Ο Ναπολέων Ζέρβας … «βιβλιοκριτικός»!

Στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης το όνομα «Ναπολέων Ζέρβας» ταυτίζεται με την οργάνωση του ΕΔΕΣ και με λέξεις όπως «Γοργοπόταμος», «Μακρυνόρος», «Πρέβεζα», «Μενίνα» και τις μάχες που έγιναν εκεί.

Με αυτά τα γεγονότα ασχολείται συνεχώς ο γράφων καθώς και με τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου. Η παρούσα ανάρτηση ωστόσο, αν και αφορά το Ναπολέοντα Ζέρβα, είναι ιδιαίτερα σπάνια και πρωτότυπη καθώς δεν έχει να κάνει με τον πολέμαρχο της Εθνικής Αντίστασης, τον αντάρτη – στρατηγό του ΕΔΕΣ, ούτε καν με τον υπουργό Ζέρβα.

Αντιθέτως έχει να κάνει με τον «κριτικό βιβλίου» Ναπολέοντα Ζέρβα! Ο στρατηγός δεν ήταν άνθρωπος του βιβλίου και της θεωρίας, παρόλο που το 1907 μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο της Άρτας και πριν την είσοδό του στο στράτευμα το 1910 είχε εγγραφεί στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το βιβλίο που προλόγισε ο ιδρυτής του ΕΔΕΣ και του Εθνικού Κόμματος Ελλάδος είχε βέβαια άμεση σχέση με την περίοδο κυκλοφορίας του. Τον Οκτώβριο του 1947 κυκλοφόρησε το βιβλίο του εδεσίτη Πάνου Σταυρόπουλου «Η διπροσωπία του Κομμουνισμού». Ο Ζέρβας λίγο καιρό μετά την αποπομπή του από τη θέση του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί με κάτι σπάνιο γι’ αυτόν.  Ας αφήσουμε τον πρόλογό του να μας αποκαλύψει μια ακόμα άγνωστη πτυχή του χαρακτήρα του:

» Ο Λένιν αγαπούσε τα στρατηγήματα εν γένει. Να εξαπατήσουμε τον εχθρό, να τον ξεγελάσουμε, μπορεί να φαντασθή κανείς τι ηδονικό πράγμα;» Λ. Τρότσκυ

«Αι λέξεις είναι ένα πράγμα και αι πράξεις άλλο. Αι καλαί λέξεις είναι ένα προσωπείον προς απόκρυψιν των κακών πράξεων» Ιωσήφ Στάλιν

Αποτελεσματική αντιμετώπισις του Κομμουνισμού δεν είναι δυνατόν να γίνη αν δεν γνωρίζη κανείς τας πραγματικάς επιδιώξεις  και τας  μεγάλους δρω   εως [Σ.Σ. δεν φαίνεται καθαρά] των κομμουνιστικών κομμάτων. Η γνώσις των σκοπών και των χρησιμοποιουμένων μέσων είναι η μόνη σταθερά βάσις, επί της οποίας θα στηριχθή εάν υγιές σύστημα καρποφόρου πολιτικής και κρατικής προστασίας της καθιερωμένης από την μακραίωνα εθνικήν παράδοσιν και την λαϊκήν θέλησιν κοινωνικής τάξεως και του συνόλου των θεσμών, οι οποίοι συγκροτούν τον Ελληνο – χριστιανικόν πολιτισμόν της χώρας μας.

Το έργον αυτό είναι περισσότερον από άλλοτε απαραίτητον σήμερον, οπότε τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν υιοθετήσει εις ευρυτάτην κλίμακα την τακτικήν της σκοπίμου συγχύσεως και της εντέχνου αποκρύψεως των αληθινών τους προθέσεων. Εις άλλην εποχήν – εις τα 1848 – ο κατασκευαστής του κομμουνιστικού μύθου, Κάρολος Μάρξ, έγραφε ότι οι κομμουνισταί θεωρούν ανάξιον δι΄εαυτούς να κρύψουν τας ανατρεπτικάς ιδέας και τας δικτατορικάς πεποιθήσεις των. Τούτο όμως δεν ισχύει πλέον και μάλιστα επί των ημερών μας. Δια λόγους οι οποίοι εξηγούνται επαρκώς εις το βιβλίον αυτό τα κομμουνιστικά κόμματα από της εποχής κυρίως της Γερμανικής επιθέσεως κατά της Σοβιετικής Ρωσίας (Ιούνιος 1941) εφαρμόζουν επιμελώς μια πολιτικήν μεθοδικής διπλοπροσωπείας και αποσιωπούν με μυρίας προφυλάξεις τας σταθεράς, αναλλοίωτους και προγραμματικώς από ενός αιώνος εις αμετάβλητον και άθικτον δόγμα καθωρισμένας βλέψεις των.

Εμφανίζουν μιαν πλαστήν πολιτικήν φυσιογνωμίαν διά να παραπλανήσουν, να παρασύρουν και να αποκοιμήσουν μέχρι στιγμής καθ’ ήν θα επιτύχουν να αρπάσουν την εξουσίαν. Τότε επέρχεται βεβαίως η αποκάλυψις εκ των πραγμάτων αλλά είναι πλέον αργά. Δυνατότης αντιδράσεως συνήθως δεν υφίσταται διότι ο Λαός αφυπνίζεται με χειροπέδας και εγκάθειρκτος εις ένα καθεστώς – φυλακήν.

Ένα περιστατικόν από την Μεσαιωνικήν ιστορίαν μου επιτρέπει να δώσω μια ζωντανήν εικόνα του κομμουνιστικού τεχνάσματος:

Κάποτε μια βαρβαρική φυλή επολιορκούσε Χριστιανικήν πόλιν της Ιταλίας. Αλλεπάλληλοι έφοδοι δεν κατέληγον εις αποτέλεσμα χάρις εις την ευψυχίαν του ευρισκομένου επί κεφαλής των αμυνομένων επισκόπου της πόλεως. Ύστερα από πολλάς και ματαίας προσπαθείας οι επιδρομείς εφαίνοντο έτοιμοι να αποχωρήσουν όταν αιφνιδίως μια πρεσβεία των βαρβάρων προσήλθε υπό τα τείχη της πόλεως και εζήτησε να ομιλήση εις τον Αρχιερέα. Τούτο κι έγινε. Οι βάρβαροι ανέφερον εις τον Επίσκοπον ότι την παρελθούσαν νύκτα ο αρχηγός των είχε αποθάνει, ότι ολίγον προτού εκπνεύση ησπάσθη τον Χριστιανισμόν και ότι εξέφρασεν ως τελευταίαν θέλησιν την επιθυμίαν να ταφή κατά τα έθιμα της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ο επίσκοπος τους ηυλόγησε και διέταξε να ανοίξουν την πύλην διά να μεταφερθή εις το ναόν η σορός του νεοφώτιστου χριστιανού.

Η λειτουργία ήρχιζε σε λίγο. Ο Αρχιερεύς προσηύχετο εις τον Θεόν και παρεκάλει να συγχωρήση τον τεθνεώτα ενώ οι αξιωματούχοι της βαρβαρικής φυλής παρακολουθούσαν περίλυποι την νεκρώσιμον τελετήν. Εν τω μέσω όμως της γενικής κατανύξεως το φέρετρον ανοίγει αποτόμως και ο θεωρούμενος νεκρός φύλαρχος πηδάει έξω κραδαίνων την σπάθην του.

Ταυτοχρόνως αποσπούν τας ιδικάς των – επιμελώς κρυμμένας μέχρι τότε – και οι οπαδοί του και αρχίζει γενική και αδιάκριτος σφαγή των Χριστιανών. Η πόλις κατελήφθη, ελεηλατήθη και οι κάτοικοι εδεκατίσθησαν. Ό,τι δεν επέτυχε η δύναμις το κατόρθωσε ο δόλος.

Αυτό το επεισόδιον αποδίδει την ουσίαν της σημερινής κομμουνιστικής τακτικής. Το ΚΚΕ ενώ μισεί την θρησκείαν και πιστεύει εις την αθεΐαν χύνει κροκοδείλια δάκρυα δήθεν υπέρ της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ενώ εργάζεται δια να σπείρη την διχόνοιαν κηρύσσει δήθεν την «συμφιλίωσιν». Ενώ επιδιώκει την δικτατορίαν, κόπτεται δια την δημοκρατίαν, και υπό τον μανδύαν ενός αναιδέστατα προσποιητού πατριωτισμού καλύπτει την πλήρη και τυφλήν υποδούλωσίν του εις τας διαταγάς ξένης δυνάμεως.

Ο κ. Π. Σταυρόπουλος τοποθετών και ερμηνεύων τους ελιγμούς αυτούς, τους χαρακτηρίζει ως την «περίοδον της αγυρτείας» εις την ιστορίαν του Κομμουνισμού. Οι Κομμουνισταί – όχι μόνον εις την χώραν μας αλλά παντού – εφαρμόζουν ένα χονδροειδή, ακατέργαστον και πρωτόγονον μακιαβελισμόν. Αντί δηλαδή της θαρραλέας και ειλικρινούς διακηρύξεως των πραγματικών τους σκοπών, επιδίδονται εις μίαν πολιτικήν υποκρισίας, απάτης, δολιότητος και οπισθοβουλίας. Άλλα λέγουν και άλλα πιστεύουν. Και πράττουν όχι αυτά που λέγουν αλλά αυτά που πιστεύουν. Εις την πολιτικήν όμως δεν έχουν αξία αι λέξεις αλλά αι πράξεις. Τα γεγονότα, αι καταστάσεις, αι θετικαί ενέργειαι, η εμπράγματος συμπεριφορά ενός Κόμματος απαρτίζουν την αληθινήν τούτου υπόστασιν. Η δε δράσις του ΚΚΕ είναι σύμφωνος όχι εις τας καιροσκοπικάς, υποκριτικάς, απατηλάς και αλληλοσυγκρουομένας ψευδολογίας του, αλλά με τους παγίους και απαραλλάκτους σκοπούς του Κομμουνισμού όπως αυτοί έχουν ενσωματωθή εις τα «ιερά» κείμενα του Μάρξ, του Λένιν και του Στάλιν και έχουν αποκρυσταλλωθή εις τας πραγματικότητας της Σοβιετικής Ρωσίας και των δορυφόρων της. Αι πράξεις των κομμουνιστών ακολουθούν πιστώς τας υποθήκας του Λένιν: «Η πολιτική των Αρχών είναι η μόνη σωστή». Ο Στάλιν γράφει σχετικά: «Ήξαιρε (ο Λένιν) ότι η μόνη σωστή πολιτική που της ανήκε το μέλλον είναι η πολιτική του συνεπούς διεθνισμού».

Ο κ. Π. Σταυρόπουλος με την εργασίαν του αυτή κάνει μιαν απλήν χειρονομίαν: αφαιρεί από το ΚΚΕ το προσωπείον. Ξεσχίζει το σκηνικό των λέξεων και αφίνει να φανή η απόλυτος συνοχή των πράξεων του ΚΚΕ με τα θέσφατα του κομμουνιστικού μύθου. Την αποκάλυψιν της απάτης ο συγγραφεύς την αναθέτει εις αυτούς τους ιδίους τους κομμουνιστάς, εις τους κορυφαίους του Κομμουνιστικού Πανθέου. Ο Μάρξ, ο Έγκελς, ο Λένιν, ο Στάλιν μας ομιλούν και μας πληροφορούν τι είναι ο Κομμουνισμός, τι πράγματι επιδιώκει και πως εργάζεται να το επιτύχη. Η εργασία του κ. Π. Σταυρόπουλου είναι μία συνοπτική κωδικοποίησις των αληθινών σκοπών και των πραγματικών μεθόδων του Κομμουνισμού.

Είναι μεγάλη η εθνική χρησιμότης της ανά χείρας εργασίας. Το βιβλίον αυτό αν είναι ωφέλιμον εις κάθε πολίτην, είναι απαραίτητον εις τους Στρατιωτικούς, τους Αστυνομικούς, τους Διδασκάλους και τους Ιερείς, διότι τους παρέχει τα απαιτούμενα όπλα δια να πολεμήσουν τα κομμουνιστικά τεχνάσματα, να προστατεύσουν τας αδυνάτους συνειδήσεις από τας παγίδας του ΚΚΕ και να επαναφέρουν εις τον ορθόν δρόμον της αληθείας τους παρασυρθέντας εξ αιτίας των σκληρών δοκιμασιών, των στερήσεων και της συγχύσεως συνεπεία της πολεμικής θυέλλης.

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΖΕΡΒΑΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s