Ορφικά μυστήρια: Οι ελληνικές ρίζες του Χριστιανισμού

 

του Κωνσταντίνου Τσοπάνη
Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκευμάτων

 

Ο Ορφισμός υπήρξε η τελευταία αναλαμπή και έκφραση της αρχαίας ελληνικής θρησκείας. Κατόρθωσε σε μεγάλο βαθμό να μετουσιώσει και να αναμορφώσει τη διονυσιακή λατρεία από την οποία καταγόταν και εν τέλει να κληροδοτήσει αρκετές από τις δοξασίες του όπως και αυτούσια εικονιστικά του θέματα στον νεαρό τότε Χριστιανισμό αποτελώντας, κατά κάποιον τρόπο, το ελληνικό υπόβαθρο της νέας πίστης. Φυσικά στη μεταβίβαση από την μια πίστη στην άλλη οι μορφές άλλαξαν συμβολισμούς, όπως ο Ορφέας με την λύρα που έγινε ο «Καλός Ποιμήν» των κατακομβών, αλλά τα πρωταρχικά σύμβολα έμειναν τα ίδια υπηρετώντας την ανθρώπινη ανάγκη για αναζήτηση της μέθεξης με το μεταφυσικό. Συνέχεια

Ιούλιος Βέρν (1828–1905) Ο συγγραφέας που «προφήτευσε» τον 20ο αιώνα

Ο Ιούλιος Βέρν.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης

Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

 

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1828 γεννήθηκε στη Νάντη της Γαλλίας ο άνθρωπος που έμελλε να στιγματίσει την Ιστορία με το πέρασμα του και μέσα από το λογοτεχνικό του κυρίως έργο να θεωρηθεί ως ένας «σύγχρονος προφήτης» αφού προέβλεψε και περιέγραψε με θαυμαστή ακρίβεια πολλές επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ιούλιο Βερν, Γάλλο νομπελίστα και πατέρα της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας.

Πρωτότοκος γιος μιας πολύτεκνης οικογένειας ο Ιούλιος Βερν είχε τη δυνατότητα να φοιτήσει στο σχολείο της Mme Sambin, χήρας ενός καπετάνιου με πολλά ταξίδια στο ενεργητικό του. Γοητευμένος από τις αφηγήσεις της δασκάλας του μπόρεσε από πολύ νωρίς να αρχίσει να πλάθει στο μυαλό του τα αναρίθμητα λογοτεχνικά του ταξίδια στα πέρατα του κόσμου. Μετά το μπακαλορεά, το 1846, πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε νομικά αποφοιτώντας το 1849. Συνέχεια

Οι πόλεμοι της Βανδέας: Η σφαγή των Βασιλοφρόνων από το στρατό της Επανάστασης

του Κωνσταντίνου Τσοπάνη

Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

Η εξέγερση της Βανδέας αποτελεί μία από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορία της περίφημης Γαλλικής Επαναστάσεως. Για αυτό και, στις δύο και πλέον εκατονταετίες που έχουν παρέλθει από την έκρηξη της, η σελίδα αυτή έχει αποκρυβεί με μεγάλη επιμέλεια προκειμένου να μην αμαυρωθεί η φήμη αυτού του «αυθόρμητου λαϊκού ξεσηκωμού» που στην ουσία δεν ήτα τίποτε άλλο από τον Μεγάλο Τρόμο. Κι όμως, η «εξέγερση της Βανδέας, όπως ονομάσθηκε αυτή η σειρά πολέμων από την κεντρική περιοχή της εξεγέρσεως, υπήρξε αιματηρότατη και οι Βασιλόφρονες, υπό την ηγεσία ευγενών πρώην αξιωματικών, έφθασαν να απειλήσουν σοβαρά την Επανάσταση. Καιρός είναι λοιπόν να φωτιστεί λίγο και αυτή η πτυχή της Ιστορίας όσο κι αν οι βαρβαρότητες και η αλήθεια για τις σφαγές εναντίον των Βασιλοφρόνων και Καθολικών από τους Επαναστάτες που θα έρθουν στο φως απογοητεύσουν πολλούς. Συνέχεια

Action Française, το κίνημα των Βασιλοφρόνων που απείλησε τη Γ΄ Γαλλική Δημοκρατία

 

 

του Κωνσταντίνου Τσοπάνη

Δρ Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκειών

 

Τον χειμώνα του 1934 το ξέσπασμα του σκανδάλου Σταβίνσκυ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στη Γαλλία, ξεσκεπάζοντας όλη τη διαφθορά του τότε πολιτικού κόσμου της χώρας και απειλώντας να γκρεμίσει εκ θεμελίων τη Γ΄ Γαλλική Δημοκρατία. Η πολύ εύρωστη και δυναμική, την εποχή εκείνη, Εθνικιστική και Φιλομοναρχική Action Française, άδραξε την ευκαιρία και προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία μέσα από ένα πραξικόπημα «εκ των κάτω», προκαλώντας τις αντικοινοβουλευτικές ταραχές του Φεβρουαρίου του 1934. Τελικά το Παλαί-Μπουρμπόν γλύτωσε μόλις την τελευταία στιγμή και μαζί με αυτό και το πολιτικό σύστημα της χώρας, ενώ η Action Française συνεχίζει να υπάρχει και να δρα, υπό διαφορετική μορφή, μέχρι και τις ημέρες μας. Συνέχεια

Η Γαλλική Επανάσταση και η Μασωνία

 

 

γράφει ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης

Δρ. Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκευμάτων

 

Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΩΝ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ

Η μάχη του Βαλμύ (20 Σεπτ. 1792) μεταξύ των γαλλικών επαναστατικών δυνάμεων και του Πρώσο-Αυστριακού Αυτοκρατορικού Στρατού ήταν καθοριστική για την επιβίωση της Γαλλικής Επανάστασης. Τελικά οι Επαναστάτες κατήγαγαν νίκη εναντίον των καλά εκπαιδευμένων και εξοπλισμένων δυνάμεων των Ευρωπαίων μοναρχών και η Επανάσταση σώθηκε. Στην πραγματικότητα όμως δεν έγινε μάχη. Μετά από έναν εκτεταμένο βομβαρδισμό του αυτοκρατορικού πυροβολικού, ο οποίος οδήγησε σε απελπισία τους Γάλλους, οι σύμμαχοι αποσύρθηκαν ανεξήγητα. Τι είχε συμβεί; Ο αρχηγός των συμμαχικών δυνάμεων, δούκας του Μπρούνσβικ και υψηλόβαθμος μασόνος, είχε αποφασίσει να μην κερδίσει την καθοριστική αυτή μάχη. Συνέχεια