Και όμως στην Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922, οι Έλληνες διέπραξαν γενοκτονία κατά των Τούρκων!

Εικόνα σαν κι αυτή φαίνεται πως είναι άγνωστη στον κ. Κωστόπουλο…

   Στην Ελλάδα του 2014 ο καθένας μπορεί να γράφει, να λέει και να δηλώνει ό,τι θέλει! Κάπως έτσι φαίνεται πως σκέφτεται και φέρεται ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Τάσος Κωστόπουλος. Σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών με τίτλο «Λογοκρισία με «αντιρατσιστικό» πρόσημο», ο εν λόγω δημοσιογράφος αγωνιά για το αν «ποινοκοποιηθεί» η ιστορική έρευνα, με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που πρόκειται να ψηφιστεί. Ουσιαστικά όμως, αγωνιά για το αν συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο «με βίαιη επιβολή η άποψη περί «γενοκτονίας» των Ελληνορθοδόξων Ποντίων και Μικρασιατών». Εντύπωση προκαλεί ότι ο κ. Κωστόπουλος βάζει εισαγωγικά στη λέξη γενοκτονία, αμφισβητεί δηλαδή για πολλοστή φορά ότι υπήρξε γενοκτονία των Ποντίων και των Μικρασιατών από τους γείτονες Τούρκους.
  Και όχι μόνο αυτό, αλλά προχωρά παραπέρα υποστηρίζοντας ότι κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας (1919-1922) όχι μόνο δεν υπήρξε γενοκτονία Ελλήνων της Μικράς Ασίας, αλλά οι μόνες βιαιότητες σε βάρος αμάχων ήταν αυτές που προξένησε ο Ελληνικός στρατός στο ντόπιο τουρκικό πληθυσμό. Γράφει επί λέξη: «Στην περίπτωση της Μικρασίας, οι μόνες βιαιότητες σε βάρος αμάχων που έχουν διεθνή νομική αναγνώριση είναι όχι η «γενοκτονία» τής εκεί ελληνικής μειονότητας αλλά, αντίθετα, τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα σε βάρος του ντόπιου τουρκικού πληθυσμού. Η Συνθήκη της Λοζάνης του 1923, το νομικό δηλαδή κείμενο που έχει αναγορευτεί σε ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής επιχειρηματολογίας, περιέχει ειδικό άρθρο (§59) όπου η Ελλάδα αναγνωρίζει την ενοχή της για «πράξεις του ελληνικού στρατού ή της ελληνικής διοικήσεως αντιθέτους προς τους νόμους του πολέμου» και την υποχρέωσή της να καταβάλει αποζημιώσεις στην Τουρκία, τις οποίες όμως η τελευταία αποποιείται «λαμβάνουσα υπ’ όψιν την οικονομικήν κατάστασιν της Ελλάδος». Περί γενοκτονίας -ή έστω σφαγών- του ελληνικού πληθυσμού, στη συνθήκη που επισφράγισε τους ελληνοτουρκικούς πολέμους του εικοστού αιώνα, δεν υπάρχει ούτε λέξη». Μάλιστα, πιο κάτω συνεχίζει να αμφισβητεί τις γενοκτονίες Ποντίων και Μικρασιατών χαρακτηρίζοντας τις αποφάσεις της Ελληνικής Βουλής με τις οποίες αναγνωρίστηκαν οι εν λόγω γενοκτονίες σαν «κείμενα σκοπιμότητας και όχι ιστορικής έρευνας»!
   Μετά από όλα αυτά, αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω μια συνοπτική απάντηση στις παραπάνω απόψεις. Συγκεκριμένα, στην άποψη ότι οι μόνες βιαιότητες που έλαβαν χώρα στη Σμύρνη ήταν αυτές του Ελληνικού στρατού και μόνο, φτάνει να αντιπαραθέσει κανείς το βιβλίο του Αμερικανού Πρόξενου της Σμύρνης, Τζόρτζ Χόρτον, η Μάστιγα της Ασίας. Στο κεφάλαιο «Λεπτομέρειες που έγιναν γνωστές μετά την τραγωδία», ο Χόρτον αναφέρει πληροφορίες που του εκμυστηρεύθηκαν όχι Έλληνες ή Αρμένιοι, αλλά Αμερικανοί και Ολλανδοί. Αναφέρει λοιπόν σφαγές, πυρπολήσεις αθώων αμάχων και βιασμούς γυναικών: «Αμερικανοί και άλλοι που ήταν στη Σμύρνη μου αφηγήθηκαν πολλές φορές το περιστατικό του ολοκαυτώματος μιας ομάδας κατοίκων της πόλης, ανδρών, γυναικών και παιδιών, που είχαν μαζευτεί πάνω σε μια μαούνα αραγμένη στο λιμάνι και σε πολύ μικρή απόσταση από την προβλήτα, με την ελπίδα ότι κάποια συμμαχική ή αμερικανική ατμάκατος θα τους ρυμουλκούσε σε κάποιο πλοίο και θα τους έσωζε. Οι Τούρκοι τους πέταξαν πετρέλαιο και τους έκοψαν ζωντανούς (σελ 156, έκδοση ΔΟΛ)». Και συνεχίζει πιο κάτω «Διηγούνται ιστορίες φρίκης για την απανθράκωση αρρώστων στα νοσοκομεία και παιδιών στα σχολεία. […] Ένα από τα κυριότερα εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά τη διάρκεια της τραγωδίας ήταν ο μαζικός βιασμός γυναικών και κοριτσιών (σελ 157)». Επομένως είναι τουλάχιστον ατυχής η άποψη του κ. Κωστόπουλου πως «οι μόνες βιαιότητες αμάχων ήταν τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα σε βάρος του ντόπιου τουρκικού πληθυσμού».
    Τελειώνοντας, σχετικά με το αν υπήρξε ή όχι γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας δε νομίζω ότι χρειάζεται απάντηση. Παρόλ΄αυτά, ξένες εφημερίδες της εποχής ανέφεραν τις τρομακτικές απώλειες όχι μόνο Ελλήνων αλλά και Αρμενίων. Το πρακτορείο Reuturs, την 18η Σεπτεμβρίου 1922, σε ανταπόκρισή του ανέφερε: «Από τις περιγραφές που έχουμε, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί ακριβής αριθμός θυμάτων, αλλά υπάρχει φόβος ότι οπωσδήποτε υπερβαίνουν τις εκατό χιλιάδες».  Ο Χόρτον μάλιστα γράφει: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλές χιλιάδες από τους ανυπεράσπιστους άμαχους της Σμύρνης και της γύρω περιοχής δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους. Στον αριθμό εκείνων που σκοτώθηκαν τις μέρες της σφαγής, θα πρέπει να προστεθούν οι εκτοπισμένοι Έλληνες που χάθηκαν, αυτοί που κάηκαν στην πυρκαγιά ή σκοτώθηκαν από τους τοίχους που έπεφταν, αυτοί που χάθηκαν στην προκυμαία και όλοι όσοι υπέκυψαν αργότερα από τις στερήσεις, τα τραύματα ή τη θλίψη (σελ 167)». Στη τελευταία κατηγορία – σ΄αυτούς δηλ. που υπέκυψαν από τις στερήσεις κλπ – ανήκουν και όσοι συμμετείχαν καταναγκαστικά στα τάγματα εργασίας, που δεν ήταν τίποτα άλλο από τάγματα γενοκτονίας όσων στέλνονταν σ΄αυτά. Δώδεκα ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένοι να σπάνε πέτρες,  με αποφάγια για τροφή. Εμπνευστής του σχεδίου ο Γερμανός Στρατηγός Φον Σάντερς. Μάλιστα ο Σάντερς ενημέρωνε τους Τούρκους: «Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα που λογαριάζετε εσείς με το δικό σας σχέδιο, δηλαδή να τους ξεκαθαρίσετε με σφαγές. Με το σύστημα που σας προτείνω ο θάνατός τους είναι βέβαιος. Αλλά πριν πεθάνουν θα μας προσφέρουν τις πολύτιμες για το έθνος υπηρεσίες τους. Επιπλέον, οι γυναίκες τους δε θα γεννούν, κι έτσι θα λυθεί το δημογραφικό σας πρόβλημα, ενώ η μισητή κι άτιμη αυτή ράτσα θα ξεκληριστεί και θα χαθεί για πάντα σε μια γενιά, κι εσείς θ΄αποκτήσετε μια συμπαγή τουρκική ομοιογένεια που θα δώσει στο έθνος σας νέα δύναμη. Και μην ξεχνάτε βέβαια τις περιουσίες και τα κτήματα που θ΄αφήσουν οι «Γιουνάν» μετά το χαμό τους, που θα περάσουν στο Δημόσιο, δηλαδή σε σας όλους…».  Αν όλα αυτά δεν αποδεικνύουν γενοκτονία τότε τι αποδεικνύουν κ. Κωστόπουλε;    
  
Advertisements

6 thoughts on “Και όμως στην Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922, οι Έλληνες διέπραξαν γενοκτονία κατά των Τούρκων!

  1. ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ‏
    Αν ακούγονταν το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) που ήταν ξεκάθαρα από την αρχή κατά του τυχοδιωκτικού πόλεμο της Μικράς Ασίας, και ήταν υπέρ της ειρήνης και της συμβίωσης των λαών δεν θα είχε γίνει ο ξεριζωμός του Ελληνισμού.
    ακόμα και ο Ιωάννης Μεταξάς για άλλους λόγους, ήταν εξ αρχής κατά του πολέμου γιατί πίστευε ότι επιμελητηριακά δεν θα μπορούσε να σταθεί ένας πόλεμος και μοιραία θα ηττόμαστε.
    Αλλά η οικονομική Ελίτ της Ελλάδας μέσω των κυβερνήσεων της θυσίασε τους Μικρασιάτες χάριν των Εγγλέζικων συμφερόντων.
    Ο Πατριωτισμός των εθνικοφρόνων-Βασιλοφρόνων και των -Βενιζελικών το 1920-1922 συνιστάτε ότι δεν αγωνίστηκαν για τον Έλληνα αλλά για τον Εγγλέζο.
    Έτσι πιο συγκεκριμένα το 1920 αντί να αρκεστούμε στα οφέλη της συνθήκης των Σεβρών που μετέτρεπε την Ελλάδα σε μια μεγάλη οικονομική δύναμη και να παγιώσουμε την ειρήνη που τόσο ανάγκη την είχε ο λαός που πολεμούσε αδιάκοπα από το 1912 μέχρι το 1920, αντίθετα η Ελλάδα με εντολή του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου προχώρησε σε επιθετικό πόλεμο στα ενδότερα της Μικράς Ασίας, χωρίς να έχει καμιά διεθνή υποστήριξη, και αλλά όλα αυτά χάριν των Εγγλέζικών συμφερόντων που είχαν στόχο τα πετρέλαια της Μοσούλης.
    Αυτή την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Μικράς Ασίας την συνέχισε η συντηρητική κυβέρνηση των Βασιλικών, που τελικά οδήγησε στην ήττα 1922 και στον ξεριζωμό του Ελληνισμού.

    Μου αρέσει!

  2. Όλο αυτό το κρίσιμο διάστημα 1920-1922, ποτέ δεν μερίμνησε η κυβέρνηση να δημιουργήσει λαϊκή πολιτοφυλακή ώστε οι Μικρασιάτες να είναι ένοπλοι με αποτέλεσμα και να μπορούν και να στηρίξουν τον Ελληνικό στρατό και να υπερασπίσουν τον εαυτό τους και την ζωή τους αν χρειαστεί..
    • Αντίθετα ο Ελληνικός στρατός και η κυβέρνηση μετά την ήττα «πρόδωσε» τους Μικρασιάτες εφησυχάζοντας τους ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα με την έλευση των Τούρκων , και φρόντισε να διεκπεραιωθεί ο στρατός ομαλά στα απέναντι Ελληνικά νησιά, χωρίς εκείνη την στιγμή να παραλάβει κανένα μα κανένα πρόσφυγα για να μην δημιουργηθούν προβλήματα στην κυβέρνηση των βασιλοφρόνων και πέσει η κυβέρνηση από τυχόν εξέγερση με την έλευση προσφύγων .
    • Έτσι με εντολή της κυβέρνησης κρατούσαν δεμένα 60 Ελληνικά εμπορικά πλοία στο λιμάνι της Μυτιλήνης και της Χίου , πλοία που είχαν σπεύσει εκεί για να παραλάβουν τους πρόσφυγες και ήταν στο λιμάνι της Χίου πολλές μέρες πριν οι Τούρκοι καταλάβουν την Σμύρνη.
    Αποτέλεσμα αυτής της εγκληματικής αδράνειας – σκοπιμότητας της κυβέρνησης, οι Έλληνες Μικρασιάτες και οι Αρμένιοι έμειναν αβοήθητοι στο έλεος των Τούρκων για να σφαγούν από τους Τσέτες.
    • Τους Μικρασιάτες τους παρέλαβαν κατόπιν εορτής σε συμφωνία με τον Κεμάλ . και αφού είχε εξοντωθεί μέγα μέρος του ανδρικούς πληθυσμού ηλικίας 15-45 ετών που εκτοπίστηκε από τους Τούρκους στα ενδότερα, και είχε καεί η Σμύρνη με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς
    • Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, και μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες θα είχαν σωθεί, αν ο Ελληνικός στόλος τους παραλάμβανε πριν έλθουν οι Τούρκοι στην Σμύρνη, Αϊβαλή, Δικελί , Μουδανιά , και στις άλλες παραλιακές μικρασιατικές πόλεις που έγιναν μεγάλες σφαγές , και βέβαια οι προσφυγές θα είχαν σωθεί εάν οι ιθύνοντες είχαν σκεφτεί από πιο μπροστά το ενδεχόμενο της ήττας και της προστασίας του Ελληνικού πληθυσμού αλλά για την Ελληνική κυβέρνηση όλα αυτά ήταν ψιλά γράμματα.
    Έτσι ο Ελληνικός στόλος απεχώρησε στις 25/8/22 από την Σμύρνη χωρίς να παραλάβει κανένα πρόσφυγα και παραδίνοντας την στους Τούρκους που μπήκαν στις 27/8/1922.
    Δέησαν να παραλάβουν τους πρόσφυγές από τις 11/9/1922 έως και 17/9/22 κατόπιν συμφωνίας με τον Κεμάλ με την μεσολάβηση των ξένων δυνάμεων.
    Ουσιαστικά δηλαδή για δεκαεπτά (17) ημέρες άφησαν τους Μικρασιάτες αβοήθητους στο έλεος των Τούρκων και των Τσετών, έτσι ξεπούλησαν και πρόδωσαν τους Μικρασιάτες αφήνοντας τους να σφαγούν ανηλεώς, με αποτέλεσμα να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, οι μόνοι που σώθηκαν εγκαίρως ήταν όσοι πέρασαν απέναντι χάρη στους φτωχούς βαρκάρηδες και καΐκέρηδες που αψήφησαν το επαίσχυντο νόμο της κυβέρνησης που απαγόρευε την μετανάστευση των μικρασιατών στην Ελλάδα [5] ΦΕΚ 1922/Α/119, Ν.2870 της 16.7.1922 με τον οποίο η κυβέρνηση Γούναρη απαγόρευε στον ελληνικό πληθυσμό της Ιωνίας να αναχωρήσει για την Ελλάδα, διότι τους θεωρεί λαθρομετανάστες, και όσοι θα τους μετέφεραν τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης, αφαίρεση φυλλαδίου κ.λπ..

    Μου αρέσει!

  3. Κανένας από αστούς ιστορικούς της εθνικοφροσύνης και του Βενιζελισμού δεν μας εξηγεί γιατί ξεκίνησαν ένα τυχοδιωκτικό πόλεμο που ήταν χαμένος εκ των προτέρων, διότι δεν είχε καμιά διεθνή υποστήριξη, και γιατί δεν παρέλαβαν τους Μικρασιάτες πριν έλθουν οι Τούρκοι, τα πολεμικά και τα Εμπορικά πλοία της Ελλάδος , και γιατί η Βασιλική κυβέρνηση ΔΕΝ ΕΠΙΤΑΞΕ όλα τα Εμπορικά πλοία του στόλου που εκείνη την εποχή αριθμούσε εκατό ογδόντα πλοία 180, άλλα την μεταφορά των προσφύγων τον άφησε στον πατριωτισμό των πλοιοκτητών με αποτέλεσμα να σπεύσουν μόνο τα 60 πλοία, μήπως γιατί για την κυβέρνηση, η κερδοφορία των πλοιοκτητών είχε πιο μεγάλη αξία από την ζωή των Μικρασιατών κάτι που δυστυχώς ισχύει ακόμα και σήμερα σε θέματα φορολόγησης τους.
    • Αυτή είναι η ηθική των εθνικοφρόνων τυχοδιώκτες και μεγαλόστομοι στα εύκολα και δειλοί, φιλοτομαριστές και μοιραίοι στα δύσκολα.
    • Διότι το 1920-1922 ήταν προσκολλώμενοι στους εγγλέζους πους τους παρέσυραν στον όλεθρο της Μικρασιατικής καταστροφής, και το 1974 ήταν προσκολλώμενοι στους Αμερικανούς που τους παρέσυραν στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου που οδήγησε στην σχεδιασμένη Τουρκική εισβολή με αποτέλεσμα την τραγωδία της Κύπρου.
    • Τα σπασμένα αυτού του τυχοδιωκτικού πολέμου τα πλήρωσαν με πολύ αίμα οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Τουρκίας και οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Ελλάδας, που ξεριζώθηκαν από τις προαιώνιες εστίες τους.

    Μου αρέσει!

  4. Η ΥΒΡΙΣ
    Της Οικονομικής Ελίτ της Ελλάδας και των υποστηρικτών της Μεγάλης Ιδέας.
    Συνίσταται στο γεγονός ότι με την τυχοδιωκτική της τακτική του πολέμου χωρίς καμιά διεθνή υποστήριξη, συνέβαλαν στα σχέδια των Κεμαλιστών για γενοκτονία και εκδίωξη των Χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, θύματα αυτής της τακτικής ήταν και οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί που ξεριζώθηκαν από την Ελλάδα .
    Η Ιστορία δικαίωσε το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) που ήταν ξεκάθαρά και αταλάντευτα κατά του πολέμου και αν εισακούγονταν δεν θα είχε γίνει ο ξεριζωμός του Ελληνισμού.
    Συμπερασματικά η κυβέρνηση των πολεμοκάπηλων της Ελλάδας1920-1922 όπως αποκαλύφθηκε περίτρανα από τα γεγονότα τους Μικρασιάτες τους είχε είχαν γραμμένους στα «παλιάς της τα υποδήματα », και γιαυτό στα δύσκολα έδειξε την ανανδρία της εγκαταλείποντας απροστάτευτούς τους πρόσφυγες στο έλεος των Τούρκων, για να σώσουν κάποιοι την καρέκλα τους . Γιαυτό ο λαός δεν πρέπει να λειτουργεί σαν πρόβατο και να εμπιστεύεται τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα των πολεμοκάπηλων που τον πρόδωσαν και το 1922 και το 1974 με τις εθνικές τραγωδίες που δημιούργησαν.

    Μου αρέσει!

  5. Κύριε Φωτεινέ, είναι σεβαστές οι απόψεις σας αν και στρατευμένες. Παρόλ΄αυτά δεν θεωρώ ότι συνάδουν τόσο με το νόημα του άρθρου. Όλα αυτά που παραθέσατε καταλήγουν προφανώς στο νόημα «Η Ιστορία δικαίωσε το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) που ήταν ξεκάθαρά και αταλάντευτα κατά του πολέμου και αν εισακούγονταν δεν θα είχε γίνει ο ξεριζωμός του Ελληνισμού», όπως γράφετε. Και ο Μεταξάς όμως πρώτος είχε μιλήσει για το λάθος της Μικρασιατικής εκστρατείας, αυτό δεν το αναφέρετε στο κείμενό σας… Το κατά πόσο η Ιστορία δικαίωσε το ΚΚΕ (ΣΕΚΕ) κατά τη γνώμη μου αποδεικνύεται από τα γραφόμενα του Ζαχαριάδη: «Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και μεις Μεγάλη Ελλάδα… Γι’ αυτό, εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε» («Ριζοσπάστης», 12 Ιουλίου 1935), ενώ ο μάρτυρας Χρυσόστομος Σμύρνης που συγκλόνισε τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας -τον οποίο αρνήθηκε να εγκαταλείψει, παρ’ ότι του προσφέρθηκε η ευκαιρία- με τον μαρτυρικό του θάνατο, δεν ήταν παρά ένας «πράχτορας της ελληνικής μπουρζουαζίας» («Ριζοσπάστης», 26 Νοεμβρίου 1929)».

    Αργότερα τη δεκαετία του 1950 μάλιστα ειπώθηκαν και άλλες απόψεις: Το κόμμα μας εκτέλεσε το διεθνιστικό χρέος του καταγγέλλοντας τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα αυτού του πολέμου. Γιατί ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922 ήταν από την πλευρά της Ελλάδος, ένας άδικος, επιθετικός και αρπαχτικός πόλεμος» («Νέος Κόσμος», τεύχος Σεπτεμβρίου 1951) και αλλού: «Το Κόμμα μας αψηφώντας την τρομοκρατία ανέπτυξε σοβαρή αντιπολεμική δράση στο μέτωπο και στα μετόπισθεν κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο…» («Νέος Κόσμος», τεύχος Σεπτεμβρίου 1957).

    Μου αρέσει!

  6. Σωστά τα γεγονότα όπως τα γράφει ο κ. Στέφανος Φωτεινός αλλά λάθος οι απόψεις πέρα για πέρα για τους λόγους που έγιναν. Παντού βλέπει φαντάσματα. Ξεχνά φαίνεται ότι από την δημιουργία του ακόμα, το ΚΚΕ (ΣΕΚΕ) το 1919, ήταν προδοτικό έναντι της πατρίδας του και των συμπατριωτών του. Αρχίζοντας όπως γράφτηκε και πιο πάνω από την Μικρασιατική εκστρατεία (είναι γνωστό τι έφτιαχνε εν μέσω πολέμου στη Μικρά Ασία και με ποιους συνομιλούσε) έως και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο (κατά την 4πλή κατοχή που υπέστη η Ελλάδα). Πόλεμο εναντίων των άλλων αντιστασιακών ανταρτικών μη κομμουνιστικών ομάδων εν μέσω κατοχής μάλιστα, εμφύλιο στη συνέχεια για κατάληψη της εξουσίας βιαίως και εγκαθίδρυση κομμουνιστικού καθεστώτος, ανεξάρτητη Μακεδονία!!!… τι να πει κανείς για δαύτους… Οι προδότες γνωρίζω ότι εν μέσω πολέμου ντουφεκίζονται…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s