Ημερολόγιο Μπαλτογιάννη: Μαρτυρία για τα γεγονότα της Αντίστασης

Ο Βασίλειος Μπαλτογιάννης υπήρξε στρατιωτικός και στέλεχος των Εθνικών Ομάδων του ΕΔΕΣ, διοικητής του ΥΙΙΙ Τμήματος Δωδώνης των ΕΟΕΑ. Μετά την απελευθέρωση εντάχθηκε στην Ταξιαρχία Εθνοφρουράς Ηπείρου και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Στρατηγού.

Στην ανάρτηση αυτή θα παρουσιασθούν αποσπάσματα από το ημερολόγιο που αναφέρονται στην επιχείρηση «Animals», που έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 1943. Οι μάχες με τις ιταλικές και γερμανικές μεραρχίες και η τελική νίκη των ΕΟΕΑ. Το ημερολόγιο του Μπαλτογιάννη περιλαμβάνεται στο βιβλίο του, «Εθνική Αντίστασις ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ – Όλη η αλήθεια», που είναι σπάνιο και εξαντλημένο.

[…]

14. Έτσι πέρασε το πρώτο 15νθήμερο του Ιουνίου 1943 και το 2ον αρχίσαμε τα γνωστά σαμποτάζ. Συνεκέντρωσα εργαλεία και μου χορήγησε και το Υπαρχηγείο όσα μπορούσε. Η αποστολή μου ήτο να συγκεντρώσω και χρησιμοποιήσω και ιδιώτας τεχνίτας και να καταστρέψω την τηλεγραφική επικοινωνία της γραμμής από Ιωάννινα μέχρι 18ου χιλιομέτρου (Ροβίλιαστο). Πράγματι η καταστροφή ήτο τελεία και δεν έμεινε τηλεγραφικός στύλος χωρίς, να κοπή σε 3 τουλάχιστο κομμάτια και σύρμα μεγαλύτερο από την απόστασιν δύο στύλων.

Είχα μεταφέρει την έδραν μου από Αγίας Αναστασίας εις Μανωλιάσσαν και από εκεί επί 4ήμερον (19 με 20, 20 με 21, 21 με 22, 22 με 23/6/43) μόλις σκοτίνιαζε κατέβαινα από την Μανωλιάσσα στον κάμπο και έκοβα τις γραμμές και πριν χαράξει ανέβαινα στην Μανωλιάσσα.

Ανεβαίνοντας το πρωί της 22/6/43 μαθαίνω από συνδέσμους μου, ότι στην Κοσμήρα βγήκε Ιταλικό Τάγμα δυνάμεως περίπου 1400 Ιταλών. Χωρίς να μπω στο χωριό της Μανωλιάσσας πήρα δεξιά την κορυφογραμμή και έφθασα στον Άγιον Νικόλαον Δωδώνης.

Τα χωριά το είχαν μάθει και όταν έφθασα στον Άγιο Νικόλαο βρήκα τις εφεδρικές ομάδες των χωριών (Μανωλιάσσας, Μελιγγών, Αλεποχωρίου, Τσαρκοβίστης, Δραμεσίων, Αγίας Αναστασίας, Ελεθεροχωρίου, Ψίνας, Μοσπίνας κλπ) συγκεντρωμένες και θα ήσαν περίπου 200-250 (διότι του Αλεποχωρίου και άλλων χωρίων δεν είχαν προλάβει και ήσαν ακόμη στο δρόμο μεταξύ των οποίων ήσαν και 5-6 παπάδες αρματωμένοι).

Εκεί από τους κατοίκους της Κοσμήρας έμαθα λεπτομέρειες και από παρατηρητήριον είδα να καίνε σπίτια. Κάλεσα τους Διμοιρίτας και τους επικεφαλής των εφεδρικών ομάδων και αφού απεφασίσθη να τους κτυπήσωμε, έδωσα εντολές και κατευθύνσεις και κάθε Διμοιρία ξεκίνησε με αριθμόν εφεδρικών ομάδων να καταλάβη την διαταχθείσα θέσιν της από την οποίαν και θα εξορμούσε την συμφωνηθείσαν ώραν.

15. Μάχη Κοσμηράς 23/6/43: Όπως αργότερα έμαθα, ο Νάσος Τζιάλλας εκ Κοσμηράς, θείος του δικηγόρου υπευθύνου του ΕΑΜ Παντούλα ειδοποίησε τους Ιταλούς ότι κυκλούνται. Αυτό είχε ως επακόλουθο να μη αιφνιδιάσουν οι Ιταλοί και να αρχίσουν αυτοί πρώτοι την μάχην, συγχρόνως δε να συμτπύσωνται προς Πεδινήν (Ραψίσταν) και Μονήν Δουρούτης. Παρά τας καταβληθείσας προσπαθείας εστάθη αδύνατον να τους πλησιάσωμε και μόνον εβάλλοντο και εβαλλόμεθα από αποστάσεως 1500 μέτρων.

Άφησαν μόνο δύο νεκρούς, 20 ατομικά όπλα και πολλά ατομικά των είδη (κυρίως χιτώνια, υδροδοχεία, αγγεία φαγητού κλπ) και εγώ είχα ένα νεκρόν. Όταν τα τμήματά μου έφθασαν εις Δουρούτην, οι Ιταλοί έβαλλον εναντίον μου από τα Ιωάννινα και εν τω μεταξύ οι διαφυγόντες προς Πεδινήν (περίπου 400 με επικεφαλής Ταγ/ρχην) έκαψαν εντός 1/2 ώρας ολόκληρο το χωριό Πεδινή, χρησιμοποιήσαντες ειδικήν σκόνην και βενζίνην. Ευτυχώς οι κάτοικοι είχαν απομακρυνθεί προς Αμπελιάν και Ιωάννινα και είχαν θάψει προ καιρού τα περισσότερα πράγματά των.

16. Το βράδυ διανυκτέρευσα με το τμήμα μου εις Άγιον Νικόλαον Δωδώνης και υπέβαλα λεπτομερή έκθεσιν στο Υπαρχηγείο. Παρά την ατυχίαν μου, που δεν κατώρθωσα να τους κυκλώσω και να τους εξαναγκάσω να δώσουν μάχην, είμαι ευτυχής που πρώτος μάχην με κατακτητάς και μάλιστα έξω από τα Γιάννενα και τους έτρεψα εις φυγήν μόνον με την παρουσίαν και ευρέθησαν εις την ανάγκην να χρησιμοποιήσουν το Πυρ/κό των Ιωαννίνων. Αυτό για τους Γιαννιώτες και τους καιροσκόπους ήτο ότι εχρειάζετο. Διεδόθη και επιστεύθη ότι οι αντάρται είναι έξω από τα Γιάννενα και οι Ιταλοί περιοριστήκανε μέσα στα Γιάννενα.

Οι Έφεδροι Αξ/κοί της Κοσμηράς, μεταξύ των οποίων οι δημοδιδάσκαλοι Έφεδροι Αξ/κοί Υπολ/γοί Πυρ/κού Τζιάλλας και ο Υπολ/γός Πυρ/κού Παπάς Θωμάς, κατά διαβολικήν σύμπτωσιν εκείνην την ημέραν ευρίσκοντο εις το Υπαρχηγείο και ζητούσαν όπλα κλπ για να οργανώσουν τοπικήν ομάδα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μάθανε στο Υπαρχηγείο τη μάχη και είπε ο Αρχηγός Κωνσταντινίδης το γνωστό: το σπίτι μας καίεται και εσείς τραγουδάτε…

Ντροπιασμένοι φύγανε και την επομένην ήλθαν προς συνάντησίν μου. Επίσης ήλθε προς συνάντησίν μου και ο μέρχι τότε καιροσκοπών Λοχαγός Πυρ/κού Παπανικολάου Γεώργιος, ο οποίος ως γνωστόν, εν συνεχεία, έδειξε αρίστην διαγωγήν και ήτο ο μοναδικός μας Πυρ/τής της ΕΟ. Την επομένην 24/6/43 με το τμήμα μου κατευθύνθην εις Μανωλιάσσαν. Την αυτήν ημέραν ο τότε Μηροπολίτης Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σπυρίδων εστάλη από τον Ιταλό Στρατηγό Διοικητή των Ιωαννίνων να έλθη να μας συναντήση και να μας πη ότι δεν πρόκειται άλλη φορά να στείλη τμήματα έξω, αλλά υπό τον όρον να αφήσωμε, την οδόν Ιωαννίνων – Πρεβέζης ελευθέραν και να μη τους κόβουμε την επικοινωνίαν των.

Την αυτήν επίσης ημέραν έφθασαν εις Δραμεσίους ο Αρχηγός Κωνσταντινίδης με τον Αρχηγό της Αγγλικής αποστολής Ταγ/ρχη Μύλλερ. Συναντηθήκανε με τον Σπυρίδωνα στους Δραμεσιούς, αλλά δυστυχώς εγώ ειδοποιήθηκα πολύ αργά με σημείωμα του Αρχηγού και έτσι όταν έφθασα δεν πρόλαβα τον Σπυρίδωνα, ο οποίος βιαζότανε να επιστρέψει στα Γιάννενα. Έμαθα ότι ο Δημητριάδης, Παντούλας κλπ ζητούσαν από τον Σπυρίδωνα να μεσολαβήση να απομακρυνθώ από την περιοχήν  και να αναλάβουν αυτοί. Επίσης έμαθα ότι μίλησε πολλές ώρες με τον Μύλλερ και αντί άλλου ο Σπυρίδων ζήτησε να οργανωθούν περισσότερο τα αντάρτικα και να επιταχυνθή η απελευθέρωσις.

Εγώ έφθασα το βράδυ της 24/6/43 πολύ αργά στους Δραμεσούς όπου με ανέμειναν ο Κωνσταντινίδης με τον Μύλλερ. Αφού με συνεχάρησαν, τους ανέφερα εν λεπτομερεία την μάχην. Ο Μύλλερ στεναχωρέθηκε που δεν έπιασα αιχμαλώτους για πληροφορίες, αλλά, όπως είπε, ελπίζει πολύ γρήγορα θα πιάσει ο Μπαλτογιάννης αιχμαλώτους. Του υπεσχέθην, φάγαμε το βράδυ μαζύ και τους ανέφερα την ανάγκη να συγκροτηθή και ένας ακόμη λόχος ανταρτών γιατί υπήρχαν άνδρες και διότι η περιοχή ήτο πολύ εκτεταμένη και ανοικτή. Συνεφώνησαν μαζύ μου και ο Μύλλερ διέταξε να δοθούν 30 λίρες για την έναρξιν της οργανώσεως του νέου ονομασθέντος 5ου λόχου.

Μου είπαν οι δύο λόχοι θα είναι υπό τας Δ/γάς μου, αλλά τους ανέφερα ότι η Μανωλιάσσα είχε τους Παπανικολάου, Τζιάλλαν και Παπάν και θα έπρεπε να ανατεθή η Διοίκησις του νέου λόχου εις τον αρχαιότερόν μου Λοχαγόν Παπανικολάου. Ο Κωνσταντινίδης δίσταζε και δεν είχε εμπιστοσύνη, αλλά αντέτεινα και του είπα αναλαμβάνω την ευθύνην και είμαι βέβαιος ότι ο Λόχος του Παπανικολάου θα γίνη καλύτερος από τον δικό μου. Δέχθηκαν και την επομένην έδωσε τα χρήματα εις τον Παπανικολάου δια την συγκρότησιν του λόχου με έδρα Καστάνιανην. Μετά διήμερον άρχισε να συγκροτήται ο λόχος.

18. Την 28/6/43, κατόπιν Διαταγής του Υπαρχηγείου, μετέβην εις το Υπαρχηγείον προκειμένου να μου κοινοποιηθούν Δ/γαί εμπιστευτικής φύσεως. Εκεί διετάχθην να εκτελέσω αναγνώρισιν εις την στενωπόν Ροβίλιαστο, όπου θα εκτελούσα αποστολήν ενέδρας. Θα μου διετίθεντο επί πλέον της δυνάμεώς μου και οι Λόχοι Λεβέντη, Γιωτόπουλου και Μούλια. Αμέσως την επομένην επέστρεψα εις την έδραν μου και μόνος μου την μεθεπομένην 30/6/43 ενήργησα αναγνώρισιν. Ειδοποίησα τους ανωτέρω Δ/τάς λόχων και πήραν και τους Διμοιρίτας των και ενεργήσαμε αναγνώρισιν όλοι μαζύ οι Αξ/κοί. Ελήφθη εν τω μεταξύ η εκτελεστική Διαταγή και σενφωνήθη το απόγευμα της 4/7/43 να εκτελέσουν αναγνώρισιν όλοι οι βαθμοφόροι (μέχρι και ομαδάρχου), ώστε να γνωρίζουν ακριβώς που θα πάη ο καθένας των.

Εγώ είχα ορίσει τους τομείς των Λόχων και καθώρισα το συνθηματικόν της ενάρξεως της μάχης και το τοιούτον της αποχωρήσεως. Πράγματι στας 4/7/43 πλησίασαν τα τμήματα και εγένοντο αι διαταχθείσαι αναγνωρίσεις. Πριν χαράξει η 5/7/43 όλοι ήσαν εις τας θέσεις των και αναμέναμε την άφιξιν της πρώτης Ιταλικής φάλαγγας. Η Διαταγή ήτο να μη επιτραπή κίνησις των Ιταλών από Ιωάννινα προς Πρέβεζαν και τανάπαλιν.

19. 5/7/43. Την 05.10 ώραν εφάνη η πρώτη φάλαγξ ερχόμενη εξ Ιωαννίνων και ήτο εις το ύψος του Μπιζανίου. Όλα είναι έτοιμα και περιμένουμε. Στας 05.12 φθάνει το πρώτο όχημα στην είσοδο της στενωπού Ροβίλιαστο (Χάνι Βρυώνη) και στις 05.14 στην είσοδο ήτο το τελευταίο όχημα. Βάλλεται κατόπιν Δ/γής μου το πρώτο βλήμα του μοναδικού ολμίσκου μου (αυτό ήτο το σύνθημα) και αμέσως το πυρ γενικεύεται.

Οι Ιταλοί αιφνιδιάζονται και δεν προλαμβάνουν να καταλάβουν θέσεις. Κατεβαίνουν από τα οχήματα και καταλαμβάνουν θέσεις γύρω από αυτά. Φωνάζουν, ικετεύουν, προσεύχωνται. Κατεβαίνουν οι πρώτοι αντάρται μου. συλλαμβάνουν τους πρώτους αιχμαλώτους και μαζεύουν άφθονα λάφυρα. Η φάλαγξ αποτελείται από 12 οχήματα μεγάλα, 2 κούρσες και 2 δίκυκλα. Τα πρώτα 4 οχήματα καίονται. Βλέπω να καταφθάνουν από Ιωάννινα 2 φάλαγγες (1η των 40 και 2α των 50 περίπου οχημάτων με απόστασιν μεταξύ των 1000-1500 μέτρων). Η πρώτη σταματά εις απόστασιν 1500 μ. από του παρατηρητηρίου μου (Προφήτης Ηλίας Θεριακισίου, ο οποίος είναι εις την είσοδον της στενωπού και απέχει περίπου 150 μ. από το Χάνι του Βρυώνη), λαμβάνει θέσεις μάχης και αναπτυσσόμενη αρχίζει να περιβάλη τα υψώματα της στενωπού. 

Πολλοί αντάρται μου ευρίσκοντο στο δρόμο και αρπάζουν ότι τους είναι δυνατόν και συλλαμβάνουν αιχμαλώτους. Θα απαιτηθούν τουλάχιστον 10 λεπτά να συγκεντρωθούν όλοι οι αιχμάλωτοι. Μόλις κατώρθωσα να συγκεντρώσω 25 και αυτοί, πλην, ήσαν τραυματίαι. Μόλις διήνυσαν 500-1000μ. εξέπνευσαν 4-5 και από αυτούς. Δεν ήτο δυνατή η σύμπτυξις όλων των τμημάτων μου προς κατεύθυνσιν Μανωλιάσης Θεριακισίου και γι΄αυτό οι ευρισκόμενοι λόχοι προς την Ανατολικήν πλευράν της οδού συνεπτύχθησαν προς Μούλες και Λαγάτουραν. Την επομένην κατώρθωσαν να περάσουν το δρόμο στο Χάνι Φτελιά (μεταξύ Ροβίλιαστο και Εμίν Αγά) και με συνήντησαν εις Μανωλιάσσα. Οι Ιταλοί ωργανώθηκαν στη στενωπό, την επομένην, και παρέμειναν εκεί μέχρι 26/7/43.

Αυτό ήτο η αιτία να μείνω στα μεταξύ Μανωλιάσσας και Θεριακισίου υψώματα και όπως ανέφερα στο Υπαρχηγείο ήτο αδύνατος η ανακατάληψις των υψωμάτων Ροβίλιαστο (κατήχοντο συνεχώς και ισχυρώς). Επί της οδού είχαν τάξει μίαν πυρ/χίαν και όλμους και συνεχώς έβαλλον κατά των υπό των τμημάτων μου κατεχομένων υψωμάτων.

20. Μάχη Αγίας Αναστασίας: Είναι γνωστόν ότι προς της 20/7/43 έφθασαν δυνάμεις Γερμανικαί εις Ιωάννινα. Την εσπέραν της 21/7/43 επέστρεψα εις Αγίαν Αναστασίαν και την εσπέραν της 22/7/43 πληροφορούμαι ότι εις Κοσμηράν διανυκτερεύει Γερμανική δύναμις, 2000 ανδρών περίπου, η οποία είχε πρόθεσιν να κινηθή από Σάββαν προς Παραμυθιάν. Ειδοποιώ τον Παπανικολάου και τον παρακαλώ, εφ΄όσον κινηθούν, να τους κτυπήση από Καστάνιανης και εγώ θα αμυνόμην εις Αγίαν Αναστασίαν.

Πριν ξημερώση η 23/7/43 (επέτειος γεννήσεώς μου, ονομασίας μου εις Ανθ/γόν, νυμφεύσεώς μου και ενάρξεως του εθνικού αγώνος μας) βλέπω να έρχεται η φάλαγξ από Σάββαν και εξ έτεραι μικρότεραι (ανά τρείς εκατέρωθεν). Μετά παρέλευσιν 45΄πλησιάζουν εις απόστασιν 100μ και αρχίζει η μάχη. Κινούνται όρθιοι και παρά τας τεραστίας των απωλείας δεν σταματούν πουθενά και είναι αποφασισμένοι να καταλάβουν την Αγίαν Αναστασίαν.

Η μάχη ήρχισε την 06.00 και την 11.45 αι Διμοιρίαι Σιαφάκα και Χαραλαμποπούλου κάμπτονται και αρχίζει η σύμπτυξις των προς Μπαουσίους. Αναγκάζομαι να διατάξω και την σύμπτυξιν του Ηλία Νίκου. Ο Παπανικολάου πιεζόμενος συμτπύσσεται εις Ελευθεροχώρι. Οι Γερμανοί βάλλουν εναντίον μου με την ταχθείσαν Πυρ/χίαν των (εις Άγιον Γεώργιον επί της οδού μεταξύ Σάββας και Αγίας Αναστασίας) και από αποστάσεως 2000-2500μ.

Κατορθώνω να συγκεντρώσω τον λόχον εις απόστασιν 1000-1500μ. από της Αγίας Αναστασίας μεταξύ Μπαουσίων και Αγίας Αναστασίας. Οι Γερμανοί σταματούν εκεί και καίουν το χωριό. Το Υπαρχηγείο διατάσσει την 17.00 ώραν σύμπτυξιν και συμπτύσσομαι εις αυχένα Μπαουσίων. Στέλλει εις ενίσχυσίν μου και υπό τας διαταγάς μου έναν λόχον και 1 Διμοιρίαν πολυβόλων και με διατάσσει να κρατήσω οπωσδήποτε τον αυχένα. Πράγματι εγκαθίσταμαι εις τον αυχένα και περί ώραν 18.00 όλοι είναι εις τας θέσεις των και αναμένουμε την συνέχισιν της επιθέσεως των Γερμανών.

21. Ειδοποιούμαι ότι η διάβασις των δύο βουνών Ολύτσικας κατέχεται ισχυρώς από τα τμήματά μας (Καραμπάς, Κολλιοδημητραίοι, Θεόδωρος Ζήκος και άλλοι). Το Υπαρχηγείον είναι βέβαιον γι΄αυτό. Παραδόξως όμως περί ώρας 22.00 της 23/7/43 η διάβασις κατελήφθη υπό των Γερμανών και ο αρχηγός Κωνσταντινίδης ευρισκόμενος εις Γρατσανά αναγκάζεται να συμπτυχθή εις Λίππαν. Ευτυχώς πριν αποχωρήση διέταξε τηλεφωνικώς και προσωπικώς εις τον υποφαινόμενον την σύμπτυξίν μου εις Καταμάχην. Συνεπτύχθην κανονικώς από 23.30 και την 05.00 ώραν της 24/7/43 έφθασα εις Καταμάχην.

Το εσπέρας της 24/7/43 διατάσσομαι να συμπτυχθώ από 20.00 ώρας δια του δρομολογίου Καταμάχη – Ελαφότοπος προς Δερβίζιανη, όπου και θα συναντούσα το Υπαρχηγείον. Ο Σιαφάκας λιποτακτεί με το 1/2 των ανδρών της Διμοιρίας του και ο Ηλίας Νίκου απειθαρχεί και ακολουθεί δυτικότερον δρομολόγιο (μεταξύ Ελαφότοπου και Ρωμανού). Με το 1/2 της δυνάμεώς μου συμπτύσσομαι και τα εξημερώματα της 25/7/43 συναντώ το Υπαρχηγείον έξω των Δερβιζάνων. Περί την μεσημβρίαν φθάνει και ο περιπλανηθείς απείθαρχος Ηλίας Νίκου, ο οποίος και μου ζητά συγγνώμην. Εκ των 135 ανδρών μου συνεκέντρωσα 90 περίπου. Απουσίαζε πρώτος ο λιποτάκτης Σιαφάκας Νικολ.

22. Το Υπαρχηγείο στα χάλια αυτά και με δύναμιν μη υπερβαίνουσαα τους 200-250 (διότι Ζώτος, Νάσης, Κολλιοδημητραίοι, Χαλιμάς και λοιποί) παρέμειναν εις Σούλι διεκπεραιώθη προς Τζουμέρκα δια του γνωστού δρομολογίου. Οι Γερμανοί μας κυνηγούσαν κατά πόδας. Στο δρόμο επεβεβαιώθη η δειλία του Χαραλαμποπούλου εις Αγίαν Αναστασίαν και επειδή δεν ήτο εις θέσιν να κρατήση το τμήμα του, τον έστειλα με σημείωμα στον αρχηγό Κωνσταντινίδη, ο οποίος τον εκράτησε στο Υπαρχηγείο και έμεινα μόνος με τον Ηλία Νίκου ως οπισθοφυλακή του Υπαρχηγείου. Την 24/7/43 φθάσαμε στη Νισίτσα και εν συνεχεία στην Πλατανούσα. Εκεί παρέμεινα ολίγες ημέρες και την 5/8/43 πήγα στα Πεστιανά και αφού έκανα αναγνωρίσεις, κατέλαβα την στενωπό της Κιάφας (Αμμότοπο) όπου και παρέμεινα επί 15νθήμερον, έχων στο δεξιό μου πλευρό τον Μάνο και στο αριστερό μου τον Τζουμερκιώτη ή Μαλτέζον.   

   

Advertisements

2 thoughts on “Ημερολόγιο Μπαλτογιάννη: Μαρτυρία για τα γεγονότα της Αντίστασης

  1. Το φερόμενο ως ημερολόγιο του Μπαλτογιάννη είναι η έκθεση δράσης του από το Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, 1941-44 του ΓΕΣ, άρα θα έπρεπε να εναφερθεί ι η πηγή προέλευσής της και όχι βέβαια για λόγους [;] να αναφέρεται ως ημερολόγιό του.

    Μου αρέσει!

    • Κύριε Σιούλα,

      Η πηγή είναι το βιβλίο του Ταξιάρχου Βασιλείου Μπαλτογιάννη «Εθνική Αντίστασις ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ – όλη η αλήθεια», Αθήνα 1986, όπου περιλαμβάνεται το ημερολόγιό του αυτούσιο. Το απόσπασμά που παρέθεσα είναι μέρος του ημερολογίου.

      Ο Ταξίαρχος Μπαλτογιάννης υπήρξε σημαντικό στέλεχος της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού και είναι λογικό να έχει παραδώσει στα αρχεία της και το προσωπικό του αρχείο.

      Σας ευχαριστώ,
      Ιωάννης Β. Αθανασόπουλος

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s