Θέμης Μαρίνος: Ύστατο χαίρε στον σαμποτέρ της Αντίστασης

 

Ο Θέμης Μαρίνος, ανθυπολογαχός Πυροβολικού ως αλεξιπτωτιστής στη Μέση Ανατολή (Αρχείο Θέμη Μαρίνου)

Πριν λίγες μέρες έφυγε από κοντά μας ο Θέμης Μαρίνος, η τελευταία μεγάλη προσωπικότητα της Εθνικής Αντίστασης, που δημιούργησε τον θρύλο του στα πεδία των μαχών χωρίς κομματικές «ευλογίες» και περγαμηνές. Ίσως έτσι εξηγείται γιατί η παρηκμασμένη πολιτεία ξέχασε να αναφερθεί με αφορμή το θάνατό του, έστω και τυπικά, στον μεγάλο αυτό Έλληνα!  

Ο, γεννηθείς το 1917 στη Ζάκυνθο, Θέμης Μαρίνος άφησε το στίγμα του στην ιστορία της δεκαετίας του 1940. Πολέμησε το 1940 στον ελληνοιταλικό πόλεμο στα βουνά της Βορείου Ηπείρου και ακολούθως στη μάχη της Κρήτης τον Μάιο του 1941. Ακολούθως συνελήφθη από τους Γερμανούς αλλά κατόρθωσε να δραπετεύσει στη Μέση Ανατολή και εντάχθηκε αρχικά στην 1η Ελληνική Ταξιαρχία. Κατόπιν εκπαιδεύτηκε από τους συμμάχους στο Βρετανικό Κέντρο Ειδικής Εκπαίδευσης στην Παλαιστίνη. Συνέχεια

Advertisements

Τσε Γκεβάρα: Αναδομώντας έναν σύγχρονο μύθο

του Κωνσταντίνου Τσοπάνη
Δρα Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

 

Συχνά πυκνά, περπατώντας στον δρόμο, θα συναντήσεις κι από κάποιον νέο – ή λιγότερο νέο – να φοράει ένα μπλουζάκι με τη μορφή του Che Guevara. Και λέμε αυτό για να μην μιλήσουμε για καφετέριες, πανεπιστημιακούς χώρους ή και περιοχές του κέντρου όπως τα Εξάρχεια, όπου ο Guevara θα αισθανόταν σα να βρισκόταν σπίτι του. Φανέλες, μπλουζάκια, πουκάμισα, κονκάρδες κι ένα σωρό άλλα είδη, είναι μερικά από τα πολλά αντικείμενα που φέρουν τη μορφή του Guevara. Μια ολόκληρη βιομηχανία δημιουργήθηκε παγκοσμίως, συν τω χρόνω, γύρω από αυτή τη χαρισματική προσωπικότητα. Κι εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος, είναι ο Che Guevara, ένας τόσο αγαπητός ήρωας παγκοσμίως; Είναι στην πραγματικότητα το πρότυπο μιας μεγάλης μερίδας των νέων; Ή πρόκειται απλώς για το αποτέλεσμα μιας ιδιοτροπίας, για μια απλή δημιουργία των μέσων μαζικής ενημέρωσης με σκοπούς εμπορικούς ή ότι ακόμα πρόκειται έστω απλώς για μια μόδα; Στην πραγματικότητα, γύρω από τη διάδοση της φήμης του, υπάρχουν στοιχεία από όλες αυτές τις κατηγορίες. Ακριβώς χάρη σε αυτή του την έντονη δημοφιλία επάνω στις νέες γενιές, προσπαθήσαμε να καταλάβουμε γιατί φαντάζει τόσο σημαντικός στα μάτια αυτών των ανθρώπων κάποιος, που στα μάτια άλλων είναι απλώς ένας ψυχρόαιμος δολοφόνος, ενώ για κάποιους άλλους παραμένει απλώς ένας άγνωστος. Συνέχεια

Η δολοφονία του Βασίλη Σαχίνη και η εξουδετέρωση του ΜΑΒΗ

 

Ο Βασίλης Σαχίνης.

Με αφορμή τις διώξεις και τις καταστροφές των περιουσιών των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, στις οποίες προβαίνουν οι γείτονες Αλβανοί αυτές τις ημέρες αλλά και την ελλιπή  στήριξη του ελληνικού κράτους στην ελληνική μειονότητα, θα ήταν ηθικά σωστό να θυμηθούμε συνοπτικά την εξέλιξη του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος στα χρόνια της κατοχής και ειδικότερα στο 1943. Συνέχεια

Λένιν: Η δραματική πορεία προς την εξουσία

 

Οι εκδότες των 55 τόμων των «Απάντων» του Λένιν ανασύστησαν, ώρα με την ώρα και ημέρα με την ημέρα, σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου τον οποίον ορισμένοι θεώρησαν μεγάλο φιλόσοφο του 20ού αιώνα, ενώ άλλοι τού απέδωσαν την απόλυτη πατρότητα του θεσμοποιημένου εγκλήματος στην υπηρεσία μιας ιδέας. Ακόμη και οι λιγότερο εγκωμιαστικές βιογραφίες του δεν απέφυγαν τον χαρακτηρισμό του Λένιν ως μεγαλύτερου επαναστάτη και πολιτικού στοχαστή. Ωστόσο, τα πολύτομα «Απαντά» του ήταν ελλιπή, διότι οι συντάκτες τους θεώρησαν πως δεν θα ήταν καθόλου καλό να γνωρίζουν οι υπήκοοι του διεθνιστικού κομμουνιστικού κράτους ότι το είδωλό τους συχνά προσυπέγραφε θανατικές καταδίκες.

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης,
Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκευμάτων

Συνέχεια

Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο γιος της «καλογρηάς», συνοπτική βιογραφική αναφορά

 

 

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια συνοπτική βιογραφική αναφορά του οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821, όπως τη διασώζει ο Μιχάλης Μυριδάκης στο βιβλίο του «Οι αγώνες της Φυλής – Η Εθνική Αντίσταση 1941 – 1944», τόμος Ά.

Όπως αναφέρει και ο ίδιος αν και η περίοδος της Επαναστάσεως δεν είναι σχετική με αυτή της Εθνικής Αντίστασης, καταγράφει τις μαρτυρίες κατοίκων της Σκουληκαριάς το Νοέμβριο του 1942 και ενώ ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα διεξήγαγε τις πρώτες νικηφόρες μάχες κατά των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής, επειδή όσα έγραφαν τότε οι ιστορικοί και οι βιογράφοι του θρυλικού οπλαρχηγού για τη γέννηση, την καταγωγή και τους γονείς του ήταν αντίθετα από αυτά που τόνιζαν οι συντοπίτες του. Συνέχεια

Ιούλιος Βέρν (1828–1905) Ο συγγραφέας που «προφήτευσε» τον 20ο αιώνα

Ο Ιούλιος Βέρν.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης

Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

 

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1828 γεννήθηκε στη Νάντη της Γαλλίας ο άνθρωπος που έμελλε να στιγματίσει την Ιστορία με το πέρασμα του και μέσα από το λογοτεχνικό του κυρίως έργο να θεωρηθεί ως ένας «σύγχρονος προφήτης» αφού προέβλεψε και περιέγραψε με θαυμαστή ακρίβεια πολλές επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ιούλιο Βερν, Γάλλο νομπελίστα και πατέρα της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας.

Πρωτότοκος γιος μιας πολύτεκνης οικογένειας ο Ιούλιος Βερν είχε τη δυνατότητα να φοιτήσει στο σχολείο της Mme Sambin, χήρας ενός καπετάνιου με πολλά ταξίδια στο ενεργητικό του. Γοητευμένος από τις αφηγήσεις της δασκάλας του μπόρεσε από πολύ νωρίς να αρχίσει να πλάθει στο μυαλό του τα αναρίθμητα λογοτεχνικά του ταξίδια στα πέρατα του κόσμου. Μετά το μπακαλορεά, το 1846, πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε νομικά αποφοιτώντας το 1849. Συνέχεια

Αντώνης Φωστερίδης (Τσαούς Αντών): ο ηγέτης της πατριωτικής αντίστασης στην Ανατολική Μακεδονία

Ο Τσαούς Αντών τραυματισμένος  τον Μάιο του 1943(δεξιά).

Ο Αντώνης Φωστερίδης γεννήθηκε στο Ερουκλί της Μπάφρας του Πόντου, το 1912. Ο πατέρας του, Κυριάκος, υπήρξε οπλαρχηγός τμήματος Ελλήνων ανταρτών του Πόντου την περίοδο 1918-1922.

Ήταν μόνιμος Λοχίας Πυροβολικού, βενιζελικός και απότακτος του κινήματος του 1935. Μετά την λήξη του Ελληνοιταλικού πολέμου του 1940 – 1941 επέστρεψε στις Κρηνίδες Καβάλας, τόπο διαμονής του.

Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα ξεκινά η τριπλή κατοχή της χώρας. Ως γνωστόν η περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης βρίσκεται υπό την εποπτεία και κατοχή της Βουλγαρίας. Από τον Μάιο του 1941 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944, η ανωτέρω περιοχή βρίσκεται υπό βουλγαρική ενσωμάτωση, καθώς οι αρχές σε κάθε πόλη και χωριό είχαν αντικατασταθεί με βουλγαρικές. Ουσιαστικά οι Βούλγαροι είχαν ως στόχο τον πλήρη εκβουλγαρισμό της περιοχής. Συνέχεια