Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο γιος της «καλογρηάς», συνοπτική βιογραφική αναφορά

 

 

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια συνοπτική βιογραφική αναφορά του οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821, όπως τη διασώζει ο Μιχάλης Μυριδάκης στο βιβλίο του «Οι αγώνες της Φυλής – Η Εθνική Αντίσταση 1941 – 1944», τόμος Ά.

Όπως αναφέρει και ο ίδιος αν και η περίοδος της Επαναστάσεως δεν είναι σχετική με αυτή της Εθνικής Αντίστασης, καταγράφει τις μαρτυρίες κατοίκων της Σκουληκαριάς το Νοέμβριο του 1942 και ενώ ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα διεξήγαγε τις πρώτες νικηφόρες μάχες κατά των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής, επειδή όσα έγραφαν τότε οι ιστορικοί και οι βιογράφοι του θρυλικού οπλαρχηγού για τη γέννηση, την καταγωγή και τους γονείς του ήταν αντίθετα από αυτά που τόνιζαν οι συντοπίτες του. Συνέχεια

Ιούλιος Βέρν (1828–1905) Ο συγγραφέας που «προφήτευσε» τον 20ο αιώνα

Ο Ιούλιος Βέρν.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης

Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

 

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1828 γεννήθηκε στη Νάντη της Γαλλίας ο άνθρωπος που έμελλε να στιγματίσει την Ιστορία με το πέρασμα του και μέσα από το λογοτεχνικό του κυρίως έργο να θεωρηθεί ως ένας «σύγχρονος προφήτης» αφού προέβλεψε και περιέγραψε με θαυμαστή ακρίβεια πολλές επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ιούλιο Βερν, Γάλλο νομπελίστα και πατέρα της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας.

Πρωτότοκος γιος μιας πολύτεκνης οικογένειας ο Ιούλιος Βερν είχε τη δυνατότητα να φοιτήσει στο σχολείο της Mme Sambin, χήρας ενός καπετάνιου με πολλά ταξίδια στο ενεργητικό του. Γοητευμένος από τις αφηγήσεις της δασκάλας του μπόρεσε από πολύ νωρίς να αρχίσει να πλάθει στο μυαλό του τα αναρίθμητα λογοτεχνικά του ταξίδια στα πέρατα του κόσμου. Μετά το μπακαλορεά, το 1846, πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε νομικά αποφοιτώντας το 1849. Συνέχεια

Αντώνης Φωστερίδης (Τσαούς Αντών): ο ηγέτης της πατριωτικής αντίστασης στην Ανατολική Μακεδονία

Ο Τσαούς Αντών τραυματισμένος  τον Μάιο του 1943(δεξιά).

Ο Αντώνης Φωστερίδης γεννήθηκε στο Ερουκλί της Μπάφρας του Πόντου, το 1912. Ο πατέρας του, Κυριάκος, υπήρξε οπλαρχηγός τμήματος Ελλήνων ανταρτών του Πόντου την περίοδο 1918-1922.

Ήταν μόνιμος Λοχίας Πυροβολικού, βενιζελικός και απότακτος του κινήματος του 1935. Μετά την λήξη του Ελληνοιταλικού πολέμου του 1940 – 1941 επέστρεψε στις Κρηνίδες Καβάλας, τόπο διαμονής του.

Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα ξεκινά η τριπλή κατοχή της χώρας. Ως γνωστόν η περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης βρίσκεται υπό την εποπτεία και κατοχή της Βουλγαρίας. Από τον Μάιο του 1941 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944, η ανωτέρω περιοχή βρίσκεται υπό βουλγαρική ενσωμάτωση, καθώς οι αρχές σε κάθε πόλη και χωριό είχαν αντικατασταθεί με βουλγαρικές. Ουσιαστικά οι Βούλγαροι είχαν ως στόχο τον πλήρη εκβουλγαρισμό της περιοχής. Συνέχεια

Το ανορθωτικό έργο του Ιουστινιανού

 

Ιουστινιανός Α’ (483-565)

 

Γράφει η Φωτεινή Δαρσινού

Ιστορικός, Φιλόλογος

Ο  Ιουστινιανός  Α΄ (Φλάβιος  Πέτρος  Σαββάτιος   Ιουστινιανός,  Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus) ή Μέγας Ιουστινιανός διετέλεσε βυζαντινός αυτοκράτορας  από το 527 έως το 565.Γεννήθηκε στο χωριό Tαυρήσιο (Tauresium) και προερχόταν από  αγροτική οικογένεια. Μητέρα του ήταν η Βιγιλαντία, αδερφή του Ιουστίνου, σημαντικού στρατηγού του βυζαντινού στρατού και μετέπειτα αυτοκράτορα, ο οποίος  ανέλαβε την ανατροφή και  τη μόρφωση του ανιψιού του,αφού ο ίδιος ήταν άτεκνος. Με την άνοδο του Ιουστίνου στην εξουσία  το 518, ο Πέτρος Σαββάτιος δέχθηκε το αξίωμα του πατρικίου και μετονομάστηκε σε «Ιουστινιανός». Το 521, ο Ιουστινιανός  έγινε  Ύπατος και τον Απρίλιο του 527 ο Ιουστίνος  τον αναγόρευσε,μαζί με την σύζυγό του Θεοδώρα, Αύγουστο και συναυτοκράτορα. Με το θάνατο του Ιουστίνου, τέσσερις μήνες αργότερα, πήρε στα χέρια του τον απόλυτο έλεγχο της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μητρική του γλώσσα ήταν τα λατινικά, βέβαια γνώριζε πολύ καλά  και την ελληνική γλώσσα. Εγκαταστάθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έλαβε πολύπλευρη μόρφωση έχοντας στο πλευρό του τους καλύτερους δασκάλους της εποχής. Συνέχεια

Αντιστράτηγος ο Σταυραετός του Μαχαιρά

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου.

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

Ιστορικού

Στον βαθμό του αντιστρατήγου προάγεται μετά θάνατον ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Γρηγόρης Αυξεντίου. Η ρύθμιση ήταν ενταγμένη σε τροπολογία, η οποία εγκρίθηκε από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι, Ανεξάρτητους Έλληνες και Ένωση Κεντρώων, ενώ το ΚΚΕ δήλωσε «παρών». Ο ήρωας, ο οποίος παρόλο που ήταν περικυκλωμένος κατόπιν προδοσίας, αρνήθηκε να παραδοθεί, έδωσε λυσσαλέα μάχη, με αποτέλεσμα οι Βρετανοί να τον κάψουν μέσα στο κρησφύγετο του.

Σύμφωνα με την τροπολογία του υπουργείου Άμυνας, η οποία εντάχθηκε στο νομοσχέδιο για την κύρωση της συμφωνίας με το ΝΑΤΟ για τον ηλεκτρονικό πόλεμο θα αποδοθεί τιμητική προαγωγή στον αγωνιστή της ΕΟΚΑ που θυσιάστηκε για την ελευθερία και την ένωση της Κύπρου με την μητέρα πατρίδα και «σε αναγνώριση των υπηρεσιών του και της προσφοράς του προς το ελληνικό έθνος».

Με αφορμή αυτή την είδηση σκέφτηκα να γράψω ένα μικρό ιστορικού του Σταυραετού του Μαχαιρά. Συνέχεια

Κωνσταντίνος Μόσιαλος, «Αντάρτικο 1942-1945», μια συγκλονιστική μαρτυρία

 Απόσπασμα από το βιβλίο:

Πως γλίτωσε από την εν ψυχρώ σφαγή, κυριολεκτικά, του ελασίτη «Καπετάν Υψηλάντη»…

Ο Κωνσταντίνος Μόσιαλος.

«Και τι είδα. Ένα λάκκο σκαμμένο σε σχήμα γάμμα, βάθους ενός μέτρου περίπου και πλάτους δύο και, δύο αντάρτες, το φουστανελοφόρο «Υψηλάντη» και τον αδύνατο «Διαμαντή», να έχουν δύο ανθρώπους γονατισμένους και να τους κόβουν το λαιμό σαν κατσίκια, χωρίς να ακούγεται από τους σφαγμένους ούτε κιχ, ούτε φωνή, ούτε βόγγος.  

Μόνο ένα ροχαλητό ακουγόταν, όταν πεταγόταν το αίμα μακριά από το λαιμό. Έκανα ένα αχ, χωρίς να βγάλω φωνή. Ούτε κανένας έβγαλε φωνή από τους είκοσι ένας που είμασταν εκεί μελλοθάνατοι. Ίσως είναι απίστευτο, αλλά είναι αλήθεια, και μόνον αλήθεια.

Συνέχεια

1η Διεθνή Επιστημονική Συνάντηση: «Ο Μέγας Αλέξανδρος, η Ελλάδα και ο κόσμος»

 

 

Έλαβε χώρα στο Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, στις 4 & 5 Ιουνίου 2016, η 1η Διεθνή Επιστημονική Συνάντηση με θέμα «Ο Μέγας Αλέξανδρος, η Ελλάδα και ο κόσμος – το αποτύπωμά του στην Ιστορία». Συνέχεια