Η κατάθεση του Κώστα Τριανταφυλλίδη στη δίκη της Νυρεμβέργης για λογαριασμό του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ.

Για πρώτη φορά σε ενιαίο κείμενο η κατάθεση του Κ. Τριανταφυλλίδη στη δίκη της Νυρεμβέργης. Ντοκουμέντο για τη δράση του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ κατά των Γερμανών.

Η κατάθεση του Κώστα Τριανταφυλλίδη στη δίκη της Νυρεμβέργης, όπως παρουσιάστηκε μέσα από τα φύλλα της εφημερίδας Εθνική Φλόγα, τον Σεπτέμβρη του 1947. Για πρώτη φορά παρουσιάζουμε τα πρακτικά για την απογευματινή συνεδρίαση της 16ης Αυγούστου 1947, όπως τα παρέθεσε αναλυτικά η εν λόγω εβδομαδιαία εφημερίδα στα φύλλα της 22ας και 29ης Σεπτεμβρίου 1947. Το απόσπασμα που παρουσιάζουμε, αποτελεί ντοκουμέντο για τις απόπειρες του Λάνς για «συννενόηση» με τον Ναπολέοντα Ζέρβα, όπως κατατέθηκε στα επίσημα πρακτικά της δίκης. Τηρήθηκε ακριβώς η ορθογραφία του πρωτότυπου κειμένου. Παρατίθεται ολόκληρο το κείμενο, που στο παρελθόν το είχαμε παρουσιάσει σε τέσσερις συνέχειες:

Featured image

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1947 
      Στις 13.30′ οι δικαστές καταλαμβάνουν πάλι την έδρα.
      ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορείτε να συνεχίσετε, δόκτωρ Σάουτερ.
    ΣΑΟΥΤΕΡ: Μάρτυς, επιθυμώ να σας υποβάλω μερικά ακόμη ερωτήματα. Σας παρακαλώ να έχετε πάντοτε υπ’όψη σας ότι καταθέτετε ενόρκως. Μάρτυς μας είπατε πως οι στρατιώτες σας είχαν διαταγεί να συμμορφώνωνται αυστηρώς προς τις διατάξεις και τους κανόνες του Διεθνούς Νόμου;
      ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μάλιστα.
      ΕΡ.: Γνωρίζετε τ΄όνομα του Ελβετού αντιπροσώπου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ήπειρο την εποχή όπου διοικητής των εκεί Γερμανικών δυνάμεων ήταν ο Στρατηγός Λάντζ;
      ΑΠ.: Μάλιστα. Λεγόταν Χανς Μπίκελ.

Συνέχεια

Advertisements

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η φωνή της Ελλάδος στη δίκη της Νυρεμβέργης, εξ ονόματος των ΕΟΕΑ ~ Β’ μέρος

 

   Η κατάθεση του Κώστα Τριανταφυλλίδη στη δίκη της Νυρεμβέργης, όπως παρουσιάστηκε μέσα από τα φύλλα της εφημερίδας Εθνική Φλόγα, τον Σεπτέμβρη του 1947. Για πρώτη φορά παρουσιάζουμε τα πρακτικά για την απογευματινή συνεδρίαση της 16ης Αυγούστου 1947, όπως τα παρέθεσε αναλυτικά η εν λόγω εβδομαδιαία εφημερίδα στη σελίδα 4, στο φύλλο της 22 Σεπτεμβρίου 1947. Το απόσπασμα που παρουσιάζουμε, αποτελεί ντοκουμέντο για τις απόπειρες του Λάνς για «συννενόηση» με τον Ναπολέοντα Ζέρβα, όπως κατατέθηκε στα επίσημα πρακτικά της δίκης. Τηρήθηκε ακριβώς η ορθογραφία του πρωτότυπου κειμένου. Συνέχεια από το α΄μέρος .

   ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ.
  ΣΑΟΥΤΕΡ: Δεν ζήτησα πρόσθετες πληροφορίες. Θέλω να ξεκαθαρίσω ένα ζήτημα. Επιμένω ότι ο Στρατηγός Λάντζ πρότεινε στο Στρατηγό Ζέρβα να σταματήσουν οι εχθροπραξίες μεταξύ γερμανικών δυνάμεων και Εθνικών Ομάδων για να μη υποστή συμφορές συνεπεία επιχειρήσεων και μαχών ο άμαχος πληθυσμός. Και σας ερωτώ, κύριε μάρτυς: Ήταν η δεν ήταν αυτή η πρόταση του Στρατηγού Λάντζ;
    ΑΠ. (σε ειρωνικό τόνο): Ασφαλώς αυτή ήταν. Και για να νοιώση ο Ζέρβας πόσο αγαθές ήταν οι διαθέσεις του Λάντζ έναντι του αμάχου πληθυσμού, καθώς ξεκινούσε η πρεσβεία από τα Γιάννενα, τα παλληκάρια του 22ου Σώματος Στρατού επέδραμαν στις 5 Οκτωβρίου στους Λιγγιάδες όπου και σφάξανε γέρους, γυναίκες και παιδιά. Έτσι οι γερμανικές προτάσεις αποκτούσαν μεγαλύτερο κύρος και σοβαρότητα.
   ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, εκείνο που με ενδιαφέρει είναι οι διαπραγματεύσεις που έλαβον χώραν στους Σκιαδάδες. Και σας ερωτώ: Είναι αληθές ότι ο Στρατηγός Ζέρβας δήλωσε τότε ότι, κατ΄αρχήν, συμφωνεί με ό,τι του προτείνει ο Στρατηγός Λάντζ; Θα ήθελα επίσης να προσθέσω και κάτι άλλο: Είναι επίσης αληθές ότι ο Στρατηγός Ζέρβας ζήτησε ως αντάλλαγμα όπλα και πυρομαχικά για να πολεμήση τους κομμουνιστές;
   ΑΠ. (σε οργισμένο τόνο): Αυτά ήταν οι ευσεβείς σας πόθοι. Αυτές ήταν οι προτάσεις που θα θέλατε ασφαλώς να κάμετε εσείς. Αυτή ήταν η πολιτική σας σε όλες τις κατεχόμενες χώρες. Με τέτοια τεχνάσματα προσπαθούσατε να εκθέσετε στη συνείδηση των λαών τους πραγματικά επικίνδυνους αντιπάλους σας. Και παράλληλα φροντίζατε να τροφοδοτείτε με κάτι τέτοια την κομμουνιστική προπαγάνδα, όπως δε διστάζατε να τους εφοδιάζετε και με όπλα – τους κομμουνιστές – για να πλήξετε τους πολεμιστές που φοβόσασταν.
    ΕΡ.: Ώστε ο Ζέρβας δεν έθεσε τέτοιον όρο;
    ΑΠ.: Σε ποιόν θα τον έθετε; Στον Μπίκελ ή στον Πρωτοσύγγελο; Και όλα αυτά παρουσία των Βρεταννών αξιωματικών; Του αρχηγού της αποστολής Τόμ Μπάρνες και του Θέμη Μαρίνου;

    ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, νομίζω ότι στις διαπραγματεύσεις δεν ήταν παρόντες οι Βρεταννοί αξιωματικοί. Σεις επιμένετε στον ισχυρισμό σας πως οι Βρεταννοί αξιωματικοί παρευρίσκονταν στις συνεννοήσεις αυτές;
ΦΕΝΣΤΕΡΜΑΧΕΡ: Διαμαρτύρομαι κ. Πρόεδρε. Ο δόκτωρ Σάουτερ λογομαχεί με τον μάρτυρα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΕΝΝΕΡΣΤΟΥΜ: Η ένσταση απορρίπτεται.
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Έχω στη διάθεση του κ. Συνηγόρου τα κείμενα και τους αριθμούς των σχετικών τηλεγραφημάτων προς το Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής.
ΣΑΟΥΤΕΡ: Κύριε μάρτυς, δε μιλούμε για αριθμούς ή τηλεγραφήματα τώρα. Υποστηρίζετε ότι τότε, Βρεταννοί αξιωματικοί ήταν παρόντες στις διαπραγματεύσεις και σας ερώτησα.
ΑΠ.: Οι Βρεταννοί αξιωματικοί που παρευρέθηκαν στις συνομιλίες με τους απεσταλμένους του Λάντζ ήταν ακριβώς εκείνοι που είχαν στείλει τα τηλεγραφήματα που ανέφερα. Καταλαβαίνω βέβαια πως δεν συμφέρει στον κ. συνήγορο ν΄αναφέρω τα τηλεγραφήματα αυτά.
ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, έχετε υπ΄όψη σας ότι στις αρχές Οκτωβρίου ύστερα από αίτηση του Στρατηγού Ζέρβα, έλαβε χώραν μιά συζήτηση, η ώρα δέκα το πρωί, σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από τα Ιωάννινα, σε κάποιο χωριό που λέγεται Ελληνικό; Τι γνωρίζετε γι΄αυτή τη συνάντηση;
ΑΠ.: Ποιοί ήσαν παρόντες εκεί κύριε συνήγορε;
ΕΡ.: Ο Στρατηγός Ζέρβας επρόκειτο να έρθη. Είχε υποσχεθή να παραστή αυτοπροσώπως.
ΑΠ.: Σαν μπερδεμένα μας τα λέει ο κ. Συνήγορος. Δε νομίζει πως θα ήταν προτιμότερο να διευκρινίσουμε κάπως το ζήτημα; Ο Στρατηγός Ζέρβας επρόκειτο να έρθη, είχε υποσχεθή να έρθη, ήρθε ή δεν ήρθε; Τι έγινε απ΄όλα αυτά; Όταν ισχυριζόμαστε τέτοια πράγματα, πρέπει να είμαστε σαφείς.
ΕΡ.: Είπα πως ο Στρατηγός Ζέρβας είχε υποσχεθή να παραστή σ΄αυτή τη συνάντηση αυτοπροσώπως. Αντ΄αυτού όμως παρουσιάστηκε ένας αξιωματικός, ένας λοχαγός, που προσπάθησε να δικαιολογήση το Στρατηγό Ζέρβα και δήλωσε πως ήταν εξουσιοδοτημένος απ΄αυτόν να διεξαγάγη τις διαπραγματεύσεις. Μιά στιγμή, κύριε μάρτυς. Εν συνεχεία, αντί του Στρατηγού Λάντζ προσήλθε ο συνταγματάρχης Ντίτλ, επιτελάρχης του Στρατηγού Λάντζ.
ΑΠ.: Όλοι μέσα σ΄αυτή την αίθουσα θα θυμούνται ότι, απαντώντας στα ερωτήματα της κατηγορούσης αρχής ιστόρησα πως οι Γερμανοί ενήργησαν την τρίτη απόπειρά τους για ν΄αρχίσουν διαπραγματεύσεις με το Ζέρβα μεταξύ 11ης και 13ης Οκτωβρίου 1943. Εξέθεσα λεπτομερώς πως άφησαν να διαφανούν ωρισμένες ενδείξεις ότι είχαν ίσως κατά νού να παραδοθούν ή να φύγουν από την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων προετείνανε στο Στρατηγό Ζέρβα να υποδείξη αυτός τον τόπο συναντήσεως για σχετικές συνεννοήσεις.
ΕΡ.: Μάλιστα. Και ο Στρατηγός Ζέρβας υπέδειξε τον τόπο συναντήσεως.
ΑΠ.: Αυτά τα λέτε εσείς, κ. συνήγορε. Στην πραγματικότητα, ο Ζέρβας ανέφερε αμέσως το γεγονός στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής. Και έχουμε εδώ ως απόδειξη το τηλεγράφημα που έστειλε ο Τόμ Μπάρνες καθώς και την απάντηση του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, που απαγορεύει κάθε διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς, γιατί – όπως τονίζει το σχετικό ραδιογράφημα – η όλη προσπάθεια του Λάντζ δεν μπορούσε παρά ένα από τα γνωστά εκείνα γερμανικά τεχνάσματα. Προφανέστατα λοιπόν, όταν ο κ. συνήγορος μιλάει για τη μυθιστορηματική αυτή συνάντηση του Ελληνικού θα εννοεί τη μετάβαση εκεί του κομιστή της απαντήσεως του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και της προειδοποιήσεως των Συμμάχων ότι ο Λάντζ και οι διοικητές των γερμανικών Μονάδων ήταν προσωπικώς υπεύθυνοι για κάθε έγκλημα διαπραττόμενο εις βάρος του αμάχου πληθυσμού της Ηπείρου.
ΕΡ.: Έχετε μήπως υπ΄όψη σας, κύριε μάρτυς, πως ο αξιωματικός που ανέφερα πήγε και στα Γιάννενα, όπου έλαβε μίαν επιστολή την οποίαν έδωκε ιδιοχείρως στο Στρατηγό Ζέρβα;
ΑΠ.: Η επιστολή αυτή από ποιόν είχε γραφή; Από το Στρατηγό Λάντζ;
ΕΡ.: Μάλιστα. Από τον Στρατηγό Λάντζ προς τον Στρατηγό Ζέρβα.
ΑΠ.: Δεν άκουσα ποτέ να γίνεται λόγος για τέτοιαν επιστολή, πράγμα που πιστέψτε με θα ήταν πολύ περίεργο αν πράγματι είχε γραφή η επιστολή αυτή. Άλλως τε, πως ο κ. συνήγορος ξέρει με ποιόν τρόπο επιδόθηκε το γράμμα; Ήταν εκεί στο Αρχηγείο του Ζέρβα;
ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, ξέρεται ότι και ο Ζέρβας έγραψε προσωπικώς στο Στρατηγό Λάντζ αναφορικά με τις συζητήσεις αυτές;
ΑΠ.: Όχι, και ο καλύτερος τρόπος να μου το αποδείξετε είναι να μου δείξετε το γράμμα αυτό.
ΕΡ.: Πόσες απόπειρες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς σας, έκαμε ο Στρατηγός Λάντζ για να επιτύχη ανακωχή με τις Εθνικές Ομάδες;
ΑΠ.: Μετά τις τρείς απόπειρες του Οκτωβρίου, τις οποίες ακολούθησε η λυσσασμένη επίθεση των Γερμανών εναντίον των Εθνικών Ομάδων στα Τζουμέρκα, ο Στρατηγός Λάντζ δεν επανέλαβε τις κρούσεις του παρά μόνο τον Ιούλιο του 1944. Αυτή τη φορά όμως ο τόνος ήταν ολότελα διαφορετικός. Οι προτάσεις του μιλούσαν για συγκλονιστικά γεγονότα που επρόκειτο να συμβούν στην Γερμανία. Τέλος, τον Άυγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1944, είχαμε πραγματικές διαπραγματεύσεις για παράδοση του 22ου Σώματος.
ΕΡ.: Μάρτυς, γνωρίζετε ότι ο λοχαγός Σαράντης και ο λοχαγός Μιχαλάκης σ΄όλο το διάστημα του φθινοπώρου του 1943 και μέχρι του φθινοπώρου του 1944 συζήτησαν επανειλημμένως πάνω σε διάφορα θέματα με το Επιτελείο του Στρατηγού Λάντζ;
ΑΠ.: Και τα δύο πρόσωπα που αναφέρατε εκτελούσαν ειδική υπηρεσία. Αποστολή τους ήταν να συγκεντρώνουν πληροφορίες και να ενεργούν κατά τον επιβλαβέστερο δυνατό τρόπο εις βάρος των Γερμανών.
ΕΡ.: Αν κατάλαβα καλά, υποστηρίζετε ότι οι δύο αυτοί απεσταλμένοι του Στρατηγού Ζέρβα ήταν στην πραγματικότητα κατάσκοποι στην υπηρεσία του Στρατηγού Ζέρβα. Αυτό εννοείτε;
ΑΠ.: Δεν ήταν απεσταλμένοι του Στρατηγού Ζέρβα.
ΕΡ.: Τότε ποιός τους είχε στείλει;
ΑΠ.: Δε νομίζω ότι ο κ. συνήγορος εξυπηρετείται παίζοντας με τις λέξεις. Ο Στρατηγός Ζέρβας δεν είπε ποτέ σε κανένα να παή να επισκεφθή τον Λάντζ. Τα δύο πρόσωπα που αναφέρετε, εκτελούσαν το καθήκον τους ως μυστικοί πράκτορες. Κύρια αποστολή τους είχαν να εξαγοράζουν Γερμανούς αξιωματικούς και να τους αποσπούν πληροφορίες. Χάρη στη δράση των προσώπων αυτών το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής είχε, επίπ παραδείγματι ολόκληρους μήνες πριν οι Γερμανοί πριν οι Γερμανοί χρησιμοποιήσουν την ιπτάμενη βόμβα πλήρη περιγραφή του μυστικού όπλου. Επίσης, η καταστροφή των αεροδρομίων της Μακεδονίας από τη ΡΑΦ κατέστη δυνατή χάρη σε σχέδια που μας έφερε ο Μιχαλάκης. Τώρα πως εκτελούσαν οι δύο πράκτορες το καθήκον τους τούτο ήταν δική τους δουλειά.
ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, μπορείτε να καταθέσετε ενόρκως ότι ο Στρατηγός Ζέρβας αγνοούσε πως ενεργούσαν οι άνθρωποι αυτοί; Ενόρκως, είπα.
ΦΕΝΣΤΕΡΜΑΧΕΡ (Εισαγγελεύς): Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι εντόνως κατά της υπερασπίσεως. Η επιμονή του δόκτορος Σάουτερ να υπενθυμίζη στο μάρτυρα ό,τι καταθέτει ενόρκως αποτελεί κακόβουλο υπαινιγμό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΕΝΝΕΡΣΤΡΟΥΜ: Νομίζω ό,τι πράγματι ο κ. συνήγορος θα έκανε καλά να λάβη υπ΄όψη του την παρατήρηση αυτή. Ο μάρτυς έχει επίγνωση ό,τι καταθέτει ενόρκως. Συνεπώς δόκτωρ Σάουτερ, θα μας υποχρεώσετε αν στο εξής αποφύγετε την υπόμνηση αυτή.
ΣΑΟΥΤΕΡ: Κύριε μάρτυς, σας παρακαλώ ν΄απαντήσετε στο ερώτημά μου. Υποστηρίζετε ότι ο Στρατηγός Ζέρβας δεν είχε γνώση της δράσεως των δύο προσώπων που ανέφερα και ότι δεν τους είχε διατάξει να δράσουν μ΄αυτόν τον τρόπο;
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Εδήλωσα σαφέστατα πως τα δύο αυτά πρόσωπα εκτελούσαν ειδική υπηρεσία. Δουλειά δική τους ήταν να χαράσσουν αναλόγως των περιστάσεων γραμμή ενεργείας μέσα στα πλαίσια πάντοτε της ελληνικής τιμής. Ο κ. συνήγορος υποκρίνεται πως αγνοεί τι σημαίνει ειδική υπηρεσία. Σαν Γερμανός ωστόσο θα έπρεπε να ξέρη τι σημασία έχει κατά τη διεξαγωγή ενός πολέμου η συγκέντρωση πληροφοριών. Αν έλεγα στον κ. συνήγορο τί πληροφορίες και πόσο πολύτιμα στοιχεία μας παρείχαν συχνά Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες, ακόμη και μέσα από το Επιτελείο του Στρατηγού Λάντζ. Θέλει να του αναφέρω ονόματα; Ο Στρατηγός Λάντζ θα τα θυμηθή αμέσως.
ΕΡ.: Κύριε μάρτυς, σας ερωτώ αν ο Στρατηγός Ζέρβας είχε γνώση της δράσεως των δύο αυτών προσώπων.
ΑΠ.: Μα είναι σοβαρό ερώτημα αυτό; Ασφαλώς ο Στρατηγός Ζέρβας ήξερε τί έκαναν οι άνθρωποι αυτοί, αφού του έστελναν τακτικά πληροφορίες για τις κινήσεις και τα σχέδια του εχθρού.
  Συνεχίζεται…

Για τη δράση του πράκτορα, λοχαγού Αστέριου Μιχαλάκη δείτε εδώ

 

                                                                           

Το μνημόνιο του λοχαγού Αστέριου Μιχαλάκη – Ιούλιος 1944

             Η έκθεση αυτή του Αστέριου Μιχαλάκη, αποτελεί μαρτυρία – ντοκουμέντο για τα  γεγονότα του θέρους του 1944, στην κατεχόμενη ακόμα Ελλάδα. Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής αναφέρει τη σύλληψή του από τους Γερμανούς και ταυτόχρονα την αναγκαστική χρησιμοποίησή του από τον στρατηγό Φόν Λάντς σαν μεσολαβητή στην επικοινωνία που επεδίωξε ο τελευταίος με τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα. Η επαφή αυτή αποσκοπούσε σε ένα είδος συνεννόησης μεταξύ Λάντς – Ζέρβα, έτσι ώστε να σταματήσουν οι επιθετικές ενέργειες κατά των Γερμανών. Όπως γνωρίζουμε παρόμοιες επαφές με πρωτοβουλία πάντα των Γερμανών έγιναν το φθινόπωρο του 1943 προς τις δύο μεγάλες εθνικές αντιστασιακές οργανώσεις, με οικτρή αποτυχία ως προς την κατάληξή τους, τουλάχιστον με τον στρατηγό Ζέρβα. Είναι γεγονός ότι στην επαφή αυτή που αναφέρεται ο λοχαγός Μιχαλάκης, ο Ζέρβας σε συνεννόηση με τον λοχαγό κατόρθωσαν να γλιτώσουν τον άμαχο πληθυσμό από αντίποινα και ταυτόχρονα να μείνουν πιστοί στο συμμαχικό στρατηγείο. Μη ξεχνάμε ότι την αυτή περίοδο, οι Βρετανοί είχαν δώσει εντολή σε όλες τις οργανώσεις να απέχουν από επιθετικές ενέργειες κατά των δυνάμεων κατοχής, προκειμένου αφενός να σώσουν τον άμαχο πληθυσμό από τα φρικτά γερμανικά αντίποινα και αφετέρου να προετοιμαστούν για τις επιχειρήσεις «Κιβωτός του Νώε», ώστε να μην αφήσουν ανενόχλητους τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους. Γράφει ο Γουντχάουζ: «… Από την στιγμή που έγινε ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα δεν θα ελευθερωνόταν πριν το 1944, δόθηκαν εντολές στους αντάρτες να «λουφάξουν», με κάποιες συγκεκριμένες εξαιρέσεις, στο χρονικό διάστημα μεταξύ των επιχειρήσεων υποστήριξης της εισβολής στη Σικελία («Επιχείρηση Ζώα», Ιούνιος – Ιούλιος 1943) και των επιχειρήσεων υποστήριξης της απελευθέρωσης της Ελλάδας («Επιχείρηση Κιβωτός του Νώε», αρχικά σχεδιασμένη για τον Απρίλιο 1944, που αναβλήθηκε για τον Αύγουστο)…» (βλ. Κρίς Γουντχάουζ, ο Αγώνας για την Ελλάδα. 1941-1949, σελ. 174).
                Το μνημόνιο αυτό γράφτηκε από τον ίδιο τον Μιχαλάκη και δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο βιβλίο του Κώστα Ιωάννου «Άγνωστα γεγονότα της Εθνικής Αντίστασης, σελ. 68-116» με σχολιασμό και εξαιρετική τεκμηρίωση των όσων αναφέρει. Στην ανάρτηση αυτή ωστόσο, θα παραθέσω αυτούσιο το κείμενο του Μιχαλάκη χωρίς κανένα σχόλιο.
         Γράφει ο Αστέριος Μιχαλάκης: «Την 2αν Ιουλίου 1944, ο κ. Μπακατσέλος και εγώ, αναχωρήσαμε από την Θεσσαλονίκη δια το Αρχηγείον των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών. Την 5η του ιδίου μηνός, κατευθυνόμενοι προς Δερβίζιανα, όπου το Αρχηγείο των ως άνω Ομάδων, ενεπλάκημεν εις την περιοχή Τερόβου, εις μάχην μεταξύ τμημάτων των ΕΟΕΑ και διερχόμενης Γερμανικής Φάλαγγος, με αποτέλεσμα τον τραυματισμόν εμού μεν, με στηθαίον τραύμα, του δε Μπακατσέλου με τραύμα εις την αριστεράν παλάμην.Συλληφθέντες υπό των Γερμανών, διεκομίσθημεν εις το Γερμανικόν Στρατιωτικόν Νοσοκομείον των Ιωαννίνων, όπου αφίχθη ο Αυστριακός ανθυπολοχαγός του ΙΙ Επιτελικού Γραφείου του 22ου Σώματος Στρατού των Γερμανών, Ερνέστος Άμπρουσερ, όστις διέταξεν, ο μεν Μπακατσέλος να χειρουργηθεί και να νοσηλευθεί, εμέ δε οδήγησεν εις τα Ιωάννινα, όπου με παρουσίασε εις τον Διοικητήν του 22ου Γερμανικού Σώματος Στρατού, Στρατηγόν Χούμπερτ φον Λαντς, κατόπιν εντολής του.
           Ο Γερμανός Στρατηγός μου επρότεινε να δεχθώ να του χρησιμεύσω ως μεσολαβητής, δια μίαν επαφήν του με τον Στρατηγόν Ζέρβαν, Αρχηγόν των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών, προκεχωρημένο τμήμα του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και της εξορίστου Ελληνικής Κυβέρνησης του Καίρου.Πρίν αποδεχθώ την πρότασιν του Λαντς, έχοντας υπόψη μου τας εκτεταμένας καταστροφάς που έγιναν κατά την παρελθούσαν νύκτα της 5ης προς την 6ην Ιουλίου 1944 από τους Αντάρτες του Ζέρβα κατά των Γερμανικών Οχυρώσεων και Τοπομαχητικών της Ακτής του Ιονίου και έχοντας υπ’ όψιν μου τα σκληρά αντίποινα που εφήρμοζαν οι Γερμανοί σε παρόμοιες περιπτώσεις, εζήτησα από τον Λαντς να υποσχεθεί ότι δεν θα εφαρμόσει αντίποινα σε βάρος του αμάχου πληθυσμού της περιοχής, ούτε θα συλλάβει τα μέλη της Επιτροπής Εθνικού Αγώνος Ιωαννίνων, όπως αυτά εφοβούντο.
          Γενομένων δεκτών των υπ’ εμού προταθέντων όρων, επροχώρησαν αι συζητήσεις με τον Λαντς και τελικά μου ανεκοινώθησαν αι διευκολύνσεις που εζητούντο από τον Ζέρβα, εκ μέρους του Λαντς, αι οποίαι ήσαν: «Υπόσχεση του Στρατηγού Ζέρβα ότι δεν θα επαναληφθούν σαμποτάζ σε βάρος του Γερμανικού Στρατού και ότι η οδική αρτηρία που ένωνε τας τρείς Ηπειρωτικάς πόλεις Πρέβαζα-Άρτα-Ιωάννινα, θα παρέμεινε ανοικτή δια την διακίνησιν των Γερμανικών αυτοκινήτων, ενώ ταυτοχρόνως θα απελευθερούντο οι Γερμανοί αιχμάλωτοι, που είχαν συλληφθεί κατά τας τελευταίας επιχειρήσεις από τους αντάρτας των ΕΟΕΑ.»
           Αυταί ήσαν αι διευκολύνσεις που ζητούσε ο Λαντς από τον Ζέρβα, ειδάλλως σε περίπτωση απορρίψεως των δύο πρώτων όρων, οι Ορειναί Μεραρχίαι των Γερμανών μετακινούμεναι εσπευσμένα από την περιοχή Πενταλόφου (Επιχείρηση Σταυραετός) ενισχυόμεναι και με δυνάμεις προερχόμενας εκ Θεσσαλονίκης, θα επιτίθεντο εναντίον των ΕΟΕΑ, μέχρι εκκαθαρίσεως ολοκλήρουτης περιοχής.»Εν βλέμμα επί του χάρτου» πρόσθεσεν ο Στρατηγός Λαντς, «είναι αρκετόν δια να πείσει τον Στρατηγόν Ζέρβα περί του ότι είναι εγκλωβισμένος κατά τρόπον άσχημον». Ο δε παριστάμενος εις την συζήτησιν Γερμανός Επιτελάρχης προσέθεσεν, «Ταυτοχρόνως ο Ζέρβας με την Γερμανικήν επίθεσιν, θα δεχθεί και την επίθεσιν του ΕΛΑΣ».
         Μη γνωρίζων τας εν προκειμένω ικανότητας αντιστάσεως του Στρατηγού Ζέρβα, εις την προσπάθειαν μου να αποτρέψω τον επικείμενον κίνδυνον δια τον άμαχον πληθυσμόν και τας Εθνικάς Ομάδας, αντέτεινα εις τα λεγόμενα των δύο Γερμανών αξιωματούχων, λέγων τα εξής:»Ως επληροφορήθην το σαμποτάζ της χθεσινής νύκτας ενεργήθη άνευ της συγκαταθέσεως του Στρατηγού Ζέρβα, τον οποίον μάλιστα πληροφορίαι φέρουν περιορισθέντα υπό των Άγγλων». Υποστηρίζων τα ανωτέρα, πρόθεσίς μου ήτο να αποσείσω την ευθύνην των εν λόγω δολιοφθορών από τας Εθνικάς Ομάδας, αι οποίαι εγένοντο κατόπιν διαταγής του Στρατηγού Ζέρβα και να την επιρρίψω εις τους Άγγλους Συνδέσμους. Ελπίζοντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπον θα αποτρέποντο τα Γερμανικά αντίποινα εις βάρος των Ελλήνων αμάχων της περιοχής, αφού δράσται των γενόμενων καταστροφών ενεφανίζοντο πλέον οι Άγγλοι, υπό τας διαταγάς και την καθοδήγησιν των οποίων ετελέσθησαν.

           Κατόπιν πολλών συζητήσεων επί του θέματος αυτού, ο Στρατηγός Λαντς απεδέχθη όπως μέχρι της επιστροφής μου εκ του Στρατηγείου του Ζέρβα, όπου θα μετέβαινα, να μην πραγματοποιηθεί ουδεμία κινητοποίησις Γερμανικών δυνάμεων εναντίον των Εθνικών Ομάδων, ούτε να ληφθεί κανέν περιοριστικόν μέτρον δια την διακίνησιν των τροφίμων. Τελικά, η μετάβασίς μου εις Δερβίζιανα προς συνάντησιν του Στρατηγού Ζέρβα απεφασίσθη να πραγματοποιηθεί την 8η Ιουλίου 1944, (αφού προηγουμένως εφοδιασθώ με έγγραφον εξόδου μου εκ της πόλεως των Ιωαννίνων, υπογεγραμμένου υπό του Επιτελάρχου) γεγονός το οποίον επετεύχθη.
              Αφιχθείς αυθημερόν εις Δερβίζιανα, διεβίβασα εις τον Στρατηγόν Ζέρβα τας προτάσεις του Λαντς. Συγχρόνως ανέφερα και τον πρωταρχικόν σκοπόν του ταξιδίου μας (εμού και του κ. Μπακατσέλου), που ήταν η παραλαβή σοβαράς ποσότητος πολεμικού υλικού, δια τας ανάγκας του νεοϊδρυθέντος Αρχηγείου Πιερίας. Μετά από πολλάς συζητήσεις, επί του θέματος αυτού, ο Στρατηγός Ζέρβας ενέκρινεν την χορήγησιν του αιτούμενου υλικού, το οποίον θα μεταφέρετο με υποζύγια των ΕΟΕΑ, μέχρι εγγύς της οδικής αρτηρίας Ιωαννίνων-Άρτης.
                Όσον αφορά τας απαντήσεις του Στρατηγού Ζέρβα εις τας προτάσεις του Λαντς, αυταί ήσαν οι ακόλουθοι: 1) Σαμποτάζ δεν θα επανελαμβάνετο. (Δηλαδή δεν επρόκειτο περί πραγματικής υποσχέσεως, αλλά τοιαύτην έδει να διαβιβάσω προς τον Λαντς και να φροντίσω να γίνει πιστευτή). 2) Η οδός Ιωαννίνων-Άρτης-Πρεβέζης θα αφίετο ελευθέρα εις τας Γερμανικάς Φάλαγγας. 3) Επειδή η απόδοσις των αιχμαλώτων δεν ήτο δυνατόν να πραγματοποιηθεί λόγω του Αγγλικού ελέγχου του Στρατοπέδου αιχμαλώτων, ο Στρατηγός μου ανέθεσε να παρελκύσω και διαρκώς να παρελκύω το ζήτημα με το σήμερα και το αύριον, και γενικώς να το χειρισθώ μ’ αυτήν την βάσιν κατά τον καλύτερον τρόπον. Όλως ιδιαιτέρως μοι επέστησεν την προσοχήν επί της απολύτου ανάγκης, να ματαιώσω κάθε τυχόν επιθετικήν ενέργειαν των Γερμανών κατά των ΕΟΕΑ, δους εις εμέ ελευθερίαν χειρισμών του ζητήματος καθ’ ον τρόπον ήθελον κρίνει προτιμότερον.
            Κατά την επιστροφή μου στα Ιωάννινα, επειδή ο Λάντς βρισκόταν στο Μέτσοβο, συναντήθηκα με τον Γερμανό Επιτελάρχη του. Ύστερα όμως από τηλεφωνική επικοινωνία των δύο Γερμανών αξιωματούχων, ο Λάντς με παρεκάλεσε να επισκευθώ στο Μέτσοβο, συνοδευόμενος από τον Επιτελάρχη του. Κατά την εκεί συνάντησή μου με τον Λάντς, του μετέφερα την γνωστή παραπλανητικήν υπόσχεση του Στρατηγού Ζέρβα, πως δεν θα επαναληφθεί παρόμοιο σαμποτάζ και πως τα Γερμανικά αυτοκίνητα ήταν ελεύθερα να μετακινούνται στην οδική αρτηρία που ένωνε τις τρεις Ηπειρωτικές πόλεις: Πρέβεζα-Άρτα-Γιάννενα, στις οποίες ήταν κλεισμένοι οι Γερμανοί, ύστερα από την δραστηριότητα των Ομάδων του Ζέρβα.
              Τον διαβεβαίωσα μάλιστα, ότι ακόμη και ένα αυτοκίνητο Γερμανικό, μ΄έναν μόνο Γερμανό Στρατιώτη, μπορούσε να κινηθεί τελείως ελεύθερα, ημέρα και νύκτα, στον κεντρικό αυτό δρόμο. Όσο για τους αιχμαλώτους παρεκάλεσα τον Λάντς να δώσει μια πίστωση χρόνου, για να οργανωθεί μια μορφή απόδρασης των. Γιατί αν οι αιχμάλωτοι απελευθερώνονταν εμφανώς θα επέλθει ρήξη Άγγλων-Ζέρβα, με αποτέλεσμα να στραφούν οι Άγγλοι αποκλειστικά στους Κομμουνιστάς, στον ΕΛΑΣ, που πραγματικά θα ήταν καταστροφή για την Ελλάδα.Λέγοντας όλα αυτά στον Λάντς, του άφησα και πάλιν να εννοηθεί πως το προηγούμενο σαμποτάζ που προκάλεσε τόσες καταστροφές στις γερμανικές οχυρώσεις και στα τοπομαχικά της ακτής, δεν έγινε από τον Ζέρβα, αλλά από τους Άγγλους Συνδέσμους του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, που παρέσυραν τα τμήματα του Ζέρβα, σ’ αυτές τις καταστροφές, αφού φυλάκισαν(!!!) τον Στρατηγό Ζέρβα.
                 Κλείνοντας την εξιστόρησή μου σχετικά με τα αποτελέσματα της πρώτης συνάντησής μου με τον Λάντς, τον εξόρκησα μα μην επιδιώξει λύση τέτοια, ώστε να επωφεληθούν οι Κομμουνισταί γιατί τόσον αυτός όσο και ο Ζέρβας ηγωνίζοντο από κοινού εναντίον του Σλαυισμού, ο οποίος εκαλύπτετο τώρα από τον κομμουνιστικόν μανδύα, προκειμένου να πραγματοποιηθούν τα όνειρα του Μεγάλου Πέτρου και της Αικατερίνης, εις βάρος όλων των Λαών της Ευρώπης. Τελικά έπεισα τον Λάντς ότι εις τον Αγώνα μας εναντίον του Κομμουνισμού είμεθα συμμαχηταί και δεν αποκλείεται κάποια μέρα να πολεμήσουμε μαζί. Για όλους αυτούς τους λόγους έπεισα τον Στρατηγό Λάντς, ότι δεν είναι δυνατόν να θέλει την καταστροφή των Εθνικών Ομάδων του Ζέρβα.
                Τελικά επέτυχα δήλωση του Λάντς ότι μένει ικανοποιημένος από τις υποσχέσεις του Ζέρβα και ότι παραιτείται από την απελευθέρωση των αιχμαλώτων για να μην δυσχεράνει την θέσιν του Ζέρβα έναντι των Άγγλων. Ακόμη με ευχαρίστησε δια την αλληλογραφία των Γερμανών αιχμαλώτων και με παρεκάλεσε να εκφράσω τις ευχαριστίες του προς τον Ζέρβα δια την προς τους αιχμαλώτους συμπεριφοράν του. Διέταξε δε την άμεσον απόλυσιν ενός αξιωματικού και ενός οπλίτου, ανταρτών αιχμαλώτων των Γερμανών. Εν τέλει, αφού με παρεκάλεσε να διαβεβαιώσω τον Στρατηγόν Ζέρβα δια την απόλυτον προς αυτόν εκτίμησίν του και ταυτοχρόνως με διαβεβαίωσε ότι ουδείς Γερμανός Στρατιώτης θα εκινείτο εναντίον των ΕΟΕΑ, κατά την στιγμήν όμως της αποχωρήσεώς μου μου εζήτησε να διαβιβάσω το ταχύτερον δυνατόν στον Στρατηγόν Ζέρβαν παράκλησίν του δια μίαν μυστικήν μεταξύ των συνάντησιν εις τόπον και χρόνον οριζόμενον υπό του Ζέρβα και αν τούτο ήτο απολύτως αδύνατον, δια συνάντησιν των δύο Επιτελαρχών τουλάχιστον. Το πράγμα αυτό το εθεώρει απολύτως αναγκαίον. 
                 Την νύκτα της 14ης Ιουλίου 1944 ανεχώρησα δια δευτέραν φοράν από τα Ιωάννινα δια το Στρατηγείο του Ζέρβα, με συγκεκριμένην αποστολήν να επιτύχω συνάντησιν του Στρατηγού Λάντς με τον Ζέρβαν, δια την οποίαν επείγετο άμεσα ο Λάντς. Κατά την δευτέραν αυτήν συνάντησίν μου με τον Ζέρβαν στο Αρχηγείον του στα Δερβίζιανα, του ανακοίνωσα την ικανοποίησιν του Λάντς δια την επιτευχθείσαν μεταξύ των συννενόησιν και πρότασιν του δια μίαν μεταξύ των συνάντησιν. Ο Στρατηγός Ζέρβας μου εδήλωσε ότι η συνάντησις αυτή δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί κατ’ ουδένα τρόπον. Επειδή όμως εκρίθη επικίνδυνον να απορριφθεί ωμά και απερίφραστα η πρότασις του Λάντς, ο Στρατηγός Ζέρβας μου συνέστησεν και πάλιν την γνωστήν μέθοδον της παρελκύσεως. 
               Κατά την επιστροφήν μου εις Ιωάννινα, μετέφερα 700 χρυσάς λίρας (200 του Μπακατσέλου και 500 δια την ΕΕΑ Ιωαννίνων) και έναν μεγάλον σάκκον (τσουβάλι) προκηρύξεων Αγγλικής προελεύσεως εις Γερμανικήν γλώσσαν συντεταγμένας, αναφερόμενας εις τας ήττας των Γερμανών εις το Δυτικόν Μέτωπον. Αι προκηρύξεις αυταί έδει να ριφθώσιν εις τους Γερμανικούς Στρατώνας των Ιωαννίνων, και να τοιχοκολληθούν κατά την διάρκεια της νυκτός. Μόνον το «άνευ προηγουμένου» θράσος μου με έσωσε από άμεσον σύλληψιν εκ μέρους Γερμανού ανθ/γού των SS. Ο Λάντς, τον οποίον συνήντησα την εσπέραν, εξεδήλωσε την δυσφορίαν του δια την αναβολήν του καθορισμού της ημερομηνίας συναντήσεως του με τον Στρατηγόν Ζέρβαν.
                      Ανεχώρησα στενοχωρημένος και έσπευσα να συναντήσω τον γνωστόν Αυστριακόν ανθ/γόν δια να πληροφορηθώ τυχόν αποφάσεις του Λάντς. Εμείναμε σύμφωνοι να συναντηθώμεν την επομένην οπότε και θα με επληροφορεί δια τας πάσης φύσεως αποφάσεις του Λάντς. Την επομένην επληροφορήθην από Αμπρουσέρ ότι ο Λάντς ουδέν εσκέπτετο εναντίον των ΕοΕΑ, και ότι ευρίσκετο εις αμηχανίαν. Πάντως ο Αμπρουσέρ μου συνέστησεν να μην απομακρυνθώ από τα Ιωάννινα διότι κατά πάσαν πιθανότητα θα με αναζητούσε ο Λάντς, δια σοβαρωτάτην αποστολήν.
                     Την νύκτα της 19ης Ιουλίου 1944 εκλήθην εσπευσμένως από τον Λάντς και παρεκλήθην να επισκεφθώ επειγόντως τον Ζέρβα και να του τονίσω την ανάγκην αμέσου συναντήσεώς των. Επίσης, ο Στρατηγός Λάντς μου εζήτησε να πείσω τον Στρατηγόν Ζέρβα να μεσολαβήσει ώστε να επιτευχθεί μία συνάντηση του Συν/χου Τόμ Μπάρνες, υπαρχηγού της Συμμαχικής Αποστολής στην Ελλάδα, μαζί του. Ακόμη ο Λάντς μου εζήτησε να πληροφορηθεί τις απόψεις του Ζέρβα, δια μίαν συνδυασμένην επιχείρησιν Γερμανών – ΕοΕΑ εναντίον του ΕΛΑΣ, προτείνων μάλιστα δύο σχέδια προς τούτο. «Άμεσος απάντησις Ζέρβα: «Αι επιχειρήσεις κατά τον ΕΛΑΣ ν’ αναληφθούν υπό των Γερμανών». Απάντηση ξερή και κατηγορηματική στο δήλλιμα που του έθεσε ο Λάντς. Ως προς την ζητηθείσαν μεσολάβησιν του δια συνάντησιν Μπάρνες-Λάντς, ο Στρατηγός Ζέρβας μού συνέστησεν να απευθυνθώ απ’ ευθείας προς τον Μπάρνες».
                     Επειδή όμως ο Τόμ απουσίαζε από τα Δεκεμβριανά και επανήλθε την επομένην 21-7-44 τότε μόνον τον συνήντησα και υπέβαλα εις αυτόν την πρότασιν του Λάντς. Ο Τόμ επεφυλάχθη να απαντήσει αμέσως. Εζήτησε την έγκρισιν του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και μόνον το απόγευμα της 23-7-44 απάντησεν ότι δέχεται να συναντηθεί με τον Λάντς. Η πρώτη συνάντησις θα ήτο ανεπίσημος και άνευ υποχρεώσεως συνεχίσεώς των. Κατά φυσικήν δε συνέπειαν τελείως μυστική. Ο ίδιος ο Τόμ θα έκρινεν μετά την πρώτην συνάντησιν εάν και κατά πόσον θα συνεχίζοντο αυταί. Ο Τόμ μού εζήτησε να τον πληροφορήσω το θέμα για το οποίο θα συνεζήτουν. Εδήλωσα άγνοιαν, ως ήτο η πραγματικότης. Εξήγησα του Τόμ ότι από προσωπικήν μου, τελείως όμως ανεύθυνον γνώμην, εφρόνουν ότι θα συνεζητείτο το ζήτημα της Ελλάδος και ίσως επεξετείνετο. Ο Τόμ εζήτησε να πληροφορηθεί εάν υπήρχε σχέσις και επαφή Λάντς-Ζέρβα ή εάν ο Ζέρβας γνωρίζει τας πρός αυτόν προτάσεις του Λάντς. Κατά προηγούμενην σύστασιν του Ζέρβα απάντησα αρνητικώς εις αμφοτέρας τας ερωτήσεις. 
                       Προ της αναχωρήσεως μου ο Τόμ με κατέστησεν προσεκτικόν και μου επεσήμανε την ανάγκη απολύτου εχεμυθείας. Αναχώρησας από Τόμ επεσκέφθην κρυφίως Ζέρβαν και τον ενημέρωσα επί των απαντήσεων του Τόμ. Ο Ζέρβας με διέταξε να μεταδώσω εις Λάντς την απάντησιν του Τόμ και τανάπαλιν, θέτοντας προηγουμένως υπόψη του κατά πρώτον και έπειτα να τις διαβιβάσω στους ενδιαφερομένους. Η συνάντησις Ζέρβα-Λάντς θα ελάμβανε χώραν μετά την τοιαύτην Λάντς-Τόμ. (Εις την πραγματικότητα βέβαια ποτέ δεν θα παραγματοποιείτο η υπόσχεσις αυτή. Ήτο και θα έμενε υπόσχεσις ανεκτέλεστος). Το εσπέρας της 25-7-44 συναντήθην με τον Λάντς. Δυστυχώς όμως, ο Λάντς τώρα πλέον δεν ηδύνατο να συναντηθεί επισήμως, διότι απεκαλύφθη το βράδυ της 25-7-44 ότι ο Λάντς περιλαμβάνετο μεταξύ των μεμυημένων εις την κατά του Χίτλερ απόπειραν δολοφονίας του. Μετά δε την καταστολήν του κινήματος ουδέν ηδύνατο να κάμη. Ο Λάντς ελυπήθη δια την αναβολήν της συναντήσεως του με τον Ζέρβαν, όταν όμως δι’ άλλην μία φοράν το διαβεβαίωσα ότι θα πραγματοποιείτο η συνάντησις το επίστευσεν. Επί τη ευκαιρία τον παρεκάλεσα κατά την επικείμενην συνάντησιν με τον Τόμ να με πληροφορήσει επί των προτάσεων, σκέψεων και απόψεων του Τόμ και μου υπεσχέθη να το κάνει.
                    Τελικώς ο Λάντς απεφάσισεν την εκτέλεσιν της κατά του ΕΛΑΣ επιχείρησιν, με τας μονάδας του, εφ’ όσον ο Ζέρβας δεν εδέχθη ούτε καν να το συζητήσει. Η συνάντησις Τόμ-Λάντς θα εγένετο στα Ιωάννινα όπου θα ηδύνατο να οδηγηθεί ο Τόμ εν απολύτω ασφαλεία ή εις οιονδήποτε σημείον εις ον επαφίετο η επιλογή. Αμφότεροι θα εδεσμεύοντο με τον λόγον της τιμής των. Ο Λάντς θα ελάμβανε παν μέτρον ασφαλείας, ως και ότι ο Λάντς έθετε εις την διάθεσιν του Τόμ το αυτοκίνητόν του με οδηγόν τον ίδιον ή εμέ ή ίππον, αναλόγως της προτιμήσεως του Τόμ.
                         Ο Ζέρβας με διέταξε: 1) Να υποβάλω νέο πρόσθετο Δελτίο Πληροφοριών για την περιοχή που θα γίνει η επιχείρηση. 2) Σχεδιάγραμμα και Δελτίον περί ακριβούς δυνάμεως οπλισμού, πυροβόλων κλπ της παρά του Εμίν Αγά εγκαταστημένης Γερμανικής διλοχίας (Διλοχία υπό Δ/ση Ταγματάρχου, 3 πεδινά πυροβόλα των 10,5 – 3 αντιαρματικά, πολυβόλα κλπ). 3) Συνέχισιν διαπραγματεύσεων με Γερμανούς προς παραπλάνησιν των και καμουφλάζ μελετωμένης επιχειρήσεως. Διαβεβαίωσα Λάντς, ότι η συνάντησις Τόμ Μπάρνες θα γίνει 20-25 Αυγούστου εις τόπον και χρόνον που θα υποδείξουν οι Γερμανοί και αμέσως θα επακολουθήσει συνάντησις Ζέρβα-Λάντς. Την 8/8/44 υπέβαλα εις τον Γενικόν Αρχηγόν των ΕοΕΑ το Δελτίον Πληροφοριών και το πλήρες σχεδιάγραμμα που μου ζητήθηκαν για την διλοχία του Εμίν Αγά. Ξημερώματα 17.8.44 εξεδηλώθη επίθεσις φαλαγγών 1) Επί οδού Ιωαννίνων-Άρτης, 2) Παραμυθιάς-Μενίνας, 3) Ιωαννίνων-Μετσόβου και του Κόμβου Μενίνας, που είχε καταστεί από τους Γερμανούς οχυρό.
                            Επανήλθα εις Ιωάννινα εσπέρας 18.8.44. Παρά τας προσπαθείας μου δεν επέτυχα να δικαιολογήσω τον Ζέρβα και τον Τομ. Την επομένην επληροφορούμην εμπιστευτικώς από Αμπρουσέρ ότι ο Λάντς απεφάσισεν εκκαθαριστικήν επίθεσιν εναντίον των ΕοΕΑ, με κύριαν προσπάθειαν από Πρέβεζα προς Αμμουδιά, Σπλάντζα, Καναλάκι, όπου προσέγγιζαν τα αγγλικά αποβατικά, τα οποία μετέφεραν οπλισμόν, ιματισμόν, υπόδυσιν κλπ. Αντικειμενικός σκοπός των Γερμανών κατάληψις αυτής της περιοχής μέχρι Ηγουμενίτσης. Δια κατεπειγούσης λεπτομερούς και εκτεταμένης αναφοράς μου, παραληφθείσης υπό του Επιτελάρχου των ΕοΕΑ τότε Συντ/χου Ολυμπίου, εγνώρισα την μελετημένην Γερμανικήν επιχείρησιν. Η έγκαιρος κινητοποίησις των δυνάμεων των ΕοΕΑ απέκρουσε και απεσόβησε τον κίνδυνόν».
Αυτό είναι το μνημόνιο του Αστέριου Μιχαλάκη, που αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις του Λάντς προς τον Ζέρβα, οι οποίες έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 1944. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μέσα σε 40 ημέρες που κράτησαν αυτές οι επαφές με πρωτοβουλία των Γερμανών, έγιναν 25 μάχες μεταξύ ΕΔΕΣ-Γερμανών! Σκοπός του Ζέρβα ήταν αφενός να αποφύγει μία ακόμη σφοδρή επίθεση των κατακτητών και αφετέρου να σώσει τον άμαχο πληθυσμό από φοβερά αντίποινα. Άλλωστε, ο αρχηγός των ΕΟΕΑ εφήρμοσε αποκλειστικά τις διαταγές των συμμάχων κάτι που έχουν επισημάνει επανειλημμένα ο Κρίς Γουντχάουζ αλλά και ο ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ. Επιπλέον αξίζει να επισημάνουμε ότι κατά την διάρκεια αυτών των επαφών, πέρα από τις επιθέσεις των δυνάμεων του Ζέρβα στους ναζί και οι τελευταίοι απέβλεπαν στην οριστική διάλυση των δυνάμεων του ΕΔΕΣ. Χαρακτηριστικό αυτών των προθέσεων τους είναι το παρακάτω έγγραφο του Γραφείου Επιχειρήσεων, του Ανωτάτου Γερμανικού Αρχηγείου Στρατιών Ε, με αριθμό 6396-απόρρητο παράτημα 92 και ημερομηνία 8/7/1944, προς τον Στρατιωτικό διοικητή Ν.Α. Ευρώπης: «Ο πράκτοράς μας με τον Ζέρβα ανακρίθηκε εντατικά από τους Άγγλους πριν λίγο καιρό. Οι Άγγλοι γνωρίζουν με βεβαιότητα τις μέχρι τώρα συμφωνίες ανάμεσα στον Ζέρβα και σε μας. Συνεπώς πιο έντονη πίεση στον Ζέρβα, από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει. Σύμφωνα με τα πιο τελευταία μηνύματα, ο Ζέρβας παραμερίσθηκε από τους Άγγλους. Η αιφνιδιαστική επίθεση των ομάδων του Ζέρβα σε όλα τα μέτωπα αφήνει να διαφανεί ο σκοπός των Άγγλων να καθηλώσουν τις δυνάμεις μας μέσα στα όρια της περιοχής και να επιτύχουν έτσι ίσως για τον εαυτό τους πιο ευνοϊκές συνθήκες για απόβαση (στην Ν., Β. και Δ. Ελλάδα). Οι ομάδες του Ζέρβα, στις οποίες έχουν εισχωρήσει οι Άγγλοι σε μεγάλο βαθμό και τις καθοδηγούν, αποτελούν μακροπρόθεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο από τις κομμουνιστικές ομάδες, οι οποίες προς το παρόν είναι κακά οργανωμένες και εφοδιάζονται με δυσκολία πάνω στα ψηλά βουνά. Εκτός αυτού, ο Ζέρβας ελέγχει τμήμα της ακτής που είναι κατάλληλο για απόβαση και εφοδιασμό. Συνεπώς η Ανωτάτη Διοίκηση της Ομάδας Στρατού Ε, θεωρεί ότι είναι απολύτως απαραίτητο μετά την λήξη της επιχειρήσεως «Σταυραετός» να συντριβούν τώρα οι Ομάδες του Ζέρβα, για να δημιουργηθούν ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την άμυνά μας στην Δ.Ελλάδα».