Ο Ναπολέων Ζέρβας … «βιβλιοκριτικός»!

Στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης το όνομα «Ναπολέων Ζέρβας» ταυτίζεται με την οργάνωση του ΕΔΕΣ και με λέξεις όπως «Γοργοπόταμος», «Μακρυνόρος», «Πρέβεζα», «Μενίνα» και τις μάχες που έγιναν εκεί.

Με αυτά τα γεγονότα ασχολείται συνεχώς ο γράφων καθώς και με τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου. Η παρούσα ανάρτηση ωστόσο, αν και αφορά το Ναπολέοντα Ζέρβα, είναι ιδιαίτερα σπάνια και πρωτότυπη καθώς δεν έχει να κάνει με τον πολέμαρχο της Εθνικής Αντίστασης, τον αντάρτη – στρατηγό του ΕΔΕΣ, ούτε καν με τον υπουργό Ζέρβα. Συνέχεια

Advertisements

ΕΔΕΣ Αθηνών: η διάσπαση της οργανώσεως (pdf)

 

Η εθνική αντίσταση του ΕΔΕΣ – ΕΟΕΑ, του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα, έχει μείνει γνωστή για την άμεση συμμετοχή στα σαμποτάζ του Γοργοποτάμου, της επιχείρησης “Animals” και της επιχείρησης «Κιβωτός του Νώε» καθώς και για τις εμφύλιες συγκρούσεις με τον ΕΛΑΣ. Δεν έχει φωτιστεί τόσο η δράση της οργανώσεως στην Αθήνα και όποια αναφορά γίνεται συνήθως έχει περιληπτικό χαρακτήρα. Και όμως ο ΕΔΕΣ Αθηνών αποτέλεσε σημαντικό πυλώνα της οργάνωσης και επηρέασε άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά την πορεία της. Σημείο τομής θεωρείται η διάσπαση της οργανώσεως στην πρωτεύουσα, που κορυφώθηκε τον Οκτώβριο του 1943 – εποχή που γενικεύθηκε ο κατοχικός εμφύλιος σε όλη την ελληνική επικράτεια – και χώρισε την οργάνωση σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα στον «πατριωτικό ΕΔΕΣ Αθηνών» και στον «προδοτικό ΕΔΕΣ Αθηνών». Συνέχεια

Θέμης Μαρίνος: «η αλήθεια για την Εθνική Αντίσταση»

 

 

 

Η αντίσταση των Ελλήνων κατά των Κατακτητών άρχισε, αμέσως μετά την εχθρική εισβολή, από μη αριστερές οργανώσεις. Το ΚΚΕ ήταν αντίθετο σε κάθε αντιστασιακή κίνηση κατά των εισβολέων που τότε είχαν ακόμα σύμφωνο φιλίας με τη Ρωσσία. Επίσης οι πρώτοι ένοπλοι αντάρτες ανήκαν στην εθνικιστική παράταξη, αλλά αντιμετώπισαν τεράστια προβλήματα, κυρίως οικονομικά, για την ανάπτυξή τους. Αντίθετα το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όταν εμφανίστηκε αργότερα, βρέθηκε σε απείρως πλεονεκτικότερη θέση γιατί το ΚΚΕ ήταν ήδη οργανωμένο σε όλη την επικράτεια από το 1940, με πρόθεση τον έλεγχο της χώρας μόλις δινόταν η ευκαιρία. Καλύτερη ευκαιρία από το εθνικό – απελευθερωτικό κίνημα δεν υπήρχε, γιατί έτσι μπορούσε να καλυφτεί και δικαιολογηθεί κάθε δραστηριότητα. Συνέχεια