9 Μαρτίου 1941, σαν σήμερα γράφτηκε ένα έπος

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

Ιστορικού, δημοσιογράφου

 

 

Εβδομήντα έξι χρόνια έχουν περάσει από την 9η Μαρτίου 1941 όπου ξεκίνησε η Ιταλική Εαρινή Επίθεση η οποία ήταν και η τρίτη φάση του Ελληνοϊταλικού πολέμου. που είχε ξεκινήσει στις 28 Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική εισβολή στα ελληνοαλβανικά σύνορα (πρώτη φάση). Από τις 14 Νοεμβρίου ο ελληνικός στρατός είχε περάσει στην αντεπίθεση και στα τέλη του 1940 είχε καταλάβει σχεδόν όλη τη Βόρειο Ήπειρο (δεύτερη φάση). Με την κατάληψη της Κλεισούρας (10 Ιανουαρίου 1941) το μέτωπο σταθεροποιήθηκε όλο το χειμώνα σε μια γραμμή που ξεκινούσε από το Πόγραδετς στη λίμνη Αχρίδα και κατέληγε στο Ιόνιο Πέλαγος στα βόρεια της Χειμάρρας. Συνέχεια

Advertisements

Σμύρνη 1922: Εμπόρευμα από μετάξι αλλά καρδιά από χρυσάφι

 

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου,

ιστορικού, συνεργάτη

 

Ήταν 8 Σεπτεμβρίου 1922 στην Σμύρνη. Το μέτωπο είχε καταρρεύσει και οι Έλληνες της Μικράς Ασίας, με απόγνωση και τρόπο, έψαχναν τρόπο να αποβιβαστούν σε οποιοδήποτε πλοίο για να γλιτώσουν απο την μανία των τουρκικών ορδών. Τότε, πολλοί Μικρασιάτες ανεπιτυχώς προσπάθησαν να επιβιβαστούν σε διάφορα ευρωπαϊκά πλοία, εμπορικά ή πολεμικά.

Δυστυχώς, σε πλείστες περιπτώσεις τα ευρωπαϊκά πληρώματα με βάρβαρο τρόπο απαγόρευαν την αποβίβαση των Ελλήνων προσφύγων στα πλοία τους, όμως υπήρχαν και οι εξαιρέσεις. Συνέχεια

Αντιστράτηγος ο Σταυραετός του Μαχαιρά

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου.

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

Ιστορικού

Στον βαθμό του αντιστρατήγου προάγεται μετά θάνατον ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Γρηγόρης Αυξεντίου. Η ρύθμιση ήταν ενταγμένη σε τροπολογία, η οποία εγκρίθηκε από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι, Ανεξάρτητους Έλληνες και Ένωση Κεντρώων, ενώ το ΚΚΕ δήλωσε «παρών». Ο ήρωας, ο οποίος παρόλο που ήταν περικυκλωμένος κατόπιν προδοσίας, αρνήθηκε να παραδοθεί, έδωσε λυσσαλέα μάχη, με αποτέλεσμα οι Βρετανοί να τον κάψουν μέσα στο κρησφύγετο του.

Σύμφωνα με την τροπολογία του υπουργείου Άμυνας, η οποία εντάχθηκε στο νομοσχέδιο για την κύρωση της συμφωνίας με το ΝΑΤΟ για τον ηλεκτρονικό πόλεμο θα αποδοθεί τιμητική προαγωγή στον αγωνιστή της ΕΟΚΑ που θυσιάστηκε για την ελευθερία και την ένωση της Κύπρου με την μητέρα πατρίδα και «σε αναγνώριση των υπηρεσιών του και της προσφοράς του προς το ελληνικό έθνος».

Με αφορμή αυτή την είδηση σκέφτηκα να γράψω ένα μικρό ιστορικού του Σταυραετού του Μαχαιρά. Συνέχεια

Οι μάχες του Βερντέν και του Σομ: Όταν τα πεδία των μαχών αντί για πεδία ηρωισμού γίνονται σφαγεία!

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου 

ιστορικού, συνεργάτη*

 

 

Εχτές συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την αιματηρή μάχη του Σομ που έλαβε χώρα στον ποταμό Σόμ στις 1 Ιουλίου 1916 κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και στοίχισε την ζωή σε 1.058.422 Βρετανούς και Γερμανούς στρατιώτες.

Με αφορμή αυτή την επέτειο σκέφτηκα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στις πιο αιματηρές μάχης του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, την Μάχη του Βερντέν και την Μάχη του Σομ. Συνέχεια

Απο την ντροπή του 1897 στην δόξα του 1912 -1013

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

ιστορικού – συνεργάτη*

 

 

Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο της Μάχης Κιλκίς – Λαχανά όπου πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια των Β’ Βαλκανικών Πολέμων εναντίων της Βουλγαρίας και επικύρωσε την ελληνική κυριαρχία στην νότια περιοχή της Χερσονήσου του Αίμου. Θεώρησα καλύτερο να μην κάνω μια απλή και τυπική εξιστόρηση των πολεμικών γεγονότων μόνο εκείνης της περιόδου, αλλά, πιστεύω πως θα ήταν πιο έντιμο αλλά και πιο τιμητικό σε όλους εκείνους που πολέμησαν τόσο στον Μακεδονικό Αγώνα μέχρι την Μάχη του Κιλκίς Λαχανά να αναφερθώ τη έδωσε δύναμη, θάρρος, κουράγιο αλλά και ποια ντροπή ήθελαν εκείνοι οι ήρωες να ξεπλύνουν με τις γενναίες πράξεις τους στα πεδία των μαχών.

Για αυτό στον συγκεκριμένο άρθρο θα αναφερθώ στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες τόσο του 1897, όσο και του 1912 – 1913 πέρα από τις πολιτικές συνθήκες για να έχετε μια σφαιρική άποψη για τις διαφορές αλλά και τις ομοιότητες μιας περιόδους ήττας και μιας περιόδου νίκης που τους χωρίζουν μόνο 15 χρόνια. Συνέχεια

Είκοσι δύο χρόνια χωρίς τον Θεόφιλο Γεωργιάδη

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου, 

ιστορικού – συνεργάτη

 

 

 

Τελέστηκε στα τέλη του προηγούμενου μήνα, το 22ο μνημόσυνο του αγωνιστή Θεόφιλου Γεωργιάδη, ο οποίος είχε δολοφονηθεί το 1994 από όργανα των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά. Του μνημοσύνου προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος και τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης, ο οποίος εξήρε το έργο και τους αγώνες του Θεόφιλου Γεωργιάδη.   Οι αγώνες του Θεόφιλου Γεωργιάδη για τα δίκαια των Κούρδων είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ επίκαιροι, καθώς έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία το τουρκικό καθεστώς προβαίνει καθημερινά σε σφαγές κατά των αμάχων στις κουρδικές περιοχές εντός της Τουρκίας. Την ίδια ώρα όλο και περισσότερο ακούγονται διεθνώς φωνές υπέρ των δικαιωμάτων των Κούρδων και παραχώρηση αυτονομίας. Συνέχεια

ΕΟΚΑ: Το πρώτο αντάρτικο του πολέμου 4ης γενεάς έγινε στην Κύπρο

 

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου
ιστορικού συνεργάτη

 

Με αφορμή την εμπόλεμη κατάσταση σε Συρία – Ιράκ και Ουκρανία, στην Ελλάδα έχει αρχίσει απο ειδικούς και μη, μια εκτεταμένη συζήτηση περί της νέας μορφής πολέμου, του πολέμου 4ης γενεάς όπως ονομάζεται διεθνώς πλέον. Αυτό όμως που δεν έχει αναφερθεί καθόλου, δείγμα ίσως του πιθηκισμού που εμφανίζεται κατα καιρούς στην Ελλάδα όπου αντιγράφουμε όρους απο το εξωτερικό χωρίς να ελέγξουμε την ελληνική παρουσία σε αυτούς, είναι η πρωτοπορία του ελληνισμού στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία καθώς οι χώρες που εφάρμοσαν πρώτες τεχνικές – μεθόδους που τώρα αποδίδονται στον πόλεμο τέταρτης γενεάς ήταν η Ινδία απο τον Γκάντι και η Κύπρος με την ΕΟΚΑ.

Στο παρακάτω κείμενο θα παρουσιαστεί συνοπτικά το τι είναι ο πόλεμος 4ης Γενεάς αλλα και πως συστατικά στοιχεία αυτού του είδους πολέμου εμφανίζονται στον αγώνα της ΕΟΚΑ, αναφερόμενοι στην ιστορία της ελληνοκυπριακής οργάνωσης.

 

Συνέχεια