Τα θύματα της θηριωδίας των Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας

1943: Τμήμα τσάμηδων επιθεωρείται από Γερμανό αξιωματικό.

Το κείμενο προέρχεται από την εφημερίδα «Επαναστάτης», της 24ης Μαρτίου 1944 και αναφέρεται στα θύματα των Μουσουλμάνων Τσάμηδων στην Παραμυθιά τον Σεπτέμβριο του 1943.

 

Την 29ην Σεπτεμβρίου του 1943 συνελήφθησαν παρά των Μουσουλμάνων Παραμυθιάς, πρωτοστατούντων των μπέηδων Νουρή Ντίνου, Μαζάρ Ντίνου και Ρετζέπ Ντίνου τεσσαράκοντα εννέα (49) πρόκριτοι της Επαρχίας Παραμυθίας και εξετελέσθησαν ομαδικώς, ως συννενοούμενοι και υποθάλπτοντες τας Εθνικάς Οργανώσεις Ελλήνων Ανταρτών. Συνέχεια

Advertisements

Εγκλήματα πολέμου των Γερμανών στην Ήπειρο, φθινόπωρο 1943

Featured image

Καθ΄όλη την διάρκεια της κατοχής, οι Γερμανοί διακρίθηκαν για τις εκτελέσεις αμάχων καθώς και για τις δυναμικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών. Η έλλειψη οίκτου και συμπόνοιας χαρακτήριζαν τα στρατεύματα του Χίτλερ. Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε με τα εγκλήματα πολέμου για τα οποία ευθύνεται το 22ο Σώμα Στρατού, υπό την διοίκηση του Γερμανού στρατηγού Χούμπερτ Φον Λάντς, στην Ήπειρο την περίοδο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 1943.

Μεταπολεμικά ο Λάντς προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του, ανεπιτυχώς, στη δίκη της Νυρεμβέργης ως φιλέλληνα, που έσωσε τον άμαχο πληθυσμό από εκτελέσεις και άλλα δεινά (δείτε την κατάθεση του Κ. Τριανταφυλλίδη για λογαριασμό των ΕΟΕΑ του Ζέρβα στη Νυρεμβέργη, καθώς και τις προσπάθειες του συνηγόρου του Λάντς εδώ). Η πραγματικότητα ωστόσο διαφέρει. Ο Λάντς και το επιτελείο του δεν δίστασε να ερημώσει χωριά της Ηπείρου σαν «απάντηση» στη δράση των ανταρτών – κατά κόρον του ΕΔΕΣ που υπάκουε στον Ζέρβα. Συνέχεια

29 Σεπτεμβρίου 1941, η σφαγή και το ολοκαύτωμα στη Δράμα

Featured image

«Ατίμασαν μικρά κορίτσια 10 ετών, κατακρεούργησαν γέροντες, έκοψαν γεννητικά όργανα ανδρών και μαστούς γυναικών, εξώρυξαν οφθαλμούς, απέσπασαν χρυσά δόντια με τον υποκόπανο και τη λόγχη νεκρών και ζωντανών και έκλεψαν δακτυλίδια, σκουλαρίκια και ρολόγια, κόβοντας τα χέρια, τα δάκτυλα και τα αυτιά Ελλήνων και Ελληνίδων…»

  Η βουλγαρική διοίκηση στην Ανατολική Μακεδονία την περίοδο της κατοχής (1941-1944) υπήρξε πολύ χειρότερη των προηγούμενων (1913,1917). Απόλυτη προτεραιότητα των Βουλγάρων υπήρξε η προσάρτηση της Μακεδονίας και μπροστά στον σκοπό αυτό δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο. Με τη σύμφωνη γνώμη του Χίτλερ, οι σύμμαχοί του Βούλγαροι όρισαν σε κάθε κοινότητα Βούλγαρους προέδρους ενώ μεταφέρθηκαν ακόμη και βουλγαρικοί πληθυσμοί προκειμένου να προκαλέσουν εθνολογική αλλοίωση.

  Στους σκλαβωμένους Έλληνες έκαναν ακόμη και προτάσεις να απαρνηθούν την καταγωγή τους και να αποκτήσουν την βουλγαρική υπηκοότητα. Σαν αντάλλαγμα τους παρείχαν βασικά υλικά αγαθά που στα χρόνια της κατοχής δεν θεωρούνταν δεδομένα. Θα έλεγε κανείς ότι οι Βούλγαροι μεταχειρίζονταν τα ίδια μέσα με αυτά που οι πρόγονοί τους κομιτατζήδες, χρησιμοποιούσαν κατά τα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα (1903-1908). Τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά γι΄αυτό στράφηκαν στις λεηλασίες, στις απειλές, στους βιασμούς και τις σφαγές. Ακόμη και τα ονόματα νεκρών στα μνήματα άλλαζαν σε βουλγαρικά. Συνέχεια