Μια απάντηση στον πρόεδρο του κόμματος των Αλβανοτσάμηδων για τα περί «συμμοριών» των ανταρτών του Ζέρβα…

Featured image

                                       Τάγμα Τσάμηδων σε επιθεώρηση από Γερμανό αξιωματικό.

Με αφορμή τις δηλώσεις του προέδρου του κόμματος των Αλβανοτσάμηδων (PDIU), Σπετίμ Ιντρίζι, θεώρησα σημαντικό να εκφράσω κάποιους προβληματισμούς μου. Ο εν λόγω κύριος μόλις σήμερα κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκστρατείας του δήλωσε τα εξής:

«Είμαστε ένα κυρίαρχο κόμμα για τους Αλβανούς και του βορρά και του νότου. Θέλουμε να αξιολογήσουμε το ζήτημα των τσάμηδων και χαιρετίζουμε το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο έχει τώρα έναν αντιπρόεδρο από το PDIU.
Δεν μπορούμε να είμαστε με άλλους σε συνασπισμό, γιατί μόνο αυτή η κυβέρνηση επικεντρώνεται στο ζήτημα των τσάμηδων που είναι ένα θέμα όχι μόνο της κοινότητάς μας, αλλά όλων των Αλβανών, διότι αφορά το χάρτη της Αλβανίας
Δεν είμαι εθνικιστής. Οι εθνικιστές είναι στη Βουλή των Ελλήνων, στο Κοινοβούλιο της Αλβανίας είναι εκείνοι που αγωνίστηκαν εναντίον των συμμοριών του συνταγματάρχη Ζέρβα»
Είναι προφανής η πρόθεση του κ. Ιντρίζι να ταυτίσει τον αγώνα του ΕΔΕΣ και των Εθνικών Ομάδων με συγκεκριμένο πολιτικό φορέα. Κάτι τέτοιο πέρα από ανιστόρητο είναι τουλάχιστον γελοίο. Κατανοώ απολύτως ότι βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο και κάτι πρέπει να προβάλει. Προφανώς όμως έτσι αντιλαμβάνεται την Ιστορία, με λογική κομματόσκυλου.

Παρόλα αυτά θα εστιάσω συνοπτικά στην ουσία του ιστορικού ζητήματος της όλης υπόθεσης. Με λίγα λόγια ο κύριος αυτός, θέλει να παρουσιάσει τους εγκληματίες και φιλοναζιστές τσάμηδες σαν θύματα των «συμμοριών» του Ζέρβα! Αλήθεια οι τσάμηδες προσπάθησαν να αρπάξουν ελληνικά εδάφη της δυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα της Ηπείρου. Ο αντάρτικος στρατός του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ, υπήρξε υποστηρικτής της ελευθερίας του ελληνικού λαού της Ηπείρου στα σκοτεινά χρόνια της γερμανικής κατοχής. Οι πρόγονοι του κ. Ιντρίζι υπήρξαν συνεργάτες των ναζί, με ηγέτη τον Νουρί Ντίνο, γνωστού εγκληματία πολέμου, που κατέσφαξε Έλληνες πατριώτες για να αφανίσει το ελληνικό στοιχείο της περιοχής.
Επομένως κ. πρόεδρε τίθεται το ερώτημα από που και ως που ο ελληνικός αντάρτικος και φιλοσυμμαχικός στρατός του Ζέρβα χαρακτηρίζεται σαν «συμμορίες»;
Αν το λέτε εσείς αυτό, τότε τους υποτακτικούς προγόνους σας πως θα τους χαρακτήριζε η Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου πολέμου;
Την καλύτερη απάντηση δίνει η επιστολή του ηγέτη των Αλβανοτσάμηδων, Νουρί Ντίνο, προς τον Μουσολίνι, μια επιστολή αφοσίωσης στους Ιταλούς φασίστες, συμμάχους των ναζί:
«Η αφοσίωσή μου και οι από πλέον των 40 ετών παρασχεθείσες υπηρεσίες στην Ιταλία με υποχρεώνουν να σας αναφέρω όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Τσαμουριά, Ελλάδα και Νότια Αλβανία όπου έτυχα μάρτυς και θύμα μιας ύπουλης επίθεσης, που κόστισε την ζωή και αρκετών Ιταλών στρατιωτών.
Στη Νότια Αλβανία η κατάσταση έχει καταντήσει ανησυχητική. Η έλλειψη συνετών οδηγιών και η αδυναμία των αρχών επέτρεψε την διείσδυση της εχθρικής προπαγάνδας με την δημιουργία ανταρτικών ομάδων, οι οποίες καλυμμένες με τη μάσκα υποθετικών εθνικιστικών σκοπών είναι αναρχικά όργανα παρακινούμενα από πράκτορες και οδηγίες, που έχουν διεισδύσει από την Ελλάδα.
Όλοι οι καλοί Αλβανοί πατριώτες είναι σύμφωνοι στο συμπέρασμα, ότι αυτοί οι αναρχικοί είναι προδότες της πατρίδας τους, και η ενδεχόμενη αδιαφορία της Ιταλίας θα άφηνε την Αλβανία έρμαιο των Ελληνικών και Σλαβικών βαρβαροτήτων, που θα κατέστρεφαν την Αλβανία και θα κατέσφαζαν τους Αλβανούς επειδή ασπάσθηκαν την Ιταλική υπόθεση.

Η εμπειρία μου και η γνώση μου των μερών και των ατόμων, μου επιτρέπουν να διαβεβαιώσω ότι υπάρχει ακόμη (δυνατότητα) επανορθώσεως της παρούσης καταστάσεως υπό την προϋπόθεση της δραστηριοποιήσεως αμέσως και με αποφασιστικότητα και του κατακερματισμού στις ρίζες της αρχής αυτού του επικίνδυνου κινήματος, πριν αυτό μπορέσει να πάρει έκταση καταστροφική. Δεν είναι αυτές οι στιγμές για να αναζητήσουμε τις ευθύνες των διαπραχθέντων σφαλμάτων, ούτε να φανούμε αδύναμοι ανεχόμενοι την αναρχία και την εξέγερση, κι αυτό για να μην ξαναδούμε να επαναλαμβάνονται τα γεγονότα της Vallona (Σ.Σ Αυλώνα) του 1920 όταν χρειάστηκε να επιμείνω πολύ στον κόμη Storza (τότε υπουργό Eξωτερικών) για να τον πείσω ότι εάν δεν μπορούσε να αποφύγει την εκκένωση της Αλβανίας, να μην αποσυρθεί πριν καταστείλει την εξέγερση.

Αυτοί που τον τελευταίο καιρό είχαν την εξουσία στην Αλβανία αποδείχθηκαν αδύναμοι και συμβιβαστικοί προς τους αντάρτες προς μεγάλη ζημιά της Ιταλίας και της Αλβανίας. Σήμερα θα χρειαζόταν να διαλέξουμε κατάλληλα άτομα που μπορούν να αναλάβουν την αποστολή και την ευθύνη της απόλυτης καταστολής αυτών των σκοτεινών κινημάτων. Αυτά τα άτομα πρέπει να είναι πιστοί και δοκιμασμένοι φίλοι της Ιταλίας, από πατριωτισμό και όχι από χρηματισμό, να κατέχουν όλη την απαραίτητη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα, χωρίς φόβο να εμπλακούν με σκοπό να διεξαγάγουν ένα ανηλεές κυνηγητό στους αντάρτες και τους φίλους των και εν ανάγκη να καταστρέψουν τις εστίες τους και τα χωριά που τους βοηθούν αρχίζοντας από το Curvelesi.
Εάν δεν θεωρηθεί σκόπιμο να γίνει αυτό από μέρους των Ιταλικών δυνάμεων, δεν θα είναι δύσκολο να πετύχουμε τον σκοπό με τον σχηματισμό των 6.000 εθελοντών Τσαμουριωτών και Κοσοβάρων που είναι πραγματικοί φίλοι της Ιταλίας επειδή γνωρίζουν τι τους περιμένει εάν αυτή τους εγκαταλείψει.
Όσον αφορά την Τσαμουριά, πρέπει να σας αναφέρω Εξοχώτατε, ότι η αφοσίωση από εμάς τους Τσαμουριώτες στην Ιταλία, μας επέσυρε όλες τις διώξεις που η πονηριά των ελληνικών κυβερνήσεων μπόρεσε να σχεδιάσει. Για την συνεργασία μας με τα Ιταλικά στρατεύματα το 1917 και κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου, δεν υπάρχει οικογένεια που να μην πλήρωσε με το αίμα την καταστροφή του σπιτιού και την αφαίρεση της ιδιοκτησίας. Σήμερα η παρουσία των Ιταλικών στρατευμάτων μας επέτρεψε να επιστρέψουμε στη χώρας μας, αλλά το μαρτύριο μας συνεχίζεται ακόμα σ’ αυτή την άτυχη περιοχή, παρά την υπόσχεση που μας έδωσε η Εξοχότητά σας.
Εμείς ελπίζαμε να ελευθερωθούμε από την Ελλάδα αλλά δυστυχώς μας κόβεται η ανάσα, βλέποντας ότι εμείς και η χώρα μας είμαστε εγκαταλελειμμένοι στα χέρια των διωκτών μας της Αθήνας, όταν στα νησιά του Ιονίου οι Έλληνες που δεν έκαναν τίποτα, για να το αξίζουν από την Ιταλία χαίρουν μιας απόλυτης δικαιοσύνης και ασφάλειας με μια τέλεια πολιτική και οικονομική Ιταλική διοίκηση, κάτω από τη συνετή διεύθυνση ενός ανθρώπου έξυπνου σωστού και τιμημένου.
Όλοι οι Έλληνες είναι οπλισμένοι, και μέρα με τη μέρα περιμένουν την πολυπόθητη άφιξη των Άγγλων, απευθύνοντας μας συχνά απειλητικά υπονοούμενα. Οι Τσαμουριώτες εν τω μεταξύ μου έχουν συχνά απευθύνει την ερώτηση: «Η Ιταλία πολέμησε την Ελλάδα για την Τσαμουριά, γιατί τώρα δεν υπολογίζει την πίστη μας και μας αφήνει στο έλεος των κοινών μας εχθρών;».
Όλοι φοβούνται ότι η Ιταλία θα αποσυρθεί αφήνοντάς τους σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από εκείνη του 1917 και παρακαλούν οι οικογένειές τους να επιτραπεί να μπουν στην Αλβανία, και στους άνδρες να επιστραφούν τα όπλα που παρέδωσαν στις στρατιωτικές αρχές.
Αυτός ο κόσμος οπλισμένος δυνατός και γενναιόδωρος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη γη του, και να πεθάνει για την αφοσίωσή του στην Ιταλία.
Ντίνο

Ρώμη, 26 Φεβρουαρίου 1943»

Featured image

Εφημερίδα «Ο Επαναστάτης», 3 Ιουλίου 1944, που αναφέρεται στις μάχες ΕΔΕΣ – Γερμανοτσάμηδων.

Η προδοτική στάση των Τσάμηδων συνεχίστηκε και κατά το 1944. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, στις μάχες του ΕΔΕΣ που οδήγησαν στην απελευθέρωση της Παραμυθιάς και της Πάργας, από τις ορδές του Χίτλερ και του ναζισμού, οι τσάμηδες δεν παρέλειψαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δουλοπρεπώς στον κατακτητή. Ο στρατηγός Ζέρβας στο ανακοινωθέν για τη μάχη της 30ης Ιουνίου έγραψε:

« Ι. Την 27ην τρ. Μ. Τμηματά μας ενεπλάκησαν εις αγώνα μετά Γερμανικής δυνάμεως εις περιοχήν Ζαλόγγου – Καμαρίνης. Οι Γερμανοί ηναγκάσθησαν να συμπτυχθούν με σοβαράς απωλείας.

   ΙΙ. Τμήματά μας κατέλαβον τας πόλεις ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΝ (28) και ΠΑΡΓΑΝ (29) εξασφαλίσαντα την τάξιν και την ησυχίαν εις ταύτας.

  ΙΙΙ. Από της πρωίας της 29 τ. Μ. ισχυραί δυνάμεις Τουρκαλβανών (περίπου 100) υπό τον Μαζάρ – Ντίνο προσέλαβε τμήματά μας εις περιοχήν Καρβουναρίου Ταμουριάς. Τα τμήματά μας μετά σφοδράν αντεπίθεσιν έτρεψαν εις φυγήν διασκορπίσαντα τους Τουρκαλβανούς.

   ΙΥ. Την 30 τ.μ. και απο της 5 κ. 30 ισχυρά Γερμανική δύναμις προερχόμενη εκ Μενίνας και υποστηριζόμενη υπό 4 Πυρ/λων των 105 επετέθη κατά τμημάτων μας.

        Την 10.30 τα τμήματά μας κατόπιν σκληρού αμυντικού αγώνος ανέλαβον αντεπίθεσιν εξ΄όλων των σημείων με αποτελέσματα την διάλυσιν αμφοτέρων των αντιπάλων.

     Συνελήφθησαν 8 Γερμανοί αιχμάλωτοι, 1 Πυρ/λον των 105 μετά του βλητοφόρου δύο ρυμουλκών αυτοκινήτων και 200 βλημάτων, 6 οπλοπολυβόλων, 30 όπλων, 10 πιστολιών, 1 όλμος, 1 ασύρματος, 10 ημίονοι και πολλά πυρομαχικά και λοιπά υλικά.

    Απώλειαι Γερμανών περί τους 70 νεκροί και τραυματίαι, Τουρκαλβανών, νεκροί περί τους 32. Ημετέρων 3 νεκροί και 8 τραυματίαι»

Απόρροια αυτών των επιχειρήσεων ήταν η αποστολή τηλεγραφικών μηνυμάτων συγχαρητηρίων από το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής προς τον Ζέρβα και όσους συμμετείχαν στις επιχειρήσεις αυτές. Εν τω μεταξύ, οι μάχες με τους Γερμανούς ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Το ίδιο δυστυχώς δοσιλογική ήταν η στάση των τσάμηδων και κατά τη μεγαλειώδη μάχη των Εθνικών Ομάδων του Ζέρβα απέναντι στους Γερμανούς στη Μενίνα στις 16-17 Αυγούστου 1944. Ο τότε διοικητής της Χ Μεραρχίας του ΕΔΕΣ, Βασίλειος Καμάρας έδωσε τη δυνατότητα στη κοινότητα των τσάμηδων, να επανορθώσουν και να δικαστούν όσοι ευθύνονταν για τα ανωτέρω εγκλήματα, χωρίς περαιτέρω δυσάρεστες ενέργειες εναντίον τους. Οι εκκλήσεις αυτές δεν εισακούσθησαν με αποτέλεσμα οι Τσάμηδες να εξακολουθούν να ενισχύουν τους Γερμανούς. Όλα αυτά αποδεικνύονται μέσα από τα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.

Επομένως είναι τουλάχιστον προκλητικό ο πρόεδρος του σημερινού φιλοναζιστικού κόμματος των Αλβανοτσάμηδων να κάνει λόγο για «συμμορίες» του Ζέρβα, τις οποίες πολέμησαν οι τσάμηδες. Δεν τονίζει ότι οι πραγματικές συμμορίες ήταν αυτές των ακραίων τσάμηδων. Συμμορίες – δεκανίκι των Ναζί που τελικά ηττήθηκαν αποφασιστικά από τον ΕΔΕΣ.

Σημειωτέον, στις 29 Μαΐου 1945, το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων της Ελλάδας, καταδίκασε με την υπ. αριθμ. 344 απόφαση καταδίκασε σε θάνατο 1.930 Μουσουλμάνους Τσάμηδες, οι οποίοι είχαν φροντίσει να εγκαταλείψουν το ελληνικό έδαφος φοβούμενοι τις ποινές για τα εγκλήματα πολέμου που είχαν διαπράξει την περίοδο 1942-1944.

Advertisements
Kατηγορίες Εθνική Αντίσταση 1941-1944Ετικέτες , ,

9 σκέψεις σχετικά με το “Μια απάντηση στον πρόεδρο του κόμματος των Αλβανοτσάμηδων για τα περί «συμμοριών» των ανταρτών του Ζέρβα…

  1. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ 15 Δεκεμβρίου 2016 — 19:05

    ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΛΑ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΘΝΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

    ΣΤΗΝ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΝΕ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ [ΚΑΤΑ ΤΟ 1943-44] ΤΗΣ »ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑΣ»
    Ο ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ ΚΡΑΨΙΤΗΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ …

    Φεβρουάριος 1943: Από του τέλους του ΙΘ’ αιώνα είναι εγκατεστημένες στην Παραμυθιά Εβραϊκές Οικογένειες. Σήμερα είναι μόνιμοι κάτοικοί της οι εξής: α) Εζρά Μπακόλα, τώρα με την Μπαλκούλα, τρίτη σύζυγό του, β) Νισήμ Μπακόλας του Εζρά, η σύζυγός του και τα δύο ανήλικα τέκνα τους, …..
    …. Όλοι τους είναι οι καλύτεροι έμποροι υφασμάτων της πόλεως. Πρόσθετα ο Νισήμ Μπακόλας ασχολείται σε έκταση με το χονδρεμπόριο ξηρών καρπών, οι δε Ηλίας και Γιουσέφ Κοέν, πρόσθετα έχουν το Πρακτορείο του Αθηναϊκού τύπου και ένα μικρό Βιβλιοπωλείο.Συνειδητοποιούν τους κινδύνους με τους διάφορους εκβιασμούς που τους γίνονται από τους μωαμεθανούς κλπ. και κατορθώνουν σιγά σιγά να μεταφέρουν με φορτηγά αυτοκίνητα στα Ιωάννινα, όλα τα εμπορεύματά τους. Τελικά, αυτές τις μέρες, έφυγαν (τμηματικά) όλοι τους για τα Ιωάννινα, όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα.

    ΔΗΛΑΔΗ ΦΥΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΛΟΓΩ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ

    ΕΠΕΙΤΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΩΓΜΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΩΓΜΟ ΑΛΒΑΝΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΕ ΚΟΙΝΕΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ.

    Μια άλλη ενδιαφέρουσα και όχι τόσο διαδεδομένη πτυχή του δοσιλογισμού των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας είναι και η δράση τους εντός αλβανικού εδάφους. Συγκεκριμένα, την 23η Αυγούστου του 1943, αμέσως μετά την καταστροφή της Σαγιάδας, το 1ο τάγμα του 99ου γερμανικού συντάγματος επιτέθηκε στην Κονίσπολη (η σημαντικότερη κωμόπολη της αλβανικής πλευράς της Τσαμουριάς) την οποία υπεράσπιζαν γύρω στους 150 αντάρτες. Η όλη επιχείρηση είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της Κονίσπολης, το θάνατο 50 ή 60 Αλβανών και – σε αντίθεση με τη Σαγιάδα που καταστράφηκε ολοσχερώς – την πυρπόληση κατά κύριο λόγο επιλεγμένων οικιών που υποδείχτηκαν από τους Τσάμηδες51.

    ΔΗΛΑΔΗ ΑΦΟΤΟΥ ΚΑΨΑΝΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ-ΕΑΜΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΣΑΓΙΑΔΑ, ΠΕΡΑΣΑΝΕ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΨΑΝΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΙΚΗΣ ΚΟΝΙΣΠΟΛΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝΕ ΤΟ ΚΚΑ .

    ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ 1944 ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΑΛΒΑΒΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΣΕ »ΚΟΙΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ» ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΗΣΑΝΕ ΠΟΛΛΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΝΕΚΡΟΥΣ.

    Λίγους μήνες αργότερα σχηματίστηκε, με τη στήριξη των γερμανικών δυνάμεων, τάγμα ασφαλείας 1000 ανδρών που υπό την ηγεσία του Νουρί Ντίνο συμμετείχε τον Ιανουάριο του 1944 στην εκκαθαριστική επιχείρηση Χόρριντο που διεξήχθη κυρίως εντός αλβανικού εδάφους και επέφερε το θάνατο 500 ατόμων. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, ο Ντίνο και οι άνδρες του έδρασαν στην περιοχή της Κονίσπολης52. Στη συνέχεια, ο Ντίνο έδρασε από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο του 1944 στην περιοχή του Αργυρόκαστρου ως επικεφαλής περίπου 700 ανδρών, 300 από τους οποίους προέρχονταν από τη Θεσπρωτία53.

    52]Μάγερ, 2009, Β’, σ. 115.

    [53]Αθανάσιος Γκότοβος, Τσάμηδες, το τάγμα Νουρί Ντίνο, Άρδην, 8 Ιουνίου

    ΑΛΛΩΣΤΕ Ο ΙΔΟΣ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ Ο ΝΤΙΝΟ , ΗΔΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 1943 ΕΙΧΕ ΓΡΑΨΕΙ-ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΙΛΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΣΕ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ , ΟΠΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΑΝΕΦΕΡΕ ..

    »Αυτά τα άτομα πρέπει να είναι πιστοί και δοκιμασμένοι φίλοι της Ιταλίας, …. . με σκοπό να διεξαγάγουν ένα ανηλεές κυνηγητό στους αντάρτες και τους φίλους των και εν ανάγκη να καταστρέψουν τις εστίες τους και τα χωριά που τους βοηθούν αρχίζοντας από το Curvelesi.

    ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΧΩΡΙΩΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ .

    »’Εάν δεν θεωρηθεί σκόπιμο να γίνει αυτό από μέρους των Ιταλικών δυνάμεων, δεν θα είναι δύσκολο να πετύχουμε τον σκοπό με τον σχηματισμό των 6.000 εθελοντών Τσαμουριωτών και Κοσοβάρων που είναι πραγματικοί φίλοι της Ιταλίας .»’

    ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΘΑ ΔΡΟΥΣΑΝ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΑΛΒΑΒΩΝ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΣΕ ΚΟΝΙΣΠΟΛΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΒΕΛΕΣΙ .

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΠΕΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ
    »ΕΞΟΠΛΙΣΤΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΕΔΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΤΣΑΜΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ»’.

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΤΟΠΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΓΚΟΤΟΒΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΑΡΧΕΙΣΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ .

    »»Ωστόσο στην επίμονη ερώτησή μας για μια από τις επικρατούσες απόψεις που θέλουν τους Τσάμηδες να συμμαχούν με τις δυνάμεις Κατοχής από ανάγκη εξαιτίας των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον τους ο ΕΔΕΣ, εν αντιθέσει με τον ρόλο που έπαιξε ο ΕΛΑΣ μας λέει:

    «Γνωρίζω τη θέση αυτή. Δεν μπορώ όμως να γνωρίζω αν η απολογητική του μειονοτικού εθνικοσοσιαλισμού στη Θεσπρωτία είναι προϊόν πλάνης ή θράσους. Ούτε το 1941, ούτε το 1942, αλλά ούτε μέχρι τα μέσα του 1943 κινδύνευαν οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες από τις ομάδες του Ζέρβα, διότι απλά αυτές είτε δεν υπήρχαν, είτε ήταν τόσο ολιγάριθμες που δεν συνιστούσαν πραγματική απειλή. Πέραν τούτου, αν ο Ζέρβας προκάλεσε τη συνεργασία αυτή, τότε πώς δικαιολογείται η σύμπραξη των Μουσουλμάνων Τσάμηδων με τις κατοχικές δυνάμεις σε περιοχές όπως τα Φιλιατοχώρια, όπου δρούσε αποκλειστικά το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ; Πώς εξηγούνται τα δεκάδες θύματα στα χωριά αυτά; Συμμάχησαν και εκεί οι Μουσουλμάνοι με τους κατακτητές φοβούμενοι την πίεση του ΕΛΑΣ; Πρόκειται για αστείο επιχείρημα».»’

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΟ ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝΕ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΤΑΡΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ…

    Μιχάλης Μυριδάκης, Αγώνες της Φυλής, Α΄, σ. 165 – 166, Tsoutsoumpis, 2015, σ. 131 – 132. Εκείνη την εποχή, όπως αναφέρει και το υψηλόβαθμο στέλεχος του ΕΔΕΣ, Μιχάλης Μυριδάκης, δεν είχαν εμφανιστεί ακόμη οργανωμένοι αντάρτες στη Δυτική Ήπειρο. Αντάρτικες ομάδες πρώτα του ΕΛΑΣ και έπειτα του ΕΔΕΣ εμφανίστηκαν στην περιοχή στις αρχές του 1943.

    ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 1943 ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΕΛΑΣ ΒΟΡΕΙΑ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑ [ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ ] ΚΑΙ Ο ΕΔΕΣ ΝΟΤΙΑ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ [ ΣΟΥΛΙ ] ΣΤΙΣ ΑΡΑΠΑΝΩ ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ .

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ ΕΤΟΣ 1942 ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΔΕΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ.

    ΕΧΟΥΜΕ 2 ΕΠΙΣΗΣΜΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1942 ,
    ΜΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ,
    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

    »»Διοίκησις Χωροφυλακής Θεσπρωτίας

    «Περί της εν Θεσπρωτία καταστάσεως και των ληπτέων μέτρων»

    Ο Ελληνικός πληθυσμός της περιφερείας μας ευρίσκεται υπό το Κράτος τρομοκρατίας δεδικαιολογημένης κατόπιν και της εσχάτως δολοφονίας εντός της Ηγουμενίτσης του Νομαρχούντος. Κατά τας πληροφορίας της υπηρεσίας μου απολύτως εξακριβωμένας οι διάφοροι κακοποιοί, οι εκτελεσταί καταρτισθέντων σχεδίων τόσον εν Θεσπρωτία όσον και εν Αλβανία θα συνεχίσωσιν το βδελυρόν έργον των δολοφονιών και εγκλημάτων εν γένει μέχρις επιτεύξεως ορισμένου επιδιωκομένου σκοπού, της προσαρτήσεως της Τσαμουρίας. […] Ο υποφαινόμενος ως και οι λοιποί διοικούντες Αξιωματικοί συνεργάται του, κατέβαλλον σοβαράς προσπαθείας μέχρι σήμερον προς επιβολήν της τάξεως και γεφύρωσιν του μεταξύ Ελλήνων και Μουσουλμάνων χάσματος και μίσους όπερ εδημιούργησαν τα πολεμικά γεγονότα.

    ΑΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΞΥΝΣΕΩΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1940 ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 3000 ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ,ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ , ΕΚΤΟΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΠΛΗΘΗΣΜΟΥ ΣΤΗ ΧΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ ΑΝΤΙΠΟΝΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΞΑΝΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΡΟΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΚΑΙ ΙΤΑΛΟΙ .
    ΝΑ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
    στην Ηγουμενίτσα, συγγενείς θυμάτων των Τσάμηδων εισέβαλαν στη φυλακή της κωμόπολης και λύντσαραν επί τόπου τέσσερα άτομα που είχαν συλληφθεί κατηγορούμενα για αυτούς τους φόνους3. [Robert Elsie ] .
    ΔΗΛΑΔΗ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΕΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

    ΕΠΙΣΗΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΕΙΧΑΝΕ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1942 ΜΥΡΙΣΤΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΟΣΑ ΦΟΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣΑΝΕ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΕΙΧΑΝΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝΕ ΜΕ ΤΗΝ »ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΙΠΗΛΑΓΑΝΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ 1939 ΟΤΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ . ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΒΓΑΛΑΝΕ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΠΟΥ ΜΙΛΑΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ

    ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ …..

    Προς την Γενικήν Δ/σιν Ηπείρου Ιωάννινα

    Εν Ηγουμενίτση τη 14/12/1942

    ….. ότι η κατάστασις εβελτιώθη και εκ του γεγονότος ότι εσταμάτησαν αι δολοφονίαι Χριστιανών και εκ του ότι οι Μωαμεθανοί ήρξαντο προσερχόμενοι εις εμέ προς επίλυσιν των μετά των Χριστιανών διαφορών των. …. , έργον εις το οποίον εξαίρετον συμβολήν είχε ο ρηθείς Συν/ρχης, να τορπιλλισθή διά της πράξεως ολίγων εγκληματιών, οι οποίοι εκ προσωπικών αφορμών προέβησαν εις την δολοφονίαν του Γιασίν Σαντίκ, ως αντιστρόφως ομοίας πολύ περισσοτέρας όμως εγκληματικάς πράξεις είχον εκτελέσει και Μωαμεθανοί.
    ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 1942 ,ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΔΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ , Η ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΑΣ , ΣΥΝΕΒΑΙΝΑΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΦΟΝΟΙ . ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΕΙΧΑΝ ΩΣ ΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ .
    ΕΝΩ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΣΙΝ ΣΑΝΤΙΚ ΛΟΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΑΛΟΥΜΗ.
    Ο ΓΙΑΣΙΝ ΗΤΑΝ ΔΩΣΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΤΗΝ 28 ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1940.
    Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΕΧΕΙ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΣΑΝΤΙΚ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΗΔΗ ΤΟ 1921-42 KAI ΠΟΙΑ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΠΑΛΟΥΜΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΠΟΥ ΕΝΤΑΧΗΚΕ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟΝ ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΟΝ ΕΔΕΣ ….

    ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1942 ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

    12.2.1942. Γεώργιος Βασιλάκος. Σκοτώθηκε από Μουσουλμάνους στο Κέντρο της Ηγουμενίτσας.
    20.3.1942. Φώτιος Σπυρίδης και Ηλίας Γεωργίου Τσιάβος, σκοτώθηκαν με μαχαίρι στη θέση Μπούριμε από τον Λιάζε Ντίκα και άλλους Μουσουλμάνους από τη Βάρφανη.
    18.6.1942. Πέτρος Αντώνης. Σκοτώθηκε από Μουσουλμάνους στη θέση Περιβόλι, υπερασπιζόμενος το θερισμένο στάρι του χωραφιού του.
    20.6.1942. Ευθύμιος και Αναστάσιος Περώνης. Ληστεύθηκαν και σκοτώθηκαν στη θέση «Παλιάρεζα» από Μουσουλμάνους.
    10.2.1942. Ελευθερία Π. Κίτσου, 10 χρονών. Σκοτώθηκε από Μου­σουλμάνους στη θέση «Κρόνια».
    10.11.1941. Πήλιο Αντώνης (Σπύρος Μώκας), σκοτώθηκε από τους Μουσουλμάνους Κίπε Νταούτ και Ρετζέπ Μεχμέτ από το Κουρτέσι.
    8.8.1942. Ευάγγελος Πολιώνης. Σκοτώθηκε σε ενέδρα, από Μεζάν & Τζιαμαλί Χαρούν (αδέρφια), Σαλ Μπιμπίτο και άλλοι στο δρόμο Κουσοβίτσας Γραικοχωρίου, θέση Τσούκα.
    23.9.1942. Ηλίας Δ. Μίχου. Σκοτώθηκε στη θέση «Βούρκο» από τον Χάμζο και Ναζίφ Ρετζέπ.
    6.10.1942. Πολιώνης Πέτρος, 12 χρονών, και Μίχου Ευάγγελος 16 χρονών καθώς έβοσκαν τα πρόβατα τους . Σκοτώθηκαν στη θέση «Φράσερι» από τον Αλήτη , Αγά & Ντουλ Ταχίρι φίλοι από (το Τζανάρι-Μαζαρακιά-28-30 ετών) .
    14.6.1942. Αθανάσιος Θεοδωρίδης. Σκοτώθηκε σε ενέδρα από Μουσουλμάνους της Νύστας στην θέση Μουλτσάθι.
    10.11.1941. Θωμάς Νίνος, με την αδελφή του Σάνα Δημητρίου.
    Σκοτώθηκαν σε ενέδρα στο δρόμο Ηγουμενίτσας Πέστανης, από τους
    συγχωριανούς τους Αντέμ Ιντρίζ, Μαχμούτ Μάλε και άλλους. Στην ενέδρα
    αυτή τραυματίστηκε και ο Ξενοφών Ιωάννου.
    7.4.1942. Ανδρέας Βρύσης. Σκοτώθηκε από τους Γραικοχωρίτες Μουσουλμάνους Αμπεντί Ιντρίζ, Ισούφ Μάζε.
    22.4.1942. Σπύρος Ν. Ράφτης. Σκοτώθηκε από τους Γραικοχωρίτες Μουσουλμάνους Ιλιάζ Νέλιο και Ισούφ Μάζε.
    6.10.1942. Θεόδωρος Κανάκης. Τραυματίστηκε στην αυλή του σπιτιού
    του, από συγχωριανούς του Μουσουλμάνους.
    31.10.1942. Νικόλαος Αναστασίου. Σκοτώθηκε και Κώτσο Λιάκος,
    τραυματίστηκε, όπως το περιγράφω σε προηγούμενη στήλη, από τους
    συγχωριανούς του Ιλιάζ Νέλιο Χαμήτ και Ταχήρ Μητηλή.
    20.9.1941. Βασίλειος Κομίνης και Κωνσταντίνος Λώλης. Σκοτώθηκαν
    από Γραικοχωρίτες της οικογένειας των Φεταχαίων.
    3.4.1942. Μουσουλμάνοι Γραικοχωρίτες. Πυροβόλησαν από μακριά στην πλατεία του χωριού που ήταν συγκεντρωμένοι κάτοικοι, χωρίς ευτυχώς θύματα.
    9.10.1942. Ο Φαγκρή Αλή Μούχο από το Γραικοχώρι τραυμάτισε με
    τσεκούρι τον Ανδρέα Σπύρου Δήμα, 1 2 χρονών, ο οποίος γλίτωσε, γιατί του
    πρόσφεραν νοσηλεία σε νοσοκομείο τους στο Φιλιάτι οι Ιταλοί.
    24.10.1942. Δονάτος Αλεξίου από τη Ντράγανη, που είχε παντρευτεί και έμεινε μόνιμα στο Λαδοχώρι, τον σκότωσαν ο Λιούτ Γκάνες από το Βροχωνά και ο Νταλιάν Φερχάτ από το Κούρτεσι.
    15.7.1942. Παναγιώτης Αν. Δήμας, 9 χρονών, καθώς έπαιζε με άλλα παιδιά στην παραλία της Πλαταριάς, ο Κιαζήμ Βεήπ από την Φασκομηλιά, τον έβαλε σημάδι και τον σκότωσε. Συγκινητική περιγραφή από τον Κώστα Προκοπή στην εφημερίδα «Φωνή της Πλαταριάς» του Μάρτη 1985.
    10.8.1942. Κωνσταντίνος Δημητρίου και Σπυρίδων Κωνσταντίνου. Τους σκότωσαν ο Μουρτεζάν Μουσά από το συνοικισμό Βρύση μαζί με άλλους Μουσουλμάνους από τη Φασκομηλιά. Λεπτομερής περιγραφή από τον Κώστα Προκοπή στην εφημερίδα «Λεπτομερής περιγραφή από τον Κώστα Προκοπή στην εφημερίδα «Φωνή της Πλαταριάς» του Γενάρη 1985.
    18.8.1942. Τάκης Καράλης. Τον σκότωσε ο Νταλιάνης στο βουνό που έβοσκε τα πρόβατα του.
    20.8.1942. *Παναγιώτης Μίχου. Σκοτώθηκε στην Κουσιοβίτσα που ήταν γαμπρός μαζί με τον Πήλιο Αντώνη (Σπύρο Μώκα). Από τους: Κίπε Νταούτ και Ρετζέπ Μεχμέτ από το Κουρτέσι.
    6.2.1942. Θωμάς Ν. Στεργίου και Σωτήριος Ντίνης, καθώς γύριζαν από το Φιλιάτι, σκοτώθηκαν από Μουσουλμάνους και τα πτώματα τους πετάχτηκαν στον Καλαμά. Οι σκελετοί τους βρέθηκαν μετά από εξάμηνο στις εκβολές του.
    26.7.42: Έμποροι από το Πωγώνι που μετέβησαν στην περιοχή Γκρόπας για την αγορά τροφίμων. Αφού πρώτα εληστεύθηκαν, ρίχτηκαν κατόπιν ζωντανοί σ’ ένα πηγάδι μεταξύ Κουτσίου και Πέρδικας. Δράστες ήταν Τουρκοτσάμηδες.
    22.12.42: Ευθύμιος Περώνης, Τηλέμαχος Περώνης, Θεόδωρος Περώ­νης, Κούλα Χήρα Ανδρέα Πέτσινη από την Πυρσόγιαννη Κόνιτσας, που ήλθαν για την αγορά λαδιού και άλλων τροφίμων ληστεύθηκαν και κατόπιν σκοτώθηκαν στη Λάκκα Ηγουμενίτσας.

    ΚΑΝΕΙΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΔΕΣΙΤΗΣ [ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΝ Ο ΕΔΕΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ] Η ΕΛΑΣΙΤΗΣ ΑΦΟΥ ΟΥΤΕ Ο ΕΛΑΣ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΤΑ ΤΟ 1941-42

    ΝΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

    AΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1943 ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΟΤΑΝ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΕΡΑΣΕ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

    ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΛΙΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 1943 ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ , ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ .

    Κατά το διάστημα 10-13 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε, με την ενεργή συμμετοχή περίπου 300 Τσάμηδων, φονική εκκαθαριστική επιχείρηση στην περιοχή του Φαναρίου κατά την οποία πυρπολήθηκαν και λεηλατήθηκαν 20 χωριά, σκοτώθηκαν 250 αμαχοι πολλοι από τους οποιους ηταν γυναικες και αιχμαλωτίστηκαν άλλα 400 άτομα, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν από τους τσαμηδες στις φυλακές των Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης.

    Για τη μεταφορα αυτή των αιχμαλωτων από τους αλβανοτσαμηδες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης εχουμε την εξης μαρτυρια

    ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ ΚΡΑΨΙΤΗΣ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ .

    »’27 Ιουλίου 1943: Στο μισοσκόταδο του πρωινού ισχυρές Γερμανικές δυνάμεις της Παραμυθιάς με άριστα πολεμικά μέσα και με (800) οκτακόσιους και περισσότερους ένοπλους επίστρατους της «ΞΙΛΙΑ» μουσουλμάνους Τσάμηδες των πόλεων και Επαρχιών Παραμυθιάς και Μαργαριτιού, επέδραμαν εναντίον των χωριών του κάμπου της Παραμυθιάς και της περιφέρειας «Φαναρίου».

    14 Αυγούστου 1943: Τι καταστροφή είναι αυτή από την 27 Ιουλίου 1943 μέχρι σήμερα! Όλοι στην Παραμυθιά είμαστε κατατρομαγμένοι και όσο είναι δυνατόν κρυβόμαστε. Οι πληροφορίες μας είναι ότι στις 19 αυτές μέρες οι Χιτλερικοί Γερμανοί με τους μουσουλμάνους συμπατριώτες κατάστρεψαν ολοκληρωτικά τα 24 χωριά της περιφέρειας «Φαναρίου» και μερικά κοντινά της Παραμυθιάς χωριά της. Λεηλασίες, πυρπολήσεις, φόνοι νηπίων και γερόντων, βιασμοί γυναικών, αρπαγές παρθένων κοριτσιών, με τις οποίες οι επαίσχυντοι μουσουλμάνοι πλουτίζουν τα χαρέμια τους, σύλληψη ομήρων, κάψιμο ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους κ.α. Γέμισαν οι σπηλιές από γυναικόπαιδα και γέροντες που κατόρθωσαν να διασωθούν εκεί στις κρίσιμες ώρες, ενώ μέρα τη μέρα προστίθενται στους νεκρούς λόγω της πείνας τους και των ασθενειών

    15 Αυγούστου 1943: Εμείς που έχουμε τα σπίτια μας στο κέντρο της πόλεως της Παραμυθιάς, είμαστε από τα χαράματα, με κομμένη την αναπνοή, πίσω από τα πατζούρια (ή) ανάλογα τις γρίλιες, παρακολουθώντας την επιστροφή των χιτλερικών Γερμανών και των μουσουλμάνων από την εικοσαήμερη «επιχείρησής» τους κατά του «Φαναριού».»»

    Στις 14 Σεπτεμβρίου, Τσάμηδες συμμετείχαν και στην καταστροφή του Πλαισίου[Πλησεβιστα] όπου σκοτώθηκαν δύο κάτοικοι. Καταστροφές υπέστησαν επίσης το Ζερβοχώρι και ο Ξηρόλοφος στα νότια της Παραμυθιάς

    18 Σεπτεμβρίου 1943 Γερμανοί και Τσάμηδες ένοπλοι που επιχειρούσαν βόρεια της Παραμυθιάς συνέλαβαν 60 αγρότες (εκ των οποίων 42 γυναίκες) και εκτέλεσαν τους εννέα το πρωί της επομένης στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου της Παραμυθιάς Προφανως κανενας από αυτους που συνελαβαν οι αλβανοτσαμηδες παραμυθιωτες δεν ηταν »ανταρτης μοναρχοφασιτας η χωροφυλακας»’,αλλωστε οι περισσοτερες ηταν γυναικες ουτε κανενας από τους εκτελεσθεντες ηταν εδεσιτης ανταρτης .

    24 Σεπτεμβρίου, μια γερμανική περίπολος έπεσε σε ενέδρα ανταρτών στο πέρασμα της Σκάλας έξω από την Παραμυθιά. Ένας υπαξιωματικός και τέσσερις στρατιώτες έπεσαν νεκροί. Στις 27 Σεπτεμβρίου με διαταγή της 1ης Ορεινής Μεραρχίας της Βέρμαχτ άρχισε η γερμανική επιχείρηση αντιποίνων με στόχο τα μεγαλύτερα χωριά βόρεια της Παραμυθιάς και όπως αναφερει η γερμανικη αναφορα «24 νεκροί συμμορίτες, 8 τραυματίες, υπολογίζονται άλλες 15-20 απώλειες. Κανένα λάφυρο. Πυρπολήθηκαν τα ακόλουθα χωριά: Σέλλιανη, Σεμέλικα, Ελευθεροχώρι. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος (…) 150 Αλβανοί που τα πήγαν πολύ καλά».

    Δηλαδη 150 αλβανοτσαμηδες παραμυθιωτες που μαλιστα τα πηγαν »»’πολύ καλα»’ όπως μαρτυρουν οι γερμανικες μαρτυριες , συμμετειχαν στη πυρποληση τριων 3 χωριων , οπου είχαμε 24 συμμοριτες νεκρους αρα ανταρτες και αλλους 15-20 νεκρους , αρα αμαχους

    Μετα απο αυτα ακολουθησε τα παρακατω γνωστο γεγονος … η εκτελεση των 49 προυχωντων στη Παραμυθια. Ασφαλως και αυτοι ηταν αμαχοι .
    ΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 49.

    Άλλη μια μαρτυρια από τον ερυθρο σταυρο αυτή τη φορα ….

    Ο Ελβετός μηχανικός Χανς – Γιάκομπ Μπίκελ απεσταλμένος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού περιέγραψε την κατασταση «Η κατάσταση των ελλήνων (…) στο Φανάρι, στη μεγάλη πεδιάδα κάτω από την Παραμυθιά (…), όπου κάθε χρόνο συλλέγονται 15.000 τόνοι ρύζι, ήταν πολύ σοβαρή. Είκοσι χιλιάδες Αλβανοί που ζούσαν εκεί ασκούσαν φοβερή τρομοκρατία στον υπόλοιπο πληθυσμό, αρχικά με την υποστήριξη των Ιταλών και τώρα πλέον των Γερμανών. Μόνο στο Φανάρι καταστράφηκαν 24 χωριά. Ολόκληρη η σοδειά έπεσε στα χέρια των Αλβανών (…) Στο ταξίδι μου διαπίστωσα πως οι Αλβανοί κρατούσαν τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό κλεισμένο μες στα σπίτια του. Νεαροί Αλβανοί που μόλις είχαν τελειώσει το σχολείο τριγύριζαν στα χωριά βαριά οπλισμένοι. Οι Έλληνες είχαν εγκαταλείψει πλήρως την Ηγουμενίτσα και είχαν φύγει στα βουνά. Οι Αλβανοί πήραν μαζί τους όλα τα ζώα από τα ελληνικά χωριά. Τα χωράφια έμειναν ακαλλιέργητα».

    Σε ολες τις παραπανω περιπτώσεις οι παραμυθιωτες αλβανοτσαμηδες ειχαν πρωταγωνιστικο ρολο ενώ στα γεγονοτα του Φαναριου ειχανε και οι Μαργαριτιωτες .

    AΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΑΠΟ ΤΑ ΟΣΑ ΑΙΣΧΗ ΠΑΘΑΝΕ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 1944 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΔΕΣΙΤΕΣ;;;
    ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ .

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΟ ΤΟΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

    ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ-EAMITEΣ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΕ ΜΕ ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΤΡΙΕΤΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΟΡΕΙΝΗ ΕΑΜΟΚΡΑΤΟΥΜΗΝΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ
    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

    Του συναγωνιστού Υπολοχαγού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΠΡΙΦΤΗ (Καστρινού) μέλους του Αρχηγείου ΣΟΥΛΙΟΥ και της Διοίκησης του 24ου Συντάγματος και ύστερα υπασπιστή στο ίδιο Σύνταγμα. «Για τη συγκρότηση και δράση των αρχηγείων ΣΟΥΛΙΟΥ και ΖΑΛΟΓΓΟΥ και του 24ου Συντάγματος Πεζικού». Προς Το Κλιμάκιον Ηπείρου – Δυτικής Στερεάς VIII Μεραρχίαν και Η.Γ.

    Ι. ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΟΚΙΝΗΜΑ μέχρι ΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ ΤΟΥ 1943

    ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: Όλες οι προσπάθειες μας αν και βασίζονταν στη γραμμή της Κ.Ε. του Ε.Α.Μ. για την ενοποίηση όλων των δυνάμεων ενάντια στον κατακτητή δεν είχαν θετικά αποτελέσματα γιατί η παμψηφία σχεδόν των Τσάμηδων της περιοχής είχε ταχθεί ανεπιφύλαχτα με το μέρος του καταχτητή και οργάνωνε δολοφονικές επιδρομές ενάντια στα Ελληνικά χωριά, αρπαγές και σφετερισμούς περιουσιών. Παρ’ όλα αυτά από τις 19 του Μάρτη έγινε η πρώτη προσέγγιση που επαναλήφθηκε στις αρχές του Ιούλη 1943. Κατά κανόνα οι υποσχέσεις που μας δώσανε οι εκπρόσωποι των Τσάμηδων δεν τηρηθηκαν. Κορυφωμα της συμμαχίας με τους φασίστες ήταν η επιδρομή τους στο ΦΑΝΑΡΙ την περίοδο των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του Αυγούστου κατά την οποίαν κάηκαν περίπου 30 χωριά, σκοτώθηκαν περίπου 500 Έλληνες και άλλοι τόσοι πιάστηκαν όμηροι, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός αναγκάστηκε να προσφυγέψει στην ορεινή περιοχή.

    Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΔΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1943 ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑΝΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

    ΕΝΩ ΑΛΛΟΣ ΕΛΑΣΙΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ

    ο ΕΛΑΣίτης Π. Παπασταύρου, αυτόπτης μάρτυρας της συμπεριφοράς των Τσάμηδων στην περίοδο της κατοχής: «Γύρω στις δεκαπέντε χιλιάδες αριθμούσε εκείνη η μειονότητα των λεγομένων Τσάμηδων. Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου είχαν ταχθεί στο πλευρό των Ιταλών. Το ίδιο έκαναν και με τους Γερμανούς αργότερα. Ντυμένοι με τις στολές των κατακτητών, λήστευαν, βασάνιζαν, ατίμαζαν, τρομοκρατούσαν την ύπαιθρο. Ο φόβος και ο τρόμος σκέπαζε όλη την Θεσπρωτία. Οι πράξεις βίας και τρομοκρατίας σε καθημερινή βάση… Όχι λίγες φορές δεν δίσταζαν, έτσι για πλάκα, να βάζουν στο σημάδι από απόσταση τσοπαναραίους και στρατοκόπους…» («Στο Στόμα του Λύκου» εκδ. Σύγχρονη Εποχή).

    ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΣTΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΑΜΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΠΡΑΞΑΝΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΕ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ ΣΑΓΙΑΔΑ….

    Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας του 1944 (μέσα Απριλίου), Τσάμηδες ταγματασφαλίτες συμμετείχαν στην πυρπόληση του Ασπροκκλησίου ενώ λίγες ημέρες αργότερα έλαβαν μέρος σε ανάλογη δράση στον Τσαμαντά

    ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ…..

    Λειά Φιλιατών- Ήταν στις 20-4-1944 και εσυνόδευαν το γερμανικό τάγμα που επέδραμε στη Μουργκάνα για να την εκκαθαρίσει από τις αντάρτικες ομάδες. Ενόψει της επιδρομής των Γερμανών και Τσάμηδων, οι χωριανοί εγκατέλειψαν το χωριό. Οι Τσάμηδες έκαψαν τα περισσότερα σπίτια του χωριού, το λιθόκτιστο δημοτικό σχολείο και την εκκλησία της Παναγίας, κτίσμα του 17ου αιώνα. Η μοναδική γυναίκα που παρέμεινε, η τυφλή γερόντισσα Αναστασία Χαϊδή, όταν διεπίστωσε ότι καίγεται το σπίτι της, έβαλε τις φωνές, οι Τσάμηδες την πέταξαν στο φλεγόμενο σπίτι και κάηκε ζωντανή… Σκότωσαν επίσης τρεις Λειώτες, τον Γρηγόρη Λώλη, ετών 25, τον Γιώργο Μπίλη, ετών 53 και τον Βασίλη Σδούγκα, ετών 23, τους οποίους συνέλαβαν τυχαία έξω από το χωριό.

    ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΚΑΨΑΝΕ ΤΗN ΕΠΙΣΗΣ EAMOKΡATOYMENH ΣΑΓΙΑΔΑ

    Παράλληλα στις 23 του ίδιου μήνα ένοπλοι της μειονότητας (κυρίως από τη Λιόψη) συμμετείχαν, ως αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ, στην πυρπόληση της Σαγιάδας43 την οποία σύμφωνα με γερμανική αναφορά υπεράσπιζαν τριάντα αντάρτες44, προφανώς ελασίτες.

    ΣΥΝΕΠΩΣ ΕΣΤΡΑΦΗΣΑΝ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΑΣΙΤΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΔΕΣΙΤΕΣ ΣΕ ΧΩΡΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ , ΣΟΥΛΙ ΚΛΠ .

    ΝΑ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΤΑΛΙΑΣ TO 1940

    Μου αρέσει!

  2. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ 17 Δεκεμβρίου 2016 — 11:06

    Ως γνωστον , στην Αλβανια , το αλβανικο εθνικιστικο καθεστως πιπιλαει απο τα σχολικα χρονια τα μυαλα των αλβανων μαθητων για την »’αλυτρωτη και παλαι ποτε αλβανικη Ηπειρο»’ , η οποια υποτιθετε ηταν παντα »’Ιλλυρικη» δηλαδη αλβανικη κατα αυτους.

    Αρχικα , λεει το αλβανικο αφηγημα , οι ηπειρωτες ηταν Ιλλυριοι που εξελληνιστηκανε [ χωρις να δινουνε και πολυ περαιτερο πληροφοριες μονο κατι αναφορες ημιμαθων περιηγητων του 19 ου αιωνα και κατι »’παραποιημενα» κειμενα του Θουκιδιδη ] .

    Στη πορεια ,λενε , κατεβηκανε και αλλοι Ιλλυριοι οι οποιοι και κρατησανε τη γλωσσα τους , οι »Τσαμηδες»’.Αυτο ειναι εν ολιγοις το αφηγημα των αλβανων .

    Αρα με βαση το παραπανω εθνικιστικο παραμυθι , η Ηπειρος ηταν παντα Ιλλυρικη , εξελληνισμενη η μη, παντως ,Ιλλυρικη αρα καλα κανουμε και την »»διεκδηκουμε»» .

    Ας αφησουμε τα αρχαια χρονια για τα οποια αλλωστε οσο εξελησεται η επιστημη της αρχαιολογιας κυριως , αποδυκνυει οτι οι Ηπειρωτες πολυ πριν τη κατακτηση του μεγαλου Αλεξανδρου μιλουσανε [ οπως και ολη η δυτικη Ελλαδα ] μια διαλεκτος πολυ κοντα στην Δωρικη.

    Ας παμε στα νεοτερα χρονια πχ της τουρκοκρατιας .

    Να δουμε ποιες γλωσσες ομιλουνταν στη περιοχη της Ηπειρου.

    Ας αναφερουμε τα γραφομενα 2 ατομων ντοπιων ,
    ενος αμιγως ελληνοφωνου Ηπειρωτη [ Κοσμας Θεσπρωτος ] ,
    και ενος διγλωσσου Ηπειρωτη , του Σουλιωτη Κουτσονικα .
    Αυτοι γραψανε βιβλια πριν 150 χρονια , επι τουρκοκρατιας-αλβανοκρατιας ουσιαστικα στον ηπειρωτικο χωρο ,
    και αναφερουν αναλυτικα ποιες γλωσσες ομιλουνταν στην πατριδα τους την Ηπειρο .

    Ο Κουτσονικας αναφερει οτι ολα τα χωρια Αρτας , Πρεβεζας , Ιωαννιων, Κονιτσας και Πωγωνιου ομιλουν την ελληνικη .

    Ενω στις περιοχες Σουλιου [ νοτια ορια μεταξυ σημερινης Θεσπρωτιας και Ιωαννιων] και Φαναριου – Αχεροντας ποταμος ομιλουντε και οι δυο γλωσσες .
    Αντιθετα στη Τσαμουρια μουσουλμμανοι και χριστιανοι ομιλουν κυριως την αλβανικη .

    Αρα βλεπουμε οτι η »»Τσαμουρια»» , δηλαδη οι περιοχες απο το Μαργαριτι νοτια ως τη Παραμυθια ανατολικα και το Φιλιατι βορεια δηλαδη τα δυο τριτα του σημερινου νομου Θεσπρωτιας [ πλην του βορειου τμηματος ,Τσαμαντα και Μουργκανας οπου ηταν αμιφως ελληνοφωνη περιοχη ] ομιλουνταν κυριως τα αλβανικα αρα ειναι η μονη περιοχη που μπορει να χαρακτηριστει ως καποτε »’αλβανικη»’.

    Βεβαια το »»ομιλουνταν κυριως αλβανικα»»’ υποδηλωνει αυτο που παρατηρηρσανε και αλλοι ερευνητες.Οτι στη περιοχη ομιλουνταν και η ελληνικη εστω ως δευτερη γλωσσα [ απο ανδρες και γυναικες οπως εχει μαρτυρηθει απο Ελληνες και ξενους ερευνητες πραγμα που δειχνει οτι οι αλβανοτσαμηδες ειχανε μεικτη καταγωγη αλλου λιγοτερο πχ Μαργαριτι , αλλου περισσοτερο πχ Παραμυθια που εκει ειχαμε αμιγη διγλωσσια και απο τους Μουσουλμανους ακομα συμφωνα με τον Περαιβο ,τον Βολνταμφ κλπ ] .

    Δηλαδη Σε οτι αφορα το Ιωαννινα το Πωγωνι και τη Κονιτσα αλλα και στο νοτο , την Αρτα και τη Πρεβεζα παντου μιλαγανε μονο ελληνικα και μονο εντος των πολεων υπηχανε Αλβανοι [ εγτατεστημενοι απο την τουρκικη εξουσια για να ελεγχουνε την περιοχη ] και αυτοι ηταν επιλυδες και μαλιστα λιγοτεροι των Ελληωνων ντοπιων [ εκτος της πολεως της Κονιτσας τη μοναδικη πολη της Ηπειρου οπου οι Αλβανοι επιλυδες ηταν περισσοτεροι αν και τα περιχωρα της ηταν ελληνικα ] .
    O Koυτσονικας κανει βεβαια λογο και για τους βλαχοφωνους που κατοικούσανε σε χωρια της ανατολικης Πνδου στα ορια με Μακεδονια και Θεσσαλια.

    Παμε στο Κοσμα το Θεσπρωτο .
    Aυτος αναφερομενος μονο στους αμιγως ελληνοφωνους και οχι σους διγλωσσους [ Φαναρι ,Σουλι κλπ] αναφερει αρχικα μερικα χωρια εντος της αλβανόφωνης Τσαμουριας [ πχ Σαγιαδα , Παργα , φανερωμενη κλπ ] τα οποια ειναι αμιγως ελληνοφωνα.

    Μετα αναφερει οτι »’τα Ιωαννινα και ολα τα χωρια των ειναι Ελληνες οπως και στη Πωγωνιανη τη Κονιτσα ως τα βουνα της Κολωνειας [σημερινα ελληνοαλβανικα συνορα ] , »’ ο Παρακαλαμος και νοτιοτερα σε Αρτα και Πρεβεζα ολα τα χωρια ειναι χριστιανοι και Ελληνες.»’

    Δηλαδη και αυτος αναφερει οτι τα Ιωαννινα η Κονιτσα η Πωγωνιανη και ο Παρακαλμος [ βορειοδυτικα Ιωάννινα και Μουργανα ] ειναι ελληνικα οπως και Αρτα και πρεβεζα . [πλην των πολεων παντα , που κατοικουσανε επιλυδες Αλβανοι μουσουλμανοι ολιγοτεροι των Ελληνων , ομως πλην Κονιτσης ] .

    Αξιζει να αναφερθει οτι τα παραπανω επιβεβεωνει τοσο ο περαιβος αναφερει οτι »’οι τσαμηδες μιλανε την αλβανικη αλλα και με την απλοελληνικη εκφραζοντε ορθως , ανδρες και γυναικες »’ οσο και ο Βολντκαμφ που αναφερει οτι »» οι τσαμηδες εκτος απο τα αλβανικα μιλανε και τα ελληνικα , ανδρες και γυναικες»’. Πραγμα που δειχνει οτι επροκειτο αλλου λιγοτερο αλλου περισσοτερο για μεικτη φυλη επιλυδων αλβανοφωνων και εντοπιων ελληνοφωνων εξισλαμισμένων κυριως στη Παραμυθια και τα περίχωρα οπου είχαμε αμιγη διγλωσσια των μουσουλμάνων αλβανοτσαμηδων .

    Επισης αξιζει να αναφερθει οτι οι διγλωσσοι χριστιανοι τησ Τσαμουριας- τα δυοο τριτα της Θεσπρωτιας αποκαλουν ως σημερα τους μουσουλμανους τσαμηδες που φυγανε το 1944 , ως τουρκοτσαμηδες [ με τη λεξη »’τουρκο» να εχει θρησκευτικο προσδιορισμο ] αλλα και αλβανοτσαμηδες [ με τη λεξη »αλβανο» να εχει φυλετικο προσδιορισμο ]

    Η ΣΚΙΠΕΤΑΡΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ …

    »’ Οι Αλβανοί της Χιμάρας την ελληνική γλώσσα την έμαθαν κυρίως χάρη της εντατικής επικοινωνίας και θρησκευτικής-στρατιωτικής συμμαχίας με την Ελλάδα και ξεχωριστά με το νησί της Κέρκυρας (και όχι μόνο)»’

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΥΚΝΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΥΤΑ …
    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΙ ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΕΣ…
    ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ .

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗ ΧΕΙΜΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΙΣ »ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ » ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ.
    ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ ΟΠΟΥ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ .
    Για τα τοπωνύμια ελληνικής αρχής διαπιστώνουμε ότι, αν και απαντάνε καθ’ όλη την παραλιακή γραμμή από την/τον Αυλώνα και μέχρι το Βουθρωτό, πυκνώνουν ωστόσο σε ορισμένα σημεία του Bregu i Detit (Παλάσα, Δρυμάδες, Χιμάρα), ενώ αλλού αραιώνουν (Πικέρας – Piqeras) ή απαντάνε κυρίως ως μακροτοπωνύμια.
    ΑΜΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΜΙΑ »ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ» , ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑΖΟΝΤΑ ΤΑ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ .
    ΑΝ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΜΙΚΡΟ ΒΑΘΜΟ , ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ .

    ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ .

    Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ 1431 .

    ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ »ΑΓΙΟ ΓΙΩΡΓΟ» ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΙΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ [ ΚΑΙ ΟΧΙ »ΣΕΝ ΓΕΡΓΙ», ΤΟΠΟΝΥΜΙΟ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΣΟ ΣΤΗ ΤΟΣΚΕΡΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΚΕΚΑΡΙΑ] ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΛΩΝΑΣ ΣΤΟ ‘ΩΡΙΚΟΥΜ’ ΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΙΑΜΠΟΡΙΑΣ .
    ΑΥΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΙΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΥΛΩΝΑΣ [ ΟΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΚΛΕΙΠΕΙ] ΥΠΗΡΧΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.
    ΚΑΝΕΝΑΣ »ΑΠΛΑ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΟΣ» ΔΕΝ ΘΑ ΟΝΟΜΑΖΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΩΣ »ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΟ»’ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΕ ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΟΥΤΕ ΟΙ ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΡΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΑΜΙΓΩΣ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΗ.

    ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΡΙΑΖΗ ….

    Όπως σημειώσαμε συνοπτικά και παραπάνω, τα τοπωνύμια ελληνικού ετύμου της περιοχής Χιμάρας σχηματίζουν σειρές (παραδείγματα) σαφώς διακριτές, απ’ τις οποίες η πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη με την περιληπτική παραγωγική κατάληξη –έος, που, μαζί με την τροπή σε s του συμπλέγματος -st-, προσδίδει στις ντοπιολαλιές της Χιμάρας-χωριού, των Δρυμάδων και της Παλάσας γνωρίσματα ενός αυτοτελούς υποστρώματος (βλ. λ.χ. το τοπωνύμιο Κασανέος ‘καστανεώνας’ στη Χιμάρα). Σε πρόσφατη μελέτη μας είχαμε οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι «το ελληνικό ιδίωμα της Χιμάρας δεν συγκεντρώνει χαρακτηριστικά ειδικής ή αποκλειστικής συγγένειας με κανένα απó τα υπόλοιπα νεοελληνικά ιδιώματα που να δικαιολογούν την προέλευσή του από μια συγκεκριμένη περιοχή» της ελληνόγλωσσης επικράτειας, και τονίζαμε ότι τα γλωσσικά δεδομένα δείχνουν πως «η ελληνοφωνία στην περιοχή είναι αρκετά παλιά» και ότι «η καλύτερη γνώση του συγκεκριμένου ιδιώματος και της σύνθετης εικόνας των νεοελληνικών διαλέκτων … θα εμπλουτίσουν περαιτέρω τη σχετική επιχειρηματολογία»[38].

    ΕΠΙΣΗΣ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΩΝ…

    ΤΟΝ 16 ο ΑΙΩΝΑ ΟΙ ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΕΣ ΣΤΕΙΛΑΝΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ …..

    Στην επιστολή που στειλανε τον 16ο αιωνα [1581] στον Παπα και του ζητάγανε να τους βοηθησει ακομα και με ανταλλαγμα να προσχωρησουν στην καθολικη εκκλησια [ ξερανε και ειχανε καταλαβει ότι μονο με αυτόν τον τροπο ισως πειθανε τους δυτικούς να τους βοηθησουν ηταν να υποταχθουν στο δογμα τους ]

    Εκει αναφερουν μεταξυ αλλων τα εξης …..
    »»’’Μονο η παναγιοτητα σου να μας καμει τη χαρη ,ιερεις αρχιερείς ….. να ιερουργουν και να λειτουργουν κατά τη ταξη ημων ,εστωντας το πληθος ο λαος είναι ρωμαιοι και δεν ηξευρουν τη γλωσσα των φραγκων»»» .
    Αυτή η προταση δειχνει ότι αυτοπροσδιοριζονταν ως »Ρωμαιοι» και ότι σιγουρα τα ελληνικα [ δηλαδή τα ρωμεικα ] τα μιλάγανε και τα καλαβαινανε από τα χρονια εκεινα πολύ πριν την φυγη τους στη Κερκυρα αφου ζητανε η λειτουργια να γινετε στα ρωμεικα.

    Ισως και αυτος είναι ενας ακομα λογος που δεν αλλαξοπιστησανε . Το ότι η γλωσσα της εκκλησιας δεν ηταν »ακατανοητη» για αυτους . Όπως ηταν για τους μετεπειτα Λιαμπηδες .

    ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΗΓΗ ΠΟΥ ΑΠΟΔΥΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΟΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΠΡΙΝ ΠΑΝΕ – ΕΞΟΡΙΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ.

    Γράφει χαρακτηριστικά ο Σίλβεστρος Κωνσταντίνος Σλάδης, , σε επιστολή του στο Βατικανό (1780)[ Αρα πριν εξοριστουν στην Κερκυρα ]

    «… οι απέναντι Βενετοί της Κέρκυρας για να έχουν βέβαιη τη σύμπραξη των Χειμαρριωτών στους πολέμους τους πληρώνουν μισθό σε 250 περίπου επιφανείς οικογένειες της περιοχής. Οι άνθρωποι των παραλίων ομιλούν νέα ελληνικά και αλβανικά,
    του εσωτερικού αλβανικά. Οι λειτουργίες τους γίνονται στα αρχαία ελληνικά…».

    ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΟΜΙΛΟΥΝΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΛΩΣΣΕΣ ΕΝΩ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ [ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗ ΛΑΜΠΕΡΙΑ ] ΟΜΙΛΟΥΝΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ.
    ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΡΑΤΗΣΑΝΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ΕΝΩ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΗΝ ΧΑΣΑΝΕ .

    Ο ιδιος ο Σπυρος Σπυρομηλιος αναφερει …

    »Εμεις …χριστιανοι Ορθοδοξοι Ελληνες ,ομιλούντες την ελληνικη και γνωριζοντες και την αλβανικη»’

    Επισης ο Αθανάσιος Πετριδης παρατηρει
    »’Οι Χειμαριωτες ομιλουσι Γραικιστι και Aλβανιστι , αλλα η γραικικη αυτων εiναι αξιοσημείωτος τοσο για την προφορα οσο και δια το εχειν εν αυτή αρχαιοτατας δωρικης διαλεκτου λεξεις »»

    ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΕΡΙ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΤΑΡΙΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.
    ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΝΟΤΙΟ ΙΔΙΩΜΑ [ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΡΗΤΗ , ΚΥΠΡΟ , ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΣΟΥ ,ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ] ΚΑΙ ΟΧΙ ΒΟΡΕΙΟ [ΟΠΩΣ ΣΕ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ,ΝΟΤΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΛΠ ]

    ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΙΣ ΔΡΥΜΑΔΕΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΣΑ ΚΛΠ ΜΙΛΟΥΝ ΕΝΑ ΙΔΙΩΜΑ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΥΣ ΗΜΙΒΟΡΕΙΟ ΔΗΛΑΔΗ ΒΟΡΕΙΑ ΑΡΧΗΣ ΜΕ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΙΔΙΩΜΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ .
    ΑΡΑ ΕΠΗΡΕΑΣΤΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ .
    ΔΕΝ ΤΗΝ »ΜΑΘΑΝΕ» , ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ΥΠΟΤΙΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ .
    ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΙΔΙΩΜΑ ΠΟΥ ΜΙΛΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ .

    ΑΥΤΟ ΚΑΤΕΡΙΠΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΕΡΙ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ…
    Και η άποψη ότι η ελληνική διαδόθηκε στη Χιμάρα χάρις στο δίκτυο ελληνικών σχολείων έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι εκεί χρησιμοποιούν ένα αρχαϊκό ιδίωμα, το οποίο, ασφαλώς, δεν μπορεί να διδάχτηκε στο σχολείο, ούτε να μεταφέρθηκε από τα απέναντι νησιά, που έχουν διαφορετική ντοπιολαλιά.

    Ας δούμε και μια επιστολή του έτους 1532, σωσμένη στο ελληνικό της πρωτότυπο, την οποία στέλνει ο «ιερεύς πρωτονοτάριος Χειμάρας» στον «συνιόρ Λαρκονη τζενεράλη του ρηάμη της Πουλίας.» Μέσω της επιστολής «γέροι της Χειμάρας και Αλβανητίας» εκτιμούν ότι «ο Τούρκος» σκοπεύει «να κατεβή εις τον Αυλώνα … και έπητα να περάση ειστην Μπούλια» (Floristan, J.M., Erytheia 13, 1992, p. 86)

    Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΧΕΙΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΣ.
    ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΤΙΚΟΣ .
    ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΦΟΥ ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ .

    Ο ιδιος ο Κουτσονικας διαχωριζει και αυτος τη περιοχη της Χειμαρας από αυτή της Λιαμπουριας και αναφερει ότι στην πρωτη ομιλουντε και οι δυο γλωσσες ενώ στη δευτερη ομιλιετε μονο η αλβανικη πραγμα που επιβεβαιωνει όλα τα παραπανω.

    AΣ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΩΝ…

    Σε χρηστήριο έλασμα[2] που βρέθηκε στο Μαντείο της Δωδώνης και που χρονολογείται στο α΄ μισό του δ΄ π.Χ. αιώνα, αναφέρεται :

    ΕΚΕΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΟΤΙ »ΠΕΡΙΤΑΣΟΙΚΗΣΕΟΣ ΤΑΣΕΓ ΧΕΙΜΕΡΙΩΝ ΠΟΤΕΡΟΝ ΑΥΤΕΙΟΙΚΕΩΝΤΙ»’

    (Σχετικά με την εγκατάσταση από τους κατοίκους της Χιμάρας, [υποβάλλουν το ερώτημα] εάν θα πρέπει (ή μπορούν) να εγκατασταθούν εδώ).

    Από το κείμενο του ελάσματος δεν καταλαβαίνουμε τι μέρος έχουν επιλέξει να εγκατασταθούν οι πανάρχαιοι αυτοί Χιμαραίοι, ούτε και τους λόγους που τους ώθησαν να μετοικήσουν. Προς το παρόν, για τις ανάγκες της μελέτης μας έχει σημασία το γεγονός ότι ……. το ερώτημα προς το Μαντείο διατυπώνεται στη δωρική διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής .

    Μου αρέσει!

  3. ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ….

    Σε ότι αφορα τη συμμετοχη των Αλβανων και ιδιως των Αλβανοτσαμηδων στο πολεμο του 1940.

    Οι Ιταλοί οργάνωσαν και ενέταξαν στις μεραρχίες τους δέκα αλβανικά τάγματα, μια «πλωτή» ταξιαρχία και άγνωστο αριθμό χωροφυλάκων. Πολλοί Τσάμηδες πέρασαν λαθραία τα σύνορα, ώστε να συμμετέχουν σε ένοπλα στρατιωτικά σώματα, τα οποία θα πολεμούσαν στο πλευρό των Ιταλών. Ο αριθμός τους υπολογίζεται σε περίπου 2-3.000. Μαζί με αυτούς, τους επόμενους μήνες οι Ιταλοί άρχισαν να οργανώνουν πολλούς εθελοντές, ώστε να συμμετέχουν στην «απελευθέρωση της Τσαμουριάς» – όπως έλεγαν – δημιουργώντας έναν στρατό ισοδύναμο με μία ολόκληρη μονάδα 10 ταγμάτων: 4 παραστρατιωτικά βοηθητικά τάγματα (τα Tirana, Korçë, Vlorë και Shkodër), 2 τάγματα πεζικού (τα Gramos and Dajti), 2 τάγματα εθελοντών (τα Tomori και Barabosi), μία πυροβολαρχία (την Drin) κ.α. Συνολικά 338 Αλβανοί αξιωματικοί και 4.220 υπαξιωματικοί και οπλίτες προετοιμάστηκαν για να βρεθούν απέναντι στον ελληνικό στρατό.

    Όλα αυτά τα τάγματα, τελικά πήραν μέρος στην εισβολή στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940, υπό την 25η Ιταλική Στρατιωτική Μεραρχία, η οποία, μετά την ενσωμάτωση των Αλβανών, μετονομάστηκε σε ‘Στρατιωτική Μεραρχία Τσαμουριάς’ υπό τον στρατηγό C. Rossi.

    »’Ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, που άρχισε την 28η Οκτωβρίου 1940, επεκτάθηκε αυτόματα και μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Η Αλβανία, συνδεδεμένη την εποχή εκείνη με καθεστώς «προσωπικής ένωσης» με την Ιταλία, είχε δεχθεί με νόμο του Κοινοβουλίου της (Αλβανικός Νόμος, 10 Ιουνίου 1940) ότι: «το Βασίλειο της Αλβανίας αναγνωρίζει ότι θα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τα κράτη τα οποία θα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με το Βασίλειο της Ιταλίας».

    »»Η προκήρυξη που διάβασε ο πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου Βερλάτσι, στις 28 Οκτωβρίου 1940, αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: «…Οι στρατιώτες του ένδοξου Ιταλικού Στρατού, στις τάξεις του οποίου περιλαμβάνονται πολλές μονάδες Αλβανών στρατιωτών…»

    Ας δουμε τωρα ποια ηταν η δραση αυτων των αλβανων η πλεοψηφεια των οποιων ηταν αλβανοτσαμηδες ,περιπου 3.000 .

    Αξιζει να σημειωθεί ότι ο αριθμος των εθελοντών ηταν αρκετα μεγαλύτερος αλλα μειωθηκε για λογους στρατηγικούς.Να και το σχετικο απόσπασμα….

    »»’Με τη βοήθεια της αλβανικής κυβέρνησης και διαφόρων αρχηγών φυλών εξασφαλίστηκε η δυνατότητα συγκρότησης 10-12 ελαφρών ταγμάτων συνολικής δύναμης 6-7.000 ανδρών, επιλεγέντων από τις πιο πολεμικές φυλές και μάλιστα από αυτούς που υπήρχε ενδεχόμενη σχέση με πληθυσμούς εκτός συνόρων (σ.σ. προφανώς εννοούσε τους Τσάμηδες). Τα ευκίνητα τάγματα, τύπου ανταρτικών ομάδων, προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των μεραρχιών μας (…).»»
    »»Το Υπουργείο Στρατιωτικών, κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων, τελικά ενέκρινε την αποστολή του οπλισμού για τη συγκρότηση των αλβανικών μονάδων. Όμως αργότερα άλλαξε γνώμη και διέταξε τον περιορισμό της σύστασης των εθελοντικών αλβανικών ταγμάτων μόνο στη νότια Αλβανία »’
    ΔΗΛΑΔΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 7.000 ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 5.000 ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΛΙΤΕΣ

    ΠΑΡΑΚΑΤΩ
    »’Ο Ιταλός τοποτηρητής Τζακομόνι, σε τηλεγράφημα του προς τον Τσιάνο, στις 24 Αυγούστου 1940, μεταξύ των άλλων ανέφερε τα εξής: “Από παντού καταφθάνουν έγγραφα που αποδεικνύουν τον ορθό προσανατολισμό των Αλβανών, άπειρες είναι οι αιτήσεις για κατάταξη στα εθελοντικά σώματα (…). Σε όλα τα κεντρικά σημεία της Αλβανίας παρατηρείται ζωηρό ενδιαφέρον και προσήλωση στις προσταγές του Ντούτσε. Η κίνηση του στρατού προκάλεσε μεγάλη ζωηρότητα κι’ ανυπομονησία για δράση…”.
    ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ 4 ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ [ τα Tirana, Korçë, Vlorë ,Tomor ]

    Ο αντιβασιλιάς της Αλβανίας βεβαίωσε «ότι είναι πάρα πολλές οι αιτήσεις των Αλβανών να καταταγούν στα σχηματιζόμενα αλβανικά σώματα, προοριζόμενα να κτυπήσουν τους Ελληνες και να συνεργαστούν με τον Ιταλικό Στρατό, και ότι ο πληθυσμός ελπίζει, επίσης, να κληθούν υπό τα όπλα μερικές ηλικίες…».

    » Ο αντιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41, σημειώνει: «Όλες οι ιταλικές μεραρχίες πεζικού ήταν ενισχυμένες σε πεζικό με τάγματα Αλβανών…».»’

    »Ο Β. Πράσκα στο τμήμα του βιβλίου του «Εξέλιξη των επιχειρήσεων από 28 έως 31 Οκτωβρίου 1940″, ανακεφαλαιώνοντας γράφει για τη συμμετοχή των αλβανικών μονάδων τα εξής: «…Φάλαγγα «Σολίνας» II Τάγμα της 1ης Λεγεώνας Αλβανών εθελοντών. (…) Κεντρική Φάλαγγα και Διοίκηση Μεραρχίας «Φερράρα» Ι Τάγμα Αλβανών Εθελοντών. (…) Παραλιακό Συγκρότημα… Τα τμήματα διαπεραιώθηκαν με την κάτωθι σειρά… 6) Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών «Πεσκοσόλιντο» και «Κιαραβάλλε». (…) «Τα αλβανικά τάγματα εθελοντών, προπορευόμενα του 3ου Συντάγματος Γρεναδιέρων και κινούμενα…»…»Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών, επίσης, ήλεγχαν πλήρως την αμαξιτή οδό (Ηγουμενίτσας-Βάρφανης).
    Στην επίθεση εναντίον του υψώματος 1289 του Λαπιστέτ, στις 09.30 της 4ης Νοεμβρίου 1940, έλαβε μέρος ένα από τα πιο επίλεκτα τμήματα των Αλβανών, το τάγμα «Τιμόρ», το οποίο και κατόρθωσε να το καταλάβει. Με άμεση αντεπίθεση των Ελλήνων το τάγμα «Τιμόρ» αναδιπλώθηκε και διασκορπίστηκε στην κοιλάδα με άτακτη φυγή. Υποχρεώθηκαν να επέμβουν οι βερσαλιέροι για να σταματήσουν τους Αλβανούς.»

    »»Κατά τη διάρκεια της ιταλικής εαρινής επίθεσης (Μάρτιος 1941) ο Μουσολίνι επισκεπτόταν διάφορες μονάδες για να τονώσει το ηθικό των ανδρών, στη ζώνη του Δέβολη και στην περιοχή του Βερατίου. Μεταξύ άλλων επισκέφθηκε ομάδες ταγμάτων και εθελοντών Αλβανών Κατά τις συνομιλίες που είχε μαζί τους έμεινε ενθουσιασμένος από το παράστημα και το πολεμικό τους μένος.»’

    »’Ο Γερμανός συγγραφέας Βίλιμπαλντ Κόλεγκερ, σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1942, για τη στάση των Αλβανών κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-41 γράφει τα εξής: «…Οι Ελληνες αναγκάζονταν να πολεμούν εναντίον Αλβανών συμμοριτών, κατά τη στιγμή που Αλβανοί εθελοντές προσέρχονταν αθρόα στις ιταλικές φάλαγγες. Δεν αγνοούσαν οι από γόνοι του Σκεντέρμπεη ποίοι ήταν οι πραγματικοί φίλοι τους. »’

    ΝΑ ΧΟΥΜΕ ΥΠΟΨΗ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

    Μου αρέσει!

  4. «Σουλιότες, η πιο αξιοσημείωτη φυλή Αλβανών Ορθοδόξων» είχε πει ο George Finlay το 1861.

    Ο ΦΙΝΛΕΥ ΕΒΛΕΠΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟ ΠΡΑΓΜΑ ΑΝΑΛΗΘΕΣ .
    ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ ΠΕΡΙ »ΑΛΒΑΝΩΝ» , ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ .
    ΕΔΩ ΕΙΧΕ ΓΡΑΨΕΙ ΟΤΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ , ΙΣΩΣ [ ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΩΣ ] , ΚΑΤΑ ΤΑ »ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΣΥΜΠΟΣΙΑ» ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΑΛΒΑΝΙΚΑ.
    ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΙΛΛΥΡΙΚΑ ΑΛΛΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ .
    ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΙΛΙΟΥΝΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ
    ΑΙΟΛΟΔΩΡΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ .
    ΚΑΙ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ KAN ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ [ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ] Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΛΛΥΡΙΚΗΣ ΛΑΛΙΑΣ .

    ΔΗΛΑΔΗ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΥΠΟΤΙΘΕΤΕ »’ΑΛΒΑΝΙΚΑ» ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΜΕΡΙΚΩΣ ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ.
    ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ – ΡΩΜΑΙΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ .
    ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΤΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ .

    Κάποιοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι οι Σουλιότες δεν είναι Τσάμηδες αλλά Γκέγκηδες Αλβανοί, προερχόμενοι από την Δίβρη (Dibër) της κεντρικής Αλβανίας. Οι Σουλιότες ξύριζαν τους κροτάφους τους, που είναι συνήθεια γκέγκικη και φορούσαν τη γνωστή μας φουστανέλλα που είναι το συνηθισμένο φόρεμα στην κεντρική Αλβανία.
    ΠΡΩΤΟΝ ΤΟ ΞΥΡΙΣΜΑ ΚΡΟΤΑΦΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΛΛΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΥΟΘΕΤΗΣΑΝ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΝΟΠΛΟΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ .
    ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΝΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΜΠΡΑ ΔΕΝ ΦΟΡΑΝΕ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΕΣ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΛΛΑ ΓΚΕΚΗΚΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΕΣ .
    ΤΡΙΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΚΕΝΤΕΡΜΠΕΗ ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΑΚΡΙΝΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΖΑΒΕΛΑΙΩΝ , ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ . ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΠΟΤΣΑΡΕΙΚΗ [ ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ ] ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ

    «Θανόντος του Σκεντέρμπεη οι Μποτσαραίοι μαχόμενοι προς Τούρκους και Τουρκαλβανούς, κατήλθον προς την Δράγανη. Κατά τας αρχάς δ ε του 17ου αιώνος ίδρυσαν με άλλους αδούλωτους Έλληνες την Σουλιώτικη Συμπολιτεία».

    »»’Θα ξέραμε πιο πολλά για το Σούλι αλλά παρακρατικοί με τον Μαμούρη και τον Παπακώστα έκαψαν το αρχείο της Σουλιότικης φάρας των Μποτσάρι»»’

    ΜΑ ΗΔΗ ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΚΡΙΝΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΚΕΝΤΕΡΜΠΕΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ.

    ΑΥΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥΣ .
    Να δούμε τι λέει και η ανακριτική έκθεση των Αυστριακών όταν συνέλαβαν τον Ρήγα:

    »’Μετά την απελευθέρωσιν δε της Πελοποννήσου ήθελε να εισβάλη εις την Ήπειρον, να ελευθερώσει και ταύτην την χώραν, να συνενώση τους Μανιάτας μετά των άλλων Ελλήνων στασιαστών, των καλουμένων Κακοσουλιωτών»»

    ΑΡΑ ΗΔΗ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΑΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ .

    Ο Pouqueville αποκαλεί τους Σουλιότες ως Έλληνες, επειδή ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Το καταλαβαίνουμε αυτό επειδή τους μουσουλμάνους του Αλή Πασά που επιτέθηκαν στους Σουλιότες, τους αποκαλεί Αλβανούς.
    Ο ΠΟΥΚΕΒΙΛ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ.
    ΟΙ ΜΕΝ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΛΙΑΜΠΗΔΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΕΝΩ Ο ΔΕ ΗΤΑΝ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ . ΑΡΑ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΕΘΝΟΤΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΛΕΓΕ »’ΡΩΜΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ»
    ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ.

    ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ ΑΣΚΕΡΙ ΤΟΥ ,ΣΩΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΤΟΝ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ .

    My friends, Captain Bogia and Captain Giavella, I, Ali Pasha, salute you, and kiss your eyes, because I well know your courage and heroic minds……..
    ……Your paycheck will be double that which I give to the Albanians,»»
    ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ »»’ΠΙΟ ΔΙΠΛΟ ΜΙΣΘΟ ΑΠΟ ΟΣΑ ΔΙΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ»»’

    BΛΕΠΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ Ο ΑΛΒΑΝΟΣ ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΣΚΕΡΙΟΥ ΤΟΥ .
    ΤΙ ΙΔΙΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΤΟΥ ΑΛΗ ΤΟΣΟ Ο ΑΛΒΑΝΟΣ ΟΣΟ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΨΑΛΛΙΔΑΣ .

    ΨΑΛΙΔΑΣ.
    »’Εις την Τζαμουριαν, ειναι και το περιφημο Σουλι ή Κακοσουλι, αυτη η περιοχη των χωριων τουτων εκατοικειτο απο Γραικους πολεμικους, ….»»

    ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΡΩΜΑΙΓΟΥΣ .
    Ο Βελή πασάς, στην αλληλογραφία με τον πατέρα του, ονομάζει τους Σουλιώτες Ρωμέους. Ρομέγους .
    Επισης και ο μουσουλμάνος Αλβανος αξιωματούχος του Αλή Μπεκίρ Τζογαδούρος τους ονομαζει Ρωαμιους
    : «Ακόμη, εφένδη μου, δόστους κι έναν παπάν ότι οι Ρομέγη χωρής παπάν δεν ημπορούν να γκάμουν.»
    ΑΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΑΝΕ ΡΩΜΙΟΥΣ .

    ΝΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΔΥΚΝΥΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ .

    Συνθήκη της 15ης Ιανουαρίου 1821

    Ημείς οι υπογεγραμμένοι Αγαδο-Αλβανοί και Καπετανέοι Σουλιώται ορκωνόμεθα ο καθείς εις την Πίστιν του, να βαστάξωμεν το παρόν γράμμα στερεόν, βέβαιον και αμετάτρεπτον και ότι, επειδή και ο Αφέντης μας Αλή Πάσσας, πολιορκείται στενά από τον Ισμαήλ και λοιπούς Πασσάδες, να ήμαστε αδέλφια, ένα κορμί και μία ψυχή, και να χύσωμεν το αίμα μας δια το σελαμέτι (σωτηρία) αυτού του Αφεντός και, εάν κανένας από ημάς τους Τουρκους γένη άπιστος και αρνηθή τον όρκον, να ήναι όξω από το ντιν-ισλάμ και να αποθάνη Οβριός ειδέ και από ημάς του Ρωμιους κανένας, να ήναι αρνητής του Χριστού. Αυτά στέργομεν όλοι μας, και, ως άνωθεν, μεθ΄όρκους μας υπογράφομεν
    Σούλι 15 Ιανουαρίου 1821

    Οι Αγάδες Αλβανοί
    (Τ.Σ.)
    Σιλιχτάρ Πόττας
    Άγο Μουχουρδάρης
    Ταχήρ Αμπάζης
    Τσέγκο Βέγης
    Μουρτοτσάλης
    Ελμάς Μέτσης
    Σουλεϊμάν Μέτος
    Λεάζ Λουλέχης
    Κοζτάρ Μίτσανης
    Χασσάν Πελούσης
    Τέμης Σαλίτσας

    Οι Καπεταναίοι Σουλιώται
    Μάρκος Βότσαρης
    Νότης Βότσαρης
    Γεώργιος Δράκος
    Κίτσος Τζαβέλλας
    Γιώτης Δαγγλής
    Λάμπρος Βέϊκος
    Τούσας Ζέρβας
    Νάστος Καραμπίνης
    Κίτσος Διαμαντή Τσαβέλλας
    Κότσης Λώπης
    ΟΙ ΜΕΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΕ ΩΣ ΑΛΒΑΝΟΙ [ ΕΘΝΟΤΙΚΑ] ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ [ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ]
    ΕΝΩ ΟΙ ΔΕΝ ΩΣ ΡΩΜΙΟΙ ΚΑΙ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ .
    ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΜΠΟΔΙΖΕ ΤΟΥΣ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΝΑ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΩΣ »ΑΛΒΑΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ»’ Η »’ΑΛΒΑΝΟΙ ΡΩΜΙΟΙ»’ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΛΗΑΠΑΣΑΛΗΔΕΣ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΩΣ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΩΣ »ΤΟΥΡΚΟΙ» .

    TΩΡΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝΤΑΝ ΣΤΟ ΟΡΕΙΝΟ ΣΟΥΛΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΑΝΕ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΖΗΣΑΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ .

    ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ »»’ η τε Αλβανική και Ελληνική γλώσσα ομιλείτο παρ’ αυτοίς»»

    ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ ΚΟΥΤΟΝΙΚΑΣ »’΄Λαλείτε η ελληνικη και η αλβαβικη διαλεκτος»’

    ΔΗΛΑΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΣΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΗ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΟΤΙ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΓΛΩΣΣΕΣ .

    Χαρακτηριστική υπήρξε και η τοπική σημαία ΤΟΥ 1770-1780 με την ανορθόγραφη επιγραφή «ΑΠΟΓΟΝΙ ΤΟΥ ΠΥΡΟΥ» που σώζεται μέχρι τις μέρες μας.
    ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΕ ΛΑΤΙΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΙΝ.

    Με εξαίρεση ένα, μέχρι τώρα αδημοσίευτο, χειρόγραφο κάποιου «Θεόδωρου της Σκόδρας», το οποίο χρονολογείται πιθανόν το 1210,[2] καθώς και ορισμένες γραμμές στο χειρόγραφο Bellifortis, οι οποίες έχουν προταθεί ως Αλβανικές,[3] η πρώτη επιβεβαιωμένη, γραπτή μαρτυρία της Αλβανικής προέρχεται από γράμμα του αρχιεπισκόπου του Δυρραχίου Παύλου Αγγέλου (Paulus Angelus, στα αλβανικά Pal Engjëll) το οποίο χρονολογείται στα 1462.[2]

    Το παλαιότερο γνωστό τυπογραφημένο βιβλίο στα Αλβανικά είναι το Μεσάρι (Meshari) ή σύνοψη θείας λειτουργίας, γραμμένο από τον Γκιον Μπουζούκου (Gjon Buzuku), καθολικό ιερέα, το 1555.[4] Πρόσφατα ωστόσο ανακαλύφθηκε στην Απολλωνία ψηφιδωτό του 6ου μ.Χ. αιώνα με λέξεις γραμμένες στην αλβανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο

    ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΠΟΙΟΣ ΑΛΒΑΝΟΣ ΗΘΕΛΕ ΕΓΡΑΦΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΕ ΛΑΤΙΝΙΚΟΥΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ .

    ΣΥΝΕΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΜΠΟΔΙΖΕ ΤΟΥΣ »’ΑΛΒΑΝΟΥΣ» ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ.
    ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΑΝΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΟΤΕ ΓΡΑΦΑΝΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ.

    ΤΟ ΑΥΤΟ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΤΖΑΒΕΛΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ , ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ .

    ΕΝΩ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΕΡΙ »ΑΛΒΑΝΩΝ» ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ , ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΕΡΙ »’ΕΛΛΗΝΩΝ » ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ
    ΝΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΥΚΝΥΟΥΝ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ ΤΟΥΣ.

    »»»’Ο Leake στο έργο του «Researches in Greece», αναφέρει , πως «στην ακμή τους οι Σουλιότες είχαν στην κατοχή τους ολόκληρο τον κάμπο του Γλυκύ, με ριζότοπους και αραποσιτοχώραφα. Για την καλλιέργεια των κτημάτων χρησιμοποιούσαν τους Έλληνες της περιοχής»».
    ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΣΤΟ ΚΑΜΠΟ ΤΟΥ ΓΛΥΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ , ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΔΥΟ ΓΛΩΣΣΕΣ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ . ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ .
    ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟΥ ΑΧΕΡΟΝΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ-ΦΑΝΑΡΙ , ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΝΟΤΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ-ΚΑΜΠΟΣ ΓΛΥΚΗΣ ΚΑΙ ΟΡΕΙΝΩΝ ΣΟΥΛΙΟΤΟΧΩΤΙΩΝ ΟΠΟΥ ΣΥΦΜΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΑ ΘΕΣΠΡΩΤΟ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΣΕ ΑΝΤΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ ΑΡΤΑΣ ΠΩΓΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΝΟΓΛΩΣΣΟΙ .

    Ο Λόρδος Byron περιγράφει τους Σουλιότες ως «κακότροπους Ρωμαίους που μιλούν λίγα Ιλλυρικά»»
    EΛΛΗΝΕΣ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΔΗΛΑΔΗ ΑΦΟΥ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΡΩΜΕΙΚΑ ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΙΛΥΡΙΚΑ .

    »οι Ορθόδοξοι Σουλιότες, ένα θαυμαστό μείγμα από Έλληνες και εξελληνισμένους Αλβανούς, που κέρδισαν τον θαυμασμό του Byron.» [William Miller, ]»

    »Με τη φράση «Εκείνο το ελληνικό φύλο που κατοικεί στο βουνό Σούλι…» αρχίζει την περιγραφή του για το Σούλι ο Γερμανός διπλωματης Bartholdy («Voyage en Grece fait dans les Anees 1803 et 1804».

    Ο William Eton αναφέρει και αυτός , στο βιβλιο «A Survey of the Turkish Empire» (1798) ,τα εξη
    για τους στρατιώτες του Αλη Πασα τους οποιους ονομαζει »»’as they were all Albanians»»» ,
    ενώ αναφερει τους Σουλιωτες ως »»Greek inhabitants of the mountain of Sulli»»’
    Δηλαδη Ελληνες οι μεν Αλβανοι οι δε .

    Μου αρέσει!

  5. »’οι αρβανιτεσ είναι αλβανοι ορθοδοξοι που εξελληνιστηκανε μεσω των ελληνκων σχολιων και του κρατους μετα την ιδρυση του το 1830»»

    ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ .
    ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΟΙΩΝ ΚΟΡΩΝΑΙΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΤΟΝ 15ο ΑΙΩΝΑ . ΠΩΣ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΤΕΡΟΠΡΟΣΔΙΟΡΗΣΤΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

    Η Βενετία εχει πολλά μνημεία τα οποία έχουν μεγάλη ιστορική αξία για πολλά έθνη. Φυσικά, για τους Έλληνες, τα μνημεία που σχετίζονται με την ίδρυση και δραστηριότητα της Ελληνικής κοινότητας (Scuola e Nazione Greca η απλούστερα Scuola dei Greci) έχουν πολύ μεγάλη αξία . Τέτοια μνημεία είναι φυσικά ο Αγιος Γεώργιος των Ελλήνων, αλλά και τα κτήρια που σχετίζονται με την ίδρυση και λειτουργία της κοινότητας εκείνης το 1494.

    Οι Μπούιοι/Αρβανίτες ήταν απ’ τα ιδρυτικά μέλη της κοινότητας εκείνης κι ο πολυπληθέστερος πληθυσμός της, στην αρχή τουλάχιστον. Θα βρείς τα ονόματα των Μπούιων/Αρβανιτών ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αυτής της κοινότητας τον Νοέμβριο του 1494, όπως θα τους βρείς, λίγο αργότερα, να υπογράφουν και την αίτηση για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων.

    Η Ελληνική κοινότητα δεν ήταν όμως η μόνη “εθνική” κοινότητα στην Βενετία. Υπήρχαν κι άλλες “εθνικές’ κοινότητες σ’ εκείνη την πόλη. Σε μικρή λοιπόν απόσταση απ’ τα κτήρια που στέγαζαν την Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας βρίσκεται ένα άλλο κτήριο-μνημείο. Είναι το κτήριο που είναι γνωστό με την ονομασία “Scuola di Santa Maria degli Albanesi”. Το κτήριο αυτό στέγαζε τα χρόνια εκείνα την Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας, την “εθνική” κοινότητα των Αλβανών της Βενετίας οι οποιοι προερχονταν από τους πολεμιστες του Καστριωτη που κατεφυγαν εκει .

    Η Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας ήταν αρχαιότερη απ’ την αντίστοιχη Ελληνική, ιδρύθηκε το 1447.
    Την εποχή κατά την οποία οι πρώτοι Μπούιοι/Αρβανίτες αποβιβάσθηκαν στην Βενετία, στα τέλη του 15ου αιώνα, η Αλβανική Κοινότητα λειτουργούσε ήδη.

    Σε εκείνο τον μακρινό τόπο οι Μπούιοι/Αρβανίτες, χωρίς κανέναν καταναγκασμό, επέλεξαν, τελείως ανεπηρέαστοι, να “συνταχθούν” με τους υπόλοιπους Ελληνες ηδ από τον 150 αιωνα .

    ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΝΕΤΑΧΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝΕ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ
    Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΦΑΝΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΓΛΩΣΣΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ .

    Λίγα λόγια για τα χωριά των Αρμπερέσηδων .

    Τα χωριά αυτά ιδρύθηκαν, στην πλειοψηφία τους, από πρόσφυγες προερχόμενους απ’ την βόρεια Αλβανία, οι οποίοι είχαν προηγούμενα πολεμήσει στο πλάι του Γεώργιου Καστριώτη. Αυτοί κατέφυγαν στην νότια Ιταλία λίγο μετά τον θάνατο του Καστριώτη και την κατάληψη της Αλβανίας απ’ τους Τούρκους. Αυτοί είναι οι «Σκουταρινοί.

    Σε ιστορικούς χρόνους στις ιδρυτικές ομάδες αυτών των χωριών έχουν προστεθεί και Αρβανίτες πρόσφυγες από την Ελλάδα. Η σημαντικότερη απ’ αυτές τις ομάδες είναι φυσικά οι Κορωναίοι Αρβανίτες οι οποίοι έφτασαν στα μέρη εκείνα μετά την δεύτερη «πτώση» της Κορώνης στους Τούρκους, το 1534.

    Ακριβώς όπως είχαν κάνει κι οι Βενετοί πριν απ’ αυτούς, οι Γενοβέζοι είχαν μεταφέρει τους κατοίκους της Κορώνης στην νότια Ιταλία πριν απ’ την πολιορκία της πόλης,

    Μετά την απώλεια της Κορώνης, ο Κάρολος ο 5ος φαίνεται πως προσπάθησε να διαπραγματευθεί την ασφαλή επιστροφή των Κορωναίων Αρβανιτών στην πόλη τους αλλά οι Τούρκοι αρνήθηκαν να την εγγυηθούν, έχοντας άλλα σχέδια γι’ αυτούς. Κι έτσι οι Κορωναίοι δεν επέστρεψαν ποτέ στον Πελοπόννησο. Οι περισσότεροι παρέμειναν κι εγκαταστάθηκαν στην νότια Ιταλία, ανάμεσα στους προγενέστερους «Σκουταρινούς», αν κι αρκετοί μετανάστευσαν στην Βενετία η στις Ενετικές κτήσεις [ οπου ιδρυσαν την ελληνικη κοινοτητα] .

    Ο Κάρολος ο 5ος εγκατέστησε τους Κορωναίους Αρβανίτες, ανάμεσα στους ήδη εγκατεστημένους εκεί «Σκουταρινούς». Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ορισμένα χωριά κατοικούνται από «μικτούς» πληθυσμούς, δηλαδή από «Σκουταρινούς» και Κορωναίους Αρβανίτες. Κι ένα απ’ αυτά τα χωριά είναι και το Maschito της Potenza, . Κι αυτό είναι εμφανές και στο Ιταλικό κείμενο του ιστότοπου στον οποίο παρέπεμψε ο «ξανθός» που έκανε εκείνη την ανάρτηση. Γράφει συγκεκριμένα ο συντάκτης εκείνου του ιστοτόπου (στην Ιταλική γλώσσα).
    …..
    ……

    που σημαίνει…

    “Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε κατα την διοργάνωση στον αντιπροσωπεύση των δύο εθνικών ομάδων που ίδρυσαν την πόλη μας: τους Έλληνες-Κορωναίους και τους Αλβανούς-Σκουτερινούς, οι πρώτοι οι “Majsor” κι οι δεύτεροι οι “Cndrgnan”, πάντα «αντίπαλοι», για διάφορους λόγους, τους οποίους θα εξηγήσουμε.

    Στο χωριό Maschito της Potenza στην Ιταλία γίνεται αναπαράσταση της αντιπαλότητας/διαμάχης των προγόνων των κατοίκων που ήταν πρόσφυγες του 16ο αιώνα στα Βασιλικάτα της Ν.Ιταλίας, δλδ των Greci- Coronei ή Majsor και των Albanesi-Scuterini ή Cndrgnan, οι πρώτοι από την Κορώνη πιθανότατα Αρβανίτες ή άλλοι από το Σκουταρι-Σκόδρα…

    ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΠΩΣ ΟΙ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΚΟΡΩΝΑΙΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΤΕΡΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΝ ΩΣ ΓΡΑΙΚΟΙ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΕΣΙ — ΣΚΟΥΤΑΡΙΝΟΥΣ

    ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠHΡΧΑΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ [ ΜΠΟΥΙΟΙ – ΚΟΡΩΝΑΙΟΙ ]
    Η ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ [ ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ] .
    ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ.
    ΕΚΕΙ ΠΑΣΧΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ.
    ΣΤΗ ΜΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΑΥΤΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΤOΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ .
    ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΓΝΩΣΗ ΛΥΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΟΦΩΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ .
    ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ »ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ»’ ΟΠΩΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΚΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ.
    ΑΦΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΝΤΑΧΘΗΚΕ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΠΟΥΙΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΟΦΩΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΙΔΑΜΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ .
    ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ .

    ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΑΡΚΕΤΩΝ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΙΑ ΡΙΖΩΜΕΝΗ ΛΟΓΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ .
    ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΣΤΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΛΛΟΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ .

    AYTΟ ΘΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ .

    ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΥΤΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΕ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΚΤΟΣ [ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΩΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ] ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΟΡΙΣΕ Ο ΧΟΤΖΑΣ .
    ΤΑ ΕΝΤΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΕΝΑΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ…

    ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΥΤΩΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΕ
    ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ ΩΣ ΒΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΠΕΛΕΝΙ . ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΖΑΓΟΡΑΣ , ΡΙΖΑΣ ΚΑΙ ΛΙΝΤΖΟΥΡΙΑΣ [ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΣΕ ΠΡΕΜΕΤΗ ΚΑΙ ΚΟΡΥΤΣΑ] .
    ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΛΑΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ΩΣ ΚΥΡΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΤΑ ΤΟΣΚ.

    Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕ ΣΤΗ ΤΟΣΚΕΡΙΑ [ Η ΟΠΟΙΑ ΑΡΧΙΖΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΩΟΥ , ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΛΑΜΠΕΡΙΑ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕ ΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΔΡΙΝΟΥ ]

    ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΝ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΥΕΓΕΡΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΟΠΩΣ Ο ΖΑΠΠΑΣ [ ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΖΑΠΠΕΙΟ ] ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΤΟ 1914 Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΒΡΙΖΕΙ Ο ΣΑΛΙ ΜΠΕΡΙΣΑ ΩΣ »’ΑΧΡΕΙΟ»’ ΣΥΜΜΟΡΙΤΗ .

    ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΑΝΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟ 1940 ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΕΝΩ ΑΡΚΕΤΟΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝΕ ΕΝΕΡΓΑ ΚΑΤΑ ΤΟ 1940-44 ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΜΑΒΗ [ ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ] ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ , ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΒΟΡΕΙΟΕΙΠΗΡΩΤΕΣ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝΕ ΣΤΑ ΕΑΜ ΑΛΒΑΝΙΑΣ.

    ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΞΙΣΟΥ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ.

    ΕΝΩ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ
    ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΑΚ [ΓΙΑΝΝΑΚ ,ΧΡΙΣΤΑΚ ,ΒΑΣΙΛΑΚ ] ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ -ΑΚΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΥΠΟΚΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΛΑΛΙΑΣ .

    ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝΕ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 1821 ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ »’ΧΟΡΜΟΒΙΤΑΙ» ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΡΙΞ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΝΥΜΟΥ [ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ- ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΟΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΗ ΠΑΣΑ] ΚΩΜΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΧΟΡΜΟΒΟΥ .

    ΤΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΛΑΓΟΥΜΤΖΗ ΟΝΟΜΑΤΙ ΝΤΑΛΑΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΡΙΖΑ ΤΕΠΕΛΕΝΙΟΥ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΜΕ ΤΑ ΛΑΓΟΥΜΙΑ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΧΝΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΣΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ .
    ΜΕΡΙΚΑ ΧΩΡΙΑ-ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ
    ΔΟΞΑΤΕΣ ,ΚΕΣΤΟΡΑΤΕΣ ,ΣΤΕΓΟΠΟΥΛΟΙ , ΚΡΙΝΑ , ΤΡΑΝΟΣΙΣΤΑ , ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ,
    ΚΑΡΓΙΑΝΗ ΚΛΠ ΚΛΠ.

    ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟ 1914 ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΞΙΣΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΤΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ.
    ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΤΟ ΔΡΥΝΟ ,ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ ΜΕΧΡΙ ΒΟΡΕΙΑ , ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΩΟ , ΔΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΑΧΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΤΟ 1914 .

    ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟ 1913 ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ .
    Στις 16 Ιουνίου 1913, οι αντιπρόσωποι των «τμημάτων Ρίζης και Ζαγοριάς» έστειλαν ένα υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις. Χρησιμοποιούν ιστορικά, γεωγραφικά και εθνολογικά επιχειρήματα για να τεθούν τα σύνορα «της Ελληνικής Ηπείρου και της Αυτονόμου Αλβανίας, της οποίας σχεδιάζεται η δημιουργία».
    Μεταξύ άλλων αναφέρονται και στο φαινόμενο της διγλωσσίας (που με το καθεστώς του Τζάτζη μεταβλήθη σε αποκλειστική αλβανογλωσσία): «Η στενότης των σχέσεων μετά των Αλβανών εισήγαγε την χρήσιν εκτός της Ελληνικής και της Αλβανικής γλώσσης … το εξαγώμενον εκ της χρήσεων της αλβανικής γλώσσης εις τα βόρεια της Ηπείρου καταπίπτει προ της πραγματικότητος της Εθνικής συνειδήσεως των χριστιανών».
    Για το ζήτημα της διαφοροποίησης τους από τους Αλβανούς είναι
    ξεκάθαροι: «Ζητούντες να ωφεληθώσιν εις βάρος άλλων, αντετάχθησαν απ” εναντίας πάση δυνάμει συμπράττοντες μετά των Τούρκων και ανθιστάμενοι μετ” ιδιτέρας ορμής εις τον απελευθερωτικόν αγώνα της Ελλάδος εν Ηπείρω. Οι Αλβανοί δυστυχώς είναι εκείνοι, οι οποίοι μετέβαλον τα Ελληνικά χωριά εις σωρούς τάφρας και παρεξετράπησαν εις τας φρικωδεστέρας ωμότητας κατά των κατοίκων της
    Ηπείρου».
    Παρακάτω, προχωρούν στην έκδοση ψηφίσματος μέσω του οποίου ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει όλους τους άνδρες από 20 – 40 ετών και μάλιστα τα χωριά τους θα αναλάβουν όλα τα έξοδα. Οι αντιπρόσωποι αυτών των περιοχών εξέλεξαν πενταμελή επιτροπή
    για να τηλεγραφήσει τις αποφάσεις τους στον Ελευθέριο Βενιζέλο:
    1. Ντίλιος Κ. Βασίλειος, εκ Λαμπόβου
    2. Χαρίτος Πέτρος, εκ Νίβανης
    3. Χατζηβασιλείου Θωμάς, εκ Μικράς Τσέτας Λαμπόβου
    4. Μαρκόπουλος Θεοδώσιος, εκ Λέκλης
    5. Γιάσσου Αναστάσιος, εκ Σέπερης

    ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΝ [ ΑΡΚΕΤΟΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΕ ΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ] ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΑΝ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ [ΤΟΤΕ] ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.
    ΕΠΙΣΗΣ Ο ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΚΥΡΙΩΣ Η ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ .ΤΟ »’ΚΥΡΙΩΣ» ΤΟ ΕΓΡΑΦΕ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.

    ΑΛΛΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΩΟ ΠΟΤΑΜΟ [ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΠΕΛΕΝΙ ] ΔΕΝ ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΠΛΕΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ . ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΩΣ ΕΚΕΙ ΟΜΙΛΟΥΝΤΑΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΛΙΑ .

    ΕΝΩ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΤΕΠΕΛΕΝΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΜΟΝΟ ΑΛΒΑΝΙΚΑ .

    Ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΕ

    ΣΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ Η ΣΚΙΠΕΤΑΡΟΥΣ

    ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΥΣ

    ΓΡΑΙΚΟΥΣ

    ΩΣ ΓΡΑΙΚΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ , ΠΡΕΒΕΖΗΣ , ΑΡΤΑΣ ,ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ , ΚΟΝΙΤΣΑΣ ΚΑΙ ΠΩΓΩΝΙΟΥ] ΚΑΙ
    ΟΣΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΖΩΝΗ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ 3 ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ [ ΕΚΤΟΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΣΗΜΕΡΑ]

    ΕΝΩ ΩΣ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΜΙΛΑΝΕ ΚΥΡΙΩΣ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΑΛΛΑ ΜΙΛΑΝΕ [ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ] ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΚΙΠΕΤΑΡΟΥΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΜΟΝΟ ΑΛΒΑΝΙΚΑ.ΕΝΩ ΕΤΣΙ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΣΕ ΠΡΕΜΕΤΗ ΚΑΙ ΚΟΡΥΤΣΑ ΚΑΙ ΧΕΙΜΑΡΑ .

    ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΨΕΥΤΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ

    ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΙΕΡΙ- ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ .
    ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΟΥΤΕ ΤΟ 1821 ΟΥΤΕ ΤΟ 1940 ΟΥΤΕ ΣΗΜΕΡΑ.
    ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΤΗΚΑΝΕ .
    ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΛΒΑΝΟΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ.
    ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ.

    ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΛΙΓΑ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ .

    ΑΥΤΑ ΑΠΟΔEIΚΝΥΟΝΤΕ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ .

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΑΘΟΔΟ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ .

    ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ .

    ΠΟΛΛΟΙ ΚΟΡΒΕΛΕΣΙΩΤΕΣ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΠΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΑ [ΤΟ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΟΥΡΒΕΛΕΣΙΩΤΕΣ ΗΡΘΑΝ ΑΠΟ ΠΙΟ ΒΟΡΕΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ , ΤΟ ΛΕΕΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ Η ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ.]

    ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ.

    Ο ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ Η ΕΣΤΩ ΚΑΤΑ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ »ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΑ »’ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ .

    ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΑΚΤΟΙΚΟΥΣΑΝΕ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΙΤΕ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΜΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ .

    ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ ΚΡΟΑΤΗ ΑΛΒΑΝΟΛΟΓΟΥ ΣΟΥΦΛΑΥ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ , ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ »ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΑ»’ ΔΕΝ ΑΝΗΚΑΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΟΥΣ Η ΗΜΙΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΛΗΡΩΣ ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΠΧ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΕΩΣ .

    ΤΑ ΝΟΤΙΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΗΤΑΝ ΩΣ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΟΥΦΛΑΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ ΣΤΑ…
    ΝΟΤΙΑ ΤΟΥ ΑΥΛΩΝΑ – ΤΕΠΕΛΕΝΙ – ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΑΣ.
    ΔΗΛΑΔΗ Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕ,

    ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΣΟΒΟΥ , ΤΕΤΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ .
    ΟΛΗ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΛΒΑΝΙΑ , ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΝΟΤΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ .
    ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕ ΣΤΗ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΑ .

    ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΜΙΕΛΛΗΝΕΣ [ ΛΟΓΩ ΧΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΛΑΛΙΑΣ ] ΤΟΥ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΕΚΤΟΣ [ΝΟΤΙΑ] ΑΥΤΗΣ , ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΝΟΤΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ .

    ΑΥΤΟ ΕΥΚΟΛΑ ΕΞΗΓΗΤΕ.

    ΤΑ ΚΑΤΟΠΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ,
    ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΣΤΕΡΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ,
    ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΗ ΚΑΘΟΔΟ ΑΛΒΑΝΩΝ
    ΠΡΟΣ ΤΑ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ,
    ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΝΟΤΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ,
    ΑΛΛΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΑΛΒΑΝΙΣΜΟΣ [ΟΠΩΣ ΣΕ ΧΩΡΙΑ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΕΩΣ Η ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΥΛΩΝΑΣ ΕΚΤΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΟΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΙ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ].

    ΕΝΩ ΑΛΛΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΖΕΥΞΗ-ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΥΠΗΡΞΕ ΜΕΡΙΚΩΣ ΕΞΑΛΒΑΝΙΣΜΟΣ-ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ,
    ΟΠΩΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ Ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΟΥΣ .
    ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑΤΙ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΗΣΑΝΕ ΟΛΙΚΩΣ Η ΜΕΡΙΚΩΣ ΚΡΑΤΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ .

    ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ , ΑΣΤΗΡΙΧΤΟ Η ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ .

    ΑΠΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΕΞΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΛΥΘΗΣΜΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ .

    ΑΛΛΩΣΤΕ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΦΩΝΙΑΣ , ΟΠΩΣ Ο ΜΠΙΡΗΣ , Ο ΓΙΟΧΑΛΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ ΟΠΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ ΚΑΙ ΑΡΒΑΝΙΤΟΦΩΝΩΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ Η ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΗ ΛΑΛΙΑ

    ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΙΕΡΙ .
    ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΥΣ Ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΩΣ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΥΣ.
    ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΥΤΕ ΤΟ 1821 ΟΥΤΕ ΤΟ 1913 ΟΥΤΕ ΤΟ 1940.
    ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ….EIXANE ΑΛΛΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ .

    ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΟΙ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΙ ΤΟΥ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΕΠΕΛΕΝΙΟΥ , ΔΕΙΞΑΝΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΕ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΟ 1913 ΟΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.

    Ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ .
    ΟΤΙ ΟΙ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ …..
    »ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΙΛΟΥΝ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ»’…..
    ΔΗΛΑΔΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑ ΟΤΙ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΚΑ

    ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΟΙ – ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΗΡΧΑΝ
    ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΣ ΙΤΑΛΙΑΣ [ ΜΠΟΥΙΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ]
    ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ .
    ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ [ ΒΛΕΠΕ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΥΣ Η ΗΜΙΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ ] .

    Μερικα ακομα στοιχεια προς υποστηριξη των παραπανω .

    Στην τουρκικη απογραφη του 1431 φαινοντε και αλλα αξιοσημείωτα στοιχεια που προσδιοριζουν ,και αυτά , τα ορια της Μεσαιωνικης Αλβανιας»’ τα οποια είναι στο περιπου γνωστα από το χαρτη του αλβανολογου Σουφλαυ που παρατεθυκε παραπανω .

    Καταρχήν το εντος μεσαιωνικης αλβανιας -Μπελγραντ – Μπερατ λεγοτανε και τοτε Μπερατ και τωρα .
    Στην Αυλωνα είχαμε το χωριο Μικατ και τοτε Μεκατ και τωρα
    Το Λουζατ τοτε Λουζατ και τωρα .

    Χωρια εκτος της τοτε Αλβανιας , νοτια αυτης , ειχανε συνηθως ονομασιες περισσοτερο κοντα στα ελληνικα παρα στα αλβανικα πρωτυπα.

    Ας δουμε μερικα απο αυτα τα χωρια πως ονομαζοντε επισημα σημερα και πως σημειωθηκαν στην τουρκικη απογραφη του 1431 από τον τροπο που τα σημειώσανε οι Τουρκοι όπως τα ακουσανε από τους ντοπιους και θα καταλάβουμε πολλα για αυτή τη καθοδο αλβανων στα μερη της σημερινης νοτιου Αλβανιας που επηρεσανε εν μερη την γλωσσα αυτης [ κυριως πανω από το Αργυροκαστρο ,στη Πρεμετη , και τη Τσαμουρια στην Νοτια Ηπειρο ] και απεδωσε ειτε γραικοαλβανους ειτε σκετο αλβανους στα μερη εκεινα .

    Ας παμε τωρα εκτος της Μεσαιωνικης Αλβανιας , νοτια αυτης , στη σημερινη νοτια Αλβανια στο δυτικο τμημα της οπου ως σημερα συγκεντρωνοντε τα ελληνόφωνα χωρια της περιοχης .

    Αντιθετα με το Μπερατ και το Μεκατ …..

    Το σημερινο »Τζιροκαστρ» , σημειωθηκε ως ΑΡΓΙΡΙΚΑΣΡΙ δηλαδή η ελληνικη λεξη Αργυροκαστρο »»στα τουρκικα»» , πραγμα που σημαινει ότι ετσι αποκαλούνταν από τους ντοπιους κατοικους της περιοχης .
    Το χωριο Βεργο [ σημερα αλβανικο μουσουλμανικο στα ορια της μεινοτικης ζωνης και της Λιαπουριας ] λεγοτανε Βεργος .
    Η Πετραν [αλβανοφωνη σημερα ] λεγοτανε Πετρανη.
    Το σημερινο Στεγοπουλ των γραικοαλβανων του Αραβαντινου σημειωθηκε Στεγοπολη.
    Το σημερινο Λαμποβο ε βογκελ των γραικοαλβανων του αραβαντινου καταγραφηκε ως Κ.Λαμποβο δηλαδή Κατω Λαμποβο [ αλλωστε ως και σημερα εχει και αυτην την ονομασια , περα από την επισημη ] .
    Το ελληνοφωνο ως σημερα Χλωμο καταγραφηκε Χλωμος
    Η πολη Περμετ [ σημερινη ονομασια ] καταγραφηκε Πρεμετη.
    Το σημερινο Πυλιουρ καταγραφηκε ως Πυλιουρι .
    Η σημερινη αλβανοφωνη μουσουλμανικη Κελτσιρε ως Κλεισουρα .

    Ενώ και χωρια όπως Δερβιτσανη [ το τελευταιο αμιγως ελληνοφωνο – μειονοτικο χωριο σημερα ] , τα χωρια Νιβαν ,Σεπερ [γραικολαβανοι του Αραβαντινου κι εκτος μειονοτικης ζωνης , ] κλπ
    αναφεροντε στην απογραφη με το χαρακτηριστικο »ι» στο τελος των λεξεων
    δηλαδή Δερβιτσανη ,Νιβανη ,Σεπερη όπως δηλαδή προφεροντε ως σημερα στα ελληνικα και όχι στα αλβανικα οπου αφαιρειτε το τελικο »ι» .
    Δηλαδη την εποχη εκεινη οι ντοπιοι λεγανε Νιβανη και όχι Νιβαν κλπ κλπ Στεγοπουλη και όχι Στεγοπουλ.

    Δηλαδη η προφορα των τοπονυμιων των χωριων από τους ντοπιους , ανα περιοχη , δειχνει το κατα τα χρονια εκεινα ελληνοφωνο συνεχες ως το Τεπελενι στο περιπου και όχι μονο ως τη Δερβιτσανη οπωσ ισχυει σημερα .

    Τα παραπανω αποδυκνυοντε και από τα παρακατω.

    Ως γνωστον στην βορεια Αλβανια, στο βορειοδυτικο τμημα της , περιξ της Σκονδρας υπαρχουν αλβανοι με θρήσκευμα καθολικών .
    Δηλαδη που δεν εξισλαμιστηκανε και παραμείνανε καθολικοι .
    Παρολα αυτά εχουν μερικες τεράστιες διαφορες σε σχεση με τους Γραικοαλβανους του αραβαντινου παροτι »»’ομόθρησκοι »»» .

    Δηλαδη συμφωνα με το αλβανικο σχημα »’αλβανοι ορθοδοξοι που εξελληνιστηκανε από τα σχολεια και πολεμάγανε υπερ των Ελλήνων και εναντιων των μουσουλμάνων Αλβανων λογω ομοθρησκειας μονο και μονο »» θα επρεπε τοτε με βαση αυτό το αφήγημα και οι καθολικοι Αλβανοι να πολεμάγανε εναντιων των Αλβανων μουσουλμαμνων και υπερ των καθολικών Κροατων η των καθολικών Ιταλων για παράδειγμα .
    .
    Ας δουμε μερικα ιστορικα στοιχεια που δειχνουν ότι αυτό δεν συνεβη και ότι ειχανε εν τελει τελειως διαφορετικη πορεια ακριβως γιατι ειχανε διαφορετικη καταγωγή.
    Γιατι και αυτοι ηταν απλα αλβανοι καθολικοι όπως στο Φιερι υπαρχουν αλβανοι ορθοδοξοι .

    Καταρχήν κατοικούσανε εντος μεσαιωνικης Αλβανιας στο βορειο δυτικο τμημα αυτης [ βλεπε χαρτη παραπανω ]και όχι εκτος όπως οι γραικοι ια γραικοαλβανοι .

    θα μελετήσουμε τωρα την ιστορικη πορεια τω καθολικών τοσο το 1821 οσο και το 1913 .

    Ξερουμε ότι ολοι οι γραικοαλβανοι πολεμήσανε υπερ των Ελλήνων το 1821 και το 1913 οι περισσοτεροι , και εναντιων των Αλβανων.

    Ας δουμε τι κανανε οι καθολικοι Αλβανοι . Ποια ηταν η συμπεριφορα τους το 1821 το 1913 και τι εθνικη συνειδηση ειχανε .

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ Ο ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑΣ .

    «Ο Μουσταφά πασσάς βεζύρης τής Σκόδρας υποσχεθείς εις τόν σουλτάνον ότι θέλει εκστρατεύσει κατά τής Ελλάδος, ήρχισε νά στρατολογή εις τάς επαρχίας τής Ιλλυρίας καί Αλβανίας καί συσσωματωθείς έλαβε τόν δρόμον τής κάτω Μακεδονίας πρός τήν Θεσσαλίαν. …..
    Περί τά μέσα τού Ιουλίου 1823 ο Μουσταφά πασσάς έφθασεν εις Τρίκαλα τής Θεσσαλίας ένθα επεθεώρησε καί συνεκέντρωσε τόν στρατόν του συγκείμενον ως επί τό πλείστον από πολίτας Σκοδριανούς καί από τούς ορεινούς Λατίνους (καθολικούς) τής Λέσνιας
    ΑΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΓΑΝΕ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΑΛΛΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΑΓΑΝΕ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ .
    ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΥΣ .
    ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΜΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΝ ΣΑΝ ΟΜΟΦΥΛΟΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ ΣΑΝ ΟΜΟΦΥΛΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ .
    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.

    καθώς καί από τά μικρά πασαλίκια τής Γκεκαριάς, Ιπέκα, Πίσδενα, Ιάκωβα, Βράννα, Τρίμπρα, Όχριδα, Αλμπάσανη καί λοιπά καί από Αλβανούς, όλος δέ ο αριθμός ούτος ήτο περί τάς είκοσι χιλιάδας.
    ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΛΗ Η ΓΚΕΚΑΡΙΑ – ΒΟΡΕΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΜΠΑΣΑΝΙ ΚΑΙ ΠΑΝΩ , ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ .
    ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΟΥΔΕΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.
    ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΡΑΙΚΟΑΛΒΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ »Η ΠΑΤΡΙΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ »»

    ΑΣ ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΟ 1913 , ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΧΑΝΕ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΤΙ ΖΗΤΑΓΑΝΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ .

    Επίσης, στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα εδάφη της Αλβανίας μοιράστηκαν μεταξύ των γειτονικών χωρών, μια αντιπροσωπεία με επικεφαλή τον καθολικό αρχιεπίσκοπο της Lezhë, Luigj Bumçi, πήγε στις Βερσαλλίες το 1919 για να εξηγήσει στις νικήτριες τότε χώρες ότι οι ρωμαιο-καθολικοί Αλβανοί δεν ήθελαν να ζήσουν χωριστά από τους μουσουλμάνους συμπατριώτες τους. Ο Μπούμτσι δήλωσε ενόπιων των ξένων αρχών ότι: «…με τους μουσουλμάνους είμαστε αδέρφια», ζήτησε την ανεξαρτησία της Αλβανίας μέσα στα εθνικά της σύνορα και τον σεβασμό των δικαιωμάτων του αλβανικού έθνους.
    ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΛΑΓΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΓΙΑ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ , ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΜΟΘΡΗΣΚΕΣ ΙΤΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΚΡΟΑΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝΕ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΟΥΤΕ ΤΟΤΕ ΟΥΤΕ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ.

    ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΚ ΤΩΝ »»ΓΡΑΙΚΟΛΑΛΒΑΝΩΝ»» ΠΟΛΕΜΑΓΑΝΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ [ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1821 , ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΑΝΕ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟ 1913 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΗΠΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΤΑΝΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ,
    ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΑΓΑΝΕ ΚΑΙ ΖΗΤΑΓΑΝΕ ΝΑ ΕΝΝΟΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ .

    ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΜΠΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ .

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΠΛΑ
    ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ »ΑΛΒΑΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ»
    ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ »’ΑΛΒΑΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ».

    ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΛΥΘΗΣΜΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΦΗΓΗΜΑ .

    ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΕΥΚΟΛΑ ΜΑΣ ΤΙΣ ΛΥΝΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΑΛΒΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΟΛΟΓΟΥ ΣΟΥΦΛΑΥ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΕΡΙΟΧΩΝ .

    Μου αρέσει!

  6. ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΕΣ ΚΑΙ ΕΑΜ – ΕΛΑΣ

    ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

    ENA AKOMA ΠΙΟ »ΕΞΑΛΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ» TΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ
    »»Ο ΕΔΕΣ ΜΑΣ ΕΔΙΩΞΕ ΓΙΑΤΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΕΑΜ »’

    ΑΣ ΤΑ ΔΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΝΑ …..

    Ήδη από το 1942, απεσταλμένος του αλβανικόυ ΕΑΜ) ονόματι Τζελάλ Κάσιο είχε μεταβεί στην Θεσπρωτία προσπαθώντας να πείσει τη σημαντική μερίδα των Τσάμηδων που συνεργαζόταν με τις κατοχικές δυνάμεις να σταματήσει τη δράση της, χωρίς όμως αποτέλεσμα2.
    ΑΡΑ ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ 1942 ΗΔΗ
    ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΕΡΙΔΑ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΩΝ ΕΙΧΕ ΣΤΡΑΦΕΙ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΤΟΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ .
    ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΔΕΣ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ .

    Τον Μάρτιο του 1943, το τοπικό ΕΑΜ σχημάτισε ειδική επιτροπή επιφορτισμένη με το ζήτημα των Τσάμηδων ενώ τμήματα του ΕΛΑΣ πραγματοποίησαν μια σειρά από περιοδείες στα χωριά της μειονότητας με σκοπό τη στρατολόγηση ανταρτών. Και σε αυτή την περίπτωση τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά3.
    ΔΗΛΑΔΗ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ , ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 1943 , Ο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ ΕΔΩΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ .
    ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΕ ΤΙΠΟΤΑ , ΑΦΟΥ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΠΑΡΕΜΕΝΕ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΞΟΝΑ .

    ΑΛΛΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΜ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΩΝ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.

    ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

    ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: Όλες οι προσπάθειες μας αν και βασίζονταν στη γραμμή της Κ.Ε. του Ε.Α.Μ. για την ενοποίηση όλων των δυνάμεων ενάντια στον κατακτητή δεν είχαν θετικά αποτελέσματα γιατί η παμψηφία σχεδόν των Τσάμηδων της περιοχής είχε ταχθεί ανεπιφύλαχτα με το μέρος του καταχτητή και οργάνωνε δολοφονικές επιδρομές ενάντια στα Ελληνικά χωριά, αρπαγές και σφετερισμούς περιουσιών.
    ΔΗΛΑΔΗ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΤΟΥΣ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑ , ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ , ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΟΜΗ-ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ,ΤΙΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟ 1943 Η ΤΑ ΦΙΛΙΑΤΟΧΩΡΙΑ ΤΟ 1944

    ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ …….

    Παρ’ όλα αυτά από τις 19 του Μάρτη έγινε η πρώτη προσέγγιση που επαναλήφθηκε στις αρχές του Ιούλη 1943. Κατά κανόνα οι υποσχέσεις που μας δώσανε οι εκπρόσωποι των Τσάμηδων δεν τηρηθηκαν. Κορυφωμα της συμμαχίας με τους φασίστες ήταν η επιδρομή τους στο ΦΑΝΑΡΙ την περίοδο των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του Αυγούστου κατά την οποίαν κάηκαν περίπου 30 χωριά, σκοτώθηκαν περίπου 500 Έλληνες και άλλοι τόσοι πιάστηκαν όμηροι, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός αναγκάστηκε να προσφυγέψει στην ορεινή περιοχή.
    ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ .

    ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 1943 ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ ΕΞΗΣ ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ…..
    Λίγους μήνες αργότερα, ΕΑΜ και LNC ήρθαν σε συμφωνία για συνεργασία, η οποία μεταξύ άλλων περιλάμβανε και τη δημιουργία, υπό κοινή διοίκηση, μικτών αντάρτικων ομάδων στην περιοχή της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Και σε αυτή την περίπτωση τα αποτελέσματα ήταν αποκαρδιωτικά καθώς ο ΕΛΑΣ κατάφερε να στρατολογήσει από τη δεξαμενή της τσάμικης μειονότητας μόλις είκοσι5 ή τριάντα άνδρες, οι περισσότεροι από τους οποίους λιποτάκτησαν6 κατά τον δύσκολο χειμώνα του 1943.

    ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΜΗΔΕΣ [ ΑΠΟ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ ] .
    ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΟΛΥ 30 ΑΤΟΜΑ.

    Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του Τσάμη οπλαρχηγού Ισμαήλ Χακί από την Κώτσικα, ο οποίος κατά τα τέλη του 1943 προσήλθε μαζί με τους άνδρες του στον ΕΛΑΣ. Η αντιστασιακή του δράση του εντός του οργάνωσης περιορίστηκε αποκλειστικά στην ενεργή συμμετοχή του στις μάχες με τον ΕΔΕΣ ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1944, τον συναντούμε βόρεια των Φιλιατών να λαμβάνει μέρος σε επιδρομές εναντίον ελληνικών χωριών ως συνεργάτης των γερμανικών δυνάμεων7.
    ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΔΡΑΣΗ ΑΡΚΕΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ [ ΕΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ] ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ ΗΤΑΝ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΛΛΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΠΕΡΝΑΓΑΝΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΘΟΝΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΑ »ΕΑΜΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΑ» ΦΙΛΙΑΤΟΧΩΡΙΑ.

    Ανάλογες προσπάθειες προσέγγισης της μειονότητας έγιναν κατά τον Μάιο του 1943 από τον ΕΔΕΣ , και κατά τον Σεπτέμβριο από τη Βρετανική Στρατιωτική Αποστολή, χωρίς όμως αποτέλεσμα8.
    ΟΥΤΕΟ ΕΔΕΣ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΚΑΤΙ . ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ Η ΑΞΟΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΧΟΤΑΝΕ ΤΗΝ ΄»’ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ »»’ ΕΙΧΕ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ .

    ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ Ο ΕΑΜ ΑΦΟΥ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ , ΣΥΝΕΝΩΣΕ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ,
    Τον Μάιο του 1944 λοιπόν, μία ομάδα Τσάμηδων, δημιούργησαν το Τάγμα Αλί Ντέμι, στο χωριό Μηλιά \ της Θεσπρωτίας, το οποίο τάγμα συμπεριλήφθη, στο 15ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ.

    ΕΝΩ Η ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ ΑΥΤΗ ΕΠΙΣΗΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ….
    Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι και τα περαιτέρω στοιχεία που μπορεί να αλιεύσει κανείς σχετικά με το, μικτό, 4ο τάγμα του 15ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ: η ίδρυσή του πραγματοποιείται τον Μάιο του 1944, δηλαδή κατά το τελευταίο διάστημα της Κατοχής και ο τομέας δράσης του εντοπίζεται βόρεια του ποταμού Καλαμά20.

    Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων παρτιζάνων του ΕΛΑΣ προερχόταν κυρίως από την περιοχή των Φιλιατών29 όπου προϋπήρχε πυρήνας συνδεδεμένος με το αντιστασιακό κίνημα της Αλβανίας30.
    ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΙΣΘΗΤΑ ΠΑΡΟΤΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΔΡΟΥΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ.

    ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΑΜ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΩΝ [AΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΝΤΑ ]

    ΤΟ 1944 ΕΑΜ Φιλιατών πιστο στην διεθνιστική ιδεολογία [ ΚΑΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΗΝ ΩΣ ΤΟΤΕ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΤΣΑΜΗΔΩΝ, ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ] επικεντρώθηκε να καταδείξει στους τουρκοτσαμηδες της περιοχής ότι υπήρξαν θύματα της φασιστικής προπαγάνδας και των αρχηγών τους και ότι ο δρόμος που έπρεπε στο εξής να ακολουθήσουν ήταν ο πόλεμος εναντίον του φασισμού κάθε μορφής, των Γερμανών και των συνεργατών τους.
    ΑΡΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΩΣ ΤΟΤΕ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΞΟΝΑ.

    Αργότερα, στις αρχές Ιουλίου το 1944 , υπογράφτηκε στη Φοινίκη ]συμφωνία μεταξύ του ΕΑΜ και εκπροσώπων των μουσουλμάνων Αλβανών της περιοχής, η οποία προέβλεπε, μεταξύ άλλων……
    Α]την αμνήστευση των μουσουλμάνων για όλα τα αδικήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος των Ελλήνων μέχρι τοτε,
    Β]την υποχρέωση τους να παραδώσουν στον ΕΛΑΣ τους Φιλιάτες χωρίς συγκρούσεις,
    Τότε εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ και 40 επιπλέον μουσουλμάνοι Αλβανοί, ενισχύοντας το μικτό τάγμα που δρούσε ήδη στην περιοχή.
    ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΑΡΚΕΤΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΕΑΜ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ »ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ» [ ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΗΤΑΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝΕ ΕΝΤΑΧΘΗ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΝΑΡΗ ΟΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 30 ΑΤΟΜΑ ] ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ.
    ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΦΕΥΓΑΝΕ Η ΕΙΧΑΝΕ ΗΔΗ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΜΕ ΤΟ ΕΑΜ.
    ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΙΑ ΝΑ »ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΟΡΟΥΣ…
    Α] ΑΜΝΗΣΕΥΣΗ ΤΩΝ ΩΣ ΤΟΤΕ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ ΕΙΧΑΝΕ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ,
    ΚΑΙ ΑΡΑ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΤΟΥΣ

    Β] ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΣΤΟΝ ΕΛΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΠΟΥ ΚΟΝΤΟΖΥΓΩΝΕ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΑΣ.
    ΑΡΑ ΤΟ ΤΙ ΡΟΛΟ ΕΠΑΙΞΕ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΚΑΤΟΧΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΦΑΝΕΡΟ

    ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΑΝ ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ,
    ΘΕΛΟΝΤΑΣ Η ΜΗ
    ΣΤΟΝ ΕΛΑΣ ….

    ο Κωνσταντινίδης (βετεράνος εδεσίτης) κάνει λόγο για περισσότερους από εκατό24,
    ενώ βετεράνοι ελασίτες από την περιοχή των Φιλιατών σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις τους, τους υπολόγισαν σε όχι περισσότερους από εκατό27.

    ΑΡΑ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΕΝΑΣ ΕΛΑΣΙΤΗΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΔΕΣΙΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ,
    ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ [ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝΕ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΤΗΣ ΦΟΙΝΙΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΕΑΜ ] ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΟ ΕΑΜ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΠΟ 100 .
    ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ [ΠΕΡΙΠΟΥ 20 ΑΤΟΜΑ ] ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΕΚΕΙ ΛΟΓΩ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ,
    ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ , ΚΑΙ ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΤΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ .

    …….ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ……
    Βέβαια, κατά μια άποψη (η οποία επιβεβαιώνεται και από έγγραφα του ΚΚ Αλβανίας) πολλοί από τους Τσάμηδες αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν υπηρετήσει νωρίτερα ως επίστρατοι στα ένοπλα τμήματα της Keshilla (βλ. Γκότοβος, 2016, σ. 71).
    ΑΡΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΑΣΙΤΕΣ ΑΛΒΑΝΟΤΣΙΑΜΗΔΕΣ ΗΤΑΝ ΔΗΛΑΔΗ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΑΛΛΑΞΑΝΕ ΣΤΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ .

    [2]Νίκος Ζιάγκος, Αγγλικός ιμπεριαλισμός και Εθνική Αντίσταση, 1978, Α’, σ. 156.

    [3]Eleftheria K. Manta, The Cams of Albania and the Greek State (1923-1945), Journal of Muslim Minority Affairs, σ. 8.

    [5]Georgia Kretsi, The Secret Past of the Greek-Albanian Borderlands. Cham Muslim Albanians: Perspectives on a Conflict over Historical Accountability and Current Rights. Ethnologia Balkanica, 2002, σ. 181.

    [6]Tsoutsoumpis, 2015, σ. 132 – 133.

    [7]Robert Elsie, The Cham Albanians of Greece, 2012, σ. 346 – 347, Tsoutsoumpis, 2015, σ. 130.

    [8]Tsoutsoumpis, 2015, σ. 133.

    Μου αρέσει!

  7. Ένα ακομα πολύ σημαντικο στοιχειο που δειχνει την ελληνικη εθνικη συνειδηση που οφείλεται στην ελληνικη τους καταγωγη.

    οι Αλβανοι-Σκιπεταροι λενε και λεγανε – χαρακτηριζουν τα »ρωμεικα» ως »’γραικιστ»’
    δηλαδή γραικικα ,
    δηλαδη γλωσσα των Γραικων .
    Δηλαδη ταυτιζαν αυτή τη γλωσσα με ένα άλλο εθνος ,
    αυτό που την μιλουσε ,
    δηλαδή το ελληνικο .
    Το λεγανε γιατι οι ιδιοι δεν αισθανονταν [ γιατι δεν ηταν ] Γραικοι .

    Αντίθετα οι αρβανιτες τα »ρωμεικα» τα λεγανε-χαρακτηριζανε ως »σκληριστ» δηλαδή »’σκληριτικα»’
    Δεν δωσανε δηλαδή στη γλωσσα αυτή [τα γραικικα-ρωμεικα ] μια ονομασια που να προσδιοριζει ότι ειναι γλωσσα »’αλλοεθνων» όπως κανουνε ως σημερα οι Αλβανοι .
    Γιατι δε θεωρούσανε ότι ηταν γλωσσα »αλλοεθνων»’ .
    Όπως ακριβως εμεις ονομάζουμε τη βορεια ελληνικη διαλεκτος ως »χωριατικα»’ ακριβως γιατι δεν θεωρούμε ότι τη μιλανε αλλοεθνεις [ αλλιως θα τα λεγαμε σερβικα η γυφτικα που πραγματι είναι άλλες γλωσσες και μιλιουντε από »αλλογενείς» γι αυτό και τις ονομάσαμε ετσι ] .

    Η ελληνικη τους εθνικη συνειδηση [ακριβως γιατι εχουν καταγωγή ελληνικη ] φαινεται και από το παρακατω διστοιχο….

    ελεγε ένα παλιο ποιημα των περιχωρων αττικης.

    τρε παπορε σκουαν ε βανε
    νε Σταμπολ νε βεντ τανε

    δηλαδή
    – τρια παπόρια πανε και ερχοντε
    στη Πολη στα δικα μας μερη

    Αραγε για ποιο λογο οι
    υποτιθέμενοι »’αλβανοι ορθοδοξοι»’ αποκαλουσαν την Πολη ως
    »»βεντ τανε»» δηλαδή »»τοπο δικο μας»’;;;

    Ηταν ποτε η Πολη …»αλβανικη»
    Η μηπως …Ιλλυρικη»’’

    Τιποτα από τα δυο .Ουτε κατοικούνταν ουτε καν διοικούνταν ποτε από Σκιπεταρους .

    Ελληνικη και μονο ηταν για πολλες 100αδες χρονια πριν το 1955 οπου αφελληνιστηκε πλήρως .
    Και την Πολη , ως »τοπος μας» την αποκαλουσαν ετσι από ολους τους λαους της περιοχης μονο οι Ελληνες .
    Για αυτό την αποκαλουσαν ετσι και οι αρβανιτες .
    Γιατι ηταν Ελληνες

    ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ
    Η Βενετία εχει πολλά μνημεία τα οποία έχουν μεγάλη ιστορική αξία για πολλά έθνη. Φυσικά, για τους Έλληνες, τα μνημεία που σχετίζονται με την ίδρυση και δραστηριότητα της Ελληνικής κοινότητας (Scuola e Nazione Greca η απλούστερα Scuola dei Greci) έχουν πολύ μεγάλη αξία . Τέτοια μνημεία είναι φυσικά ο Αγιος Γεώργιος των Ελλήνων, αλλά και τα κτήρια που σχετίζονται με την ίδρυση και λειτουργία της κοινότητας εκείνης το 1494.

    Οι Μπούιοι/Αρβανίτες ήταν απ’ τα ιδρυτικά μέλη της κοινότητας εκείνης κι ο πολυπληθέστερος πληθυσμός της, στην αρχή τουλάχιστον. Θα βρείς τα ονόματα των Μπούιων/Αρβανιτών ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αυτής της κοινότητας τον Νοέμβριο του 1494, όπως θα τους βρείς, λίγο αργότερα, να υπογράφουν και την αίτηση για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων.

    Η Ελληνική κοινότητα δεν ήταν όμως η μόνη “εθνική” κοινότητα στην Βενετία. Υπήρχαν κι άλλες “εθνικές’ κοινότητες σ’ εκείνη την πόλη. Σε μικρή λοιπόν απόσταση απ’ τα κτήρια που στέγαζαν την Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας βρίσκεται ένα άλλο κτήριο-μνημείο. Είναι το κτήριο που είναι γνωστό με την ονομασία “Scuola di Santa Maria degli Albanesi”. Το κτήριο αυτό στέγαζε τα χρόνια εκείνα την Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας, την “εθνική” κοινότητα των Αλβανών της Βενετίας οι οποιοι προερχονταν από τους πολεμιστες του Καστριωτη που κατεφυγαν εκει .

    Η Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας ήταν αρχαιότερη απ’ την αντίστοιχη Ελληνική, ιδρύθηκε το 1447.
    Την εποχή κατά την οποία οι πρώτοι Μπούιοι/Αρβανίτες αποβιβάσθηκαν στην Βενετία, στα τέλη του 15ου αιώνα, η Αλβανική Κοινότητα λειτουργούσε ήδη.

    Σε εκείνο τον μακρινό τόπο οι Μπούιοι/Αρβανίτες, χωρίς κανέναν καταναγκασμό, επέλεξαν, τελείως ανεπηρέαστοι, να “συνταχθούν” με τους υπόλοιπους Ελληνες ηδη από τον 15ο αιωνα ,και όχι με τους Αλβανούς της Βενετιας.

    ΣΥΝΕΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ
    ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
    ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΙΔΡΥΔΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
    ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΝΙΩΘΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΒΑΝΟΙ .
    ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΙ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΗΔΗ ΥΠΗΡΧΕ .
    ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΥΤΟΙ ΙΔΡΥΣΑΝΕ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΕ ΞΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΡΙΝ 500 ΧΡΟΝΙΑ .
    ΑΡΒΑΝΙΤΟΦΩΝΟΙ-ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ.

    Μου αρέσει!

  8. Μπουιοι Αρβανιτες απαντηση προ 500 ετων

    Μου αρέσει!

  9. Aλβανοτσαμηδες και προπαγανδα 7 Νοεμβρίου 2017 — 13:28

    Τσάμηδες ,
    γλώσσα
    και Σουλιώτες.

    Στη Θεσπρωτία [στα πεδινά και ημιορεινά του νομού ,στη περιοχή Φιλιάτες-Παραμυθιά-Μαργαρίτι ] κατοικούσανε οι λεγόμενοι Τσάμηδες ,
    πολλοί μουσουλμάνοι-Αλβανοτσάμηδες η Τουρκοτσάμηδες
    και λίγοι χριστιανοί.
    Λίγα λόγια και μερικές μαρτυρίες προ 2 αιώνων ως και σήμερα
    για τους μουσουλμάνους Τσάμηδες που αποτελούσανε και την μεγάλη πλειοψηφεία των Τσάμηδων.

    Ο Σουλιώτης Κουτσονίκας , αγωνιστής του 1821, αναφέρει για τις περιοχές Λιαπουριάς ,Τιράνων
    και άλλες αλβανικές περιοχές
    οτι σε αυτές »»λαλείτε η αλβανική γλώσσα» πράγμα γνωστό ως σήμερα
    ενω για τη Τσαμουριά αναφέρει ότι »’λαλεέτε κυρίως η αλβανική γλώσσα» πράγμα που σημαίνει ότι λαλούντανε [λιγότερο] και η ελληνική γλώσσα.

    Ο Βόλντκαμφ αναφέρει και αυτός
    »’Οι Τσάμηδες ,άνδρες και γυναίκες , εκτός απο τα αλβανικά εκφράζοντε με ΑΝΕΣΗ και στα απλοελληνικά».
    Εδώ ο Βόλντκαμφ αναφέρει και αυτός ότι άνδρες και γυναίκες στη Τσαμουριά μιλάνε και τα απλοελληνικά
    και μάλιστα με άνεση.

    Ο Αραβαντινός ,αγωνιστής του 1821 ,
    αναφερόμενος στις γλώσσες που μιλιότανε σε κάθε περιοχή της Ηπείρου και Αλβανίας , αναφέρει για όλα τα χωριά της Τσαμουριάς οτι μιλάγανε αλβανικά και ελληνικά
    δηλαδή κυρίως αλβανικά και δευτερευόντως ελληνικά στα περισσοτερα
    και διγλωσσια σε μερικα εξ αυτων,
    σε αντίθεση με βορειότερες αλβανικές περιοχές πχ της Λαμπερίας όπου αναφέρει οτι στα στα χωριά ης περιοχής μιλιότανε μόνο τα αλβανικά.

    Ενώ και ο Μπαλτσιώτης παρά τις όποιες υπερβολές του για την επέκταση της αλβανοφωνίας
    αναφέρει μεταξύ άλλων για τη Τσαμουριά.
    »’Although the langue-vehiculaire of the area was Albanian, a much higher status was attributed to the Greek language, even among the Muslims themselves»
    Δηλαδή οτι στη λεγόμενη Τσαμουριά ,από τους Φιλιάτες βόρεια ,ως νότια στα περίχωρα Μαργαριτίου,
    ακόμα και οι μουσουλμάνοι της περιοχής , μιλάγανε και τα ελληνικά.

    Ο Περαιβός αναφέρει για τους αυτούς μεταξύ άλλων για τους μουσουλμάνους της Τσαμουριάς.
    »»….. μολονότι ομιλούσι την αλβανικήν διάλεκτον, ως φυσικήν αλλά και μετά την απλοελληνικήν, εκφράζονται όμως ορθώς άνδρες τε και γυναίκες και μάλιστα όσοι κατοικούν τα πέριξ της Παραμυθίας. »»
    Βλέπουμε δηλαδή οτι αναφέρει οτι όλοι οι Τσάμηδες,ανδρες και γυναίκες μιλάγανε τα απλοελληνικά
    αλλά ότι οτι ειδικά οι μουσουλμάνοι της Παραμυθιάς και των κοντινών σε αυτή χωριών
    μιλούσανε »’ορθώς» ,άνδρες και γυναίκες, την απλοελληνικη.

    Eνω και ο Ηπειρωτης Χριστοβασιλης πριν 1 αιωνα
    σημειωνε στο εργο του οτι
    πολλοι μουσουλμανοι της Τσαμουριας μιλαγανε εξισου και τα ελληνικα

    Ο Γουίλλιαμ Εατον αναφέρει μεταξύ άλλων….
    »» Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι
    της Παραμυθιάς και της επαρχίας της είχαν ως μητρική γλώσσα την ελληνική …..»»’
    ΄Αρα και αυτός αναφέρει ότι οι μουσουλμάνοι της επαρχίας Παραμυθιάς
    δηλαδή της ανατολικής Τσαμουριάς ήταν τουλάχιστον δίγλωσσοι είχανε δηλαδή ως μητρική γλώσσα και τα ελληνικά.

    Ο Άγγλος Γουντχάουζ της συμμαχικής αποστολής που έζησε στη δυτική ΄Ηπειρο κατά τη κατοχή 1941-44
    αναφέρει μεταξύ άλλων για τους Αλβανοτσάμηδες στο βιβλίο του »Μήλον της Έριδος»’
    »Οι Τσάμηδες είναι φυλετικά , εν μέρει Αλβανοί εν μέρει ΄Ελληνες και εν μέρει Τούρκοι.»’

    Αυτό το συμπέρασμα το έβγαλε για πολλούς λόγους.
    Λεει ότι μέρος αυτών ήταν [και] Έλληνες γιατι διέκρινε τη διγλωσσία αρκετων εξ αυτών
    ιδίως της επαρχίας Παραμυθιάς.

    Που οφειλοτανε αυτη η γνωση και ομιλια της ελληνικης;;;;

    Στη Τσαμουριά δεν υπήρχανε ελληνικά σχολεία την εποχή της τουρκοκρατίας ωστέ να υποτεθεί ότι
    σε αυτά μάθανε τα ελληνικά η απλοελληνικά.

    Oύτε και ελληνικές εκκλησίες .
    Στις λιγοστές που υπήρχανε στη περιοχή
    εκκλησιαζόντανε άλλωστε μόνο οι χριστιανοί της περιοχής
    και όχι οι Μουσουλμάνοι

    Όπως είδαμε

    Οι Αλβανοτσάμηδες
    από την εποχή τουρκοκρατίας
    άνδρες και γυναίκες μάλιστα
    μιλάγανε [και] ελληνικά-ρωμέικα
    ειτε ως κυρια γλωσσα-διγλωσσια
    ειτε ως δευτερη γλωσσα
    ειτε τσατρα πατρα

    Στη κεντρική και δυτική Τσαμουριά τα μιλάγανε ως δεύτερη γλώσσα και πιο απλοικά –
    μιλαγανε δηλαδη απλοελληνικά για την ακριβεια ,
    οπως εχει γραψει και ο Περαιβός κατά λέξη.
    Μεταξύ τους όμως μιλάγανε κυριως τα αλβανικά.

    Τα ελληνικα στο μεγαλυτερο μερος της Τσαμουριας οπωσ ειδαμε
    ηταν οχι μητρική αλλα δεύτερη – ξένη γλώσσα
    η γνώση και η ομιλια της οποία οφειλότανε κυριως

    α] Στο ‘οτι οι πρόγονοι τους πατήσανε – κατοικήσανε πάνω σε εδάφη ελληνικά-Θεσπρωτία
    τα οποία δεν ήταν εντελώς έρημα από τους ντόπιους Έλληνεςμε τους οποιους ηρθαν σε επαφη απο την στιγμη της καθοδους τους
    β]Ο Αλβανοτσάμικος θύλακας απο ολες τις πλευρές του περιβαλότανε απο ελληνικά – ελληνόφωνα χωριά με οτισυνεπαγεται αυτο στο τομεα της επικοινωνιας .
    γ]Και γιατί κάκαποιοι εξ αυτών ηταν απόγονοι εξισλαμισμένων Αλβανων και Ελλήνων της περιοχής,
    ήταν δηλαδή μεικτής καταγωγής .

    Στην ανατολική Τσαμουριά ,
    περίχωρα Παραμυθιάς
    τα πράγματα ηταν διαφορετικά αφού οι μουσουλμάνοι ,
    άνδρες και γυναίκες μαλιστα ,
    τα ελληνικά τα μιλάγανε εξίσου με τα αλβανικά,
    ήταν δηλαδή δίγλωσσοι.΄

    Είχανε δηλαδή δυο μητρικές γλώσσες γιατί η πλειοψηφεια
    [ και οχι η μειοψηφεια οπως στην υπόλοιπη Τσαμουριά]
    ήταν μεικτής καταγωγής δηλαδή απόγονοι εξισλαμισμένων Αλβανών και Ελλήνων.

    Λόγω ακριβώς αυτής της διγλωσσίας στα ανατολικά ,
    η περιοχή εκείνη δεν ειχε εξισλαμιστεί μαζικά
    οπως η υπόλοιπη Τσαμουριά ,
    αφού σχεδόν οι μισοί κάτοικοι ήταν-παρέμειναν χριστιανοί .
    Απο κεινες τις περιοχες προερχονταν και οι περισσοτεροι
    απο οσους πρωτοεγκατασταθηκανε στο ορεινο Σουλι.
    Για αυτο και στο Σουλι υπηρχε εξ αρχης διγλωσσια.

    Κάτι πολύ σημαντικό επίσης.
    »’Oi Τσάμηδες του νότου πιστεύουν ότι προέρχονται από τους θρυλικούς «jelims», γίγαντες από τη μυθολογία του αλβανικού νότου , ονομασία η οποία σημαίνει «Ελληνες»'[lsie, Robert (2000). Λεξικό της αλβανικής θρησκείας, της μυθολογίας και του λαϊκού πολιτισμού . London, UK: Εκδόσεις C. Hurst & Co., 2001. σελ. 131]

    Βλέπουμε δηλαδή ότι μεταξύ αρκετών Τσάμηδων ειδικα στο νοτιο τμημα , υπήρχε ο κοινός με τη Ρωμιοσύνη μύθος των αρχαίων γιγάντων
    »Γέλλενων»-΄Ελλενων-Ελλήνων που οφειλότανε στην μεικτή καταγωγή αρκετών εξ αυτών οπως προειπαμε .

    http://www.oodegr.com/oode/istoria/newteri/kakridis_e8nomhdenismos_1.htm

    Οταν υπηρχε αυτος ο μυθος μεταξυ ενος μερους των Αλβανοτσαμηδων – οσων μαλιστα συνορευαν γεωγραφικα με το ορεινο Σουλι,
    μπορουμε να αντιληφθουμε το γιατι οι Σουλιωτες κρατοντας την ελληνικη πιστη
    κρατησαν και την ελληνικοτητα τους.

    Είναι αδύνατο κατι ακομα,
    οτι δηλαδη
    οι χριστιανοί Σουλιώτες
    οι οποιοι κατοικούσανε
    και ανατολικότερα και νοτιότερα της δίγλωσσης επαρχίας Παραμυθιάς
    να μην ηταν δίγλωσσοι
    αλλα σκέτο ”’αλβανοφωνοι”’
    όταν μάλιστα η καταγωγή των πρώτων προγόνων τους
    ήταν απο χωριά της ανατολικής- νοτιοανατολικης
    και δίγλωσσης Τσαμουριάς ,
    αλλά και μετέπειτα από διάφορα χωριά της υπόλοιπης Ηπείρου .

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο ΓΦ Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (Θέματα Κυπριακής Ιστορίας)

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Γιώργος Πισσαλίδης

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Αnalysts for Change

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

e-Λογείο

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Οἱ Ἀδιάβροχοι

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

War Report

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

e Γιάννινα

Μια άλλη ματιά στη πόλη των θρύλων και των παραδόσεων

Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1943-1949

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ - pontos-genoktonia.gr

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Mignatiou.com

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Κωνσταντίνος Χολέβας

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ-ΤΕΧΝΗ- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Κωνσταντινούπολη

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος- Συγγραφέας- Τουρκολόγος, Εθνικά Θέματα Ελλάδα, Τουρκία, Ελληνοτουρκικά, Άμυνα, Στρατηγική, Ασφάλεια, Προφητείες, Διπλωματία

Ινφογνώμων Πολιτικά

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Αντίβαρο

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Απρόβλεπτες συναντήσεις με τους ανθρώπους και την ιστορία

Πού να σου εξηγώ τώρα...

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΕΛΛΑΣ

Ανεξάρτητη ενημέρωση

Βαγγέλης Τζούκας

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ''Χ''

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Ιστορικά Τεκμήρια

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Ιστορικά Καστοριάς

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΛΛΙΑΝΙΩΤΗ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΕΟΕΑ - ΕΔΕΣ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

Βιβλιογραφία: Εθνική Αντίσταση - Εμφύλιος Πόλεμος

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΑΣΒΕΣΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΦΛΟΓΑ Α.Ε.Φ. ΖΕΡΒΑΣ Ε.Δ.Ε.Σ.

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

History Of Macedonia - Ιστορία της Μακεδονίας

Macedonian Online Journal focusing on the History of Macedonia through ages and also dealing with the propaganda emanating from the Former Yugoslav Republic Of Macedonia (FYROM) - Ιστολόγιο που εστιάζεται στην Ιστορία της Μακεδονίας μέσα στους αιώνες

emfilios

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

α έ ρ α ! ! !

"Χρέος του δίκαιου ιστορικού είναι να επαινεί τις καλές πράξεις και να επικρίνει τις κακές, αδιαφορώντας αν ο δράστης είναι φίλος ή εχθρός". Σπυρίδων Τρικούπης

ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close