Απο την ντροπή του 1897 στην δόξα του 1912 -1013

 

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

ιστορικού – συνεργάτη*

 

 

Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο της Μάχης Κιλκίς – Λαχανά όπου πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια των Β’ Βαλκανικών Πολέμων εναντίων της Βουλγαρίας και επικύρωσε την ελληνική κυριαρχία στην νότια περιοχή της Χερσονήσου του Αίμου. Θεώρησα καλύτερο να μην κάνω μια απλή και τυπική εξιστόρηση των πολεμικών γεγονότων μόνο εκείνης της περιόδου, αλλά, πιστεύω πως θα ήταν πιο έντιμο αλλά και πιο τιμητικό σε όλους εκείνους που πολέμησαν τόσο στον Μακεδονικό Αγώνα μέχρι την Μάχη του Κιλκίς Λαχανά να αναφερθώ τη έδωσε δύναμη, θάρρος, κουράγιο αλλά και ποια ντροπή ήθελαν εκείνοι οι ήρωες να ξεπλύνουν με τις γενναίες πράξεις τους στα πεδία των μαχών.

Για αυτό στον συγκεκριμένο άρθρο θα αναφερθώ στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες τόσο του 1897, όσο και του 1912 – 1913 πέρα από τις πολιτικές συνθήκες για να έχετε μια σφαιρική άποψη για τις διαφορές αλλά και τις ομοιότητες μιας περιόδους ήττας και μιας περιόδου νίκης που τους χωρίζουν μόνο 15 χρόνια. Συνέχεια

Χαρίλαος Τρικούπης: Απο το «Τις Πταίει» στο «δυστηχώς επτωχεύσαμεν»

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου

Ιστορικού συνεργάτη

Featured image

Ο Χαρίλαος Τρικούπης ανέκαθεν μου δημιουργούσε ανάμικτα συναισθήματα Ένας πολιτικός που ξεκίνησε αρκετά ριζοσπαστικά με ένα κείμενό του σε μια εφημερίδα, το οποίο θα μπορούσε να ήταν μοιραίο για την πολιτική του καριέρα, ως πολιτικός πραγματοποίησε τομές στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας και δυστηχώς, έφτασε στο σημείο να κηρύξει απο το βήμα της Βουλής αδυναμία αποπληρωμής των χρεών του ελληνικού δημοσίου προς τους δανειστές ανοίγοντας την πόρτα στην δημιουργία της πρώτης τρόικας στην Ελλάδα, η οποία τότε είχε τον τίτλο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος.

 Ο Τρικούπης κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας επί 19 χρόνια, από το 1875 έως το 1894, παίρνοντας τη θέση του πρωθυπουργού επτά συνολικά φορές και κυβέρνησε τη χώρα για σχεδόν 10 χρόνια από τα 20 αυτής της περιόδου.

Επίσης ήταν ένας πολιτικός ο οποίος ηττήθηκε απο τον λαϊκισμό των πολιτικών του αντιπάλων.

Αλλα ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή…

Συνέχεια